I C 245/11

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 245/11 </strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 23 września 2011 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział I Cywilny </strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący:<strong> <!-- --> SSR (del.) Jan Wawrowski</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 roku w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. M. (1)</span>, <span class="anon-block">Z. Ż.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Miastu S.</span> <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o nakazanie</p> <p>w przedmiocie wniosku pozwanego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić wniosek.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pismami procesowymi z dnia 30 czerwca 2011 r. powodowie <span class="anon-block">J. M. (2)</span> i <span class="anon-block">Z. Ż.</span> złożyli oświadczenia o cofnięciu pozwu, natomiast <span class="anon-block">Z. Ż.</span> wniósł o zwrot opłaty od pozwu (k. 89, k.90). Postanowieniem z dnia 26 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie, zwrócił powodowi <span class="anon-block">Z. Ż.</span> 1000 złotych z tytułu połowy uiszczonej opłaty od pozwu, w pozostałym zakresie wniosek powoda oddalił (k.113).</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 09 sierpnia 2011 r. pełnomocnicy pozwanego wnieśli o zasądzenie na swoją rzecz od powodów kosztów postępowania w postaci kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych (k.114).</p> <p>Sąd ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 2)">art. 203 § 2 kpc</a> pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.</p> <p>W przekonaniu Sądu rozstrzygając o obowiązku poniesienia kosztów procesu należało odwołać się do przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> zasady słuszności. W myśl powołanego przepisu w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zastosowanie przez sąd <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> powinno być oceniane w całokształcie okoliczności, które by uzasadniały odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu. Do kręgu tych okoliczności należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu, jak i fakty leżące na zewnątrz procesu zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego (sytuacji życiowej). Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego. (zob. tak trafnie SN w wyroku z dnia 14 stycznia 1974 roku II CZ 223/73).</p> <p>W ocenie Sądu za zastosowaniem tego wyjątkowego uregulowanie przemawia w realiach sprawy niniejszej przede wszystkim trudna sytuacja majątkowa powodów, która zadecydowała również o zwolnieniu powódki od kosztów sądowych w całości (co oczywiście samo w sobie nie przemawia jeszcze za zastosowaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>), natomiast powoda w części od kosztów sądowych tj. od opłaty od pozwu ponad kwotę 2000 złotych. Powódka utrzymuje się jedynie z renty inwalidzkiej w wysokości 821,35 zł, ponosząc koszty związane z utrzymaniem domu oraz zakupem leków ale także te, które w świetle zasad doświadczenia są niezbędne (np. związane zakupem żywności, ubioru czy środków higieny). Powódka nie posiada żadnych zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych a także nie osiąga dochodów z udziału w stanowiącej jej własność nieruchomości położonej w <span class="anon-block">C.</span>. Za zastosowaniem w sprawie niniejszej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> przemawia w ocenie Sądu również sytuacja zdrowotna powódki, która jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku.</p> <p>Odnosząc się do sytuacji powoda <span class="anon-block">Z. Ż.</span> zauważyć należy, iż jego aktualna sytuacja życiowa i materialna uniemożliwia uiszczenie pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Powód <span class="anon-block">Z. Ż.</span> uzyskuje wprawdzie dochód w wysokości 2 600 zł, niemniej jednak ponosi on koszty utrzymania, które absorbują w całości uzyskiwane dochody. Powód pomaga także matce (powódce przedmiotowego postępowania), która utrzymuje się z renty. Sąd nie stracił z pola widzenia tego, że ocena, czy w danych okolicznościach zachodzą "wypadki szczególnie uzasadnione", jest pozostawiona swobodnej ocenie sądu i ocena następuje niezależnie od przyznanego stronie zwolnienia od kosztów sądowych, niemniej jednak analiza sytuacji życiowej, zdrowotnej oraz majątkowej powodów sprzeciwia się uwzględnieniu wniosku pozwanego.</p> <p>Przy rozważaniu przesłanek uzasadniających oparcie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu o zasadę słuszności nie można w ocenie Sądu abstrahować od etapu postępowania na jakim cofnięto pozew. Czynność ta została dokonana we wstępnej fazie procesu, gdzie aktywność pełnomocników strony przeciwnej sprowadziła się do złożenia odpowiedzi na pozew.</p> <p>Mając na uwadze powyższe należało na podstawie powołanych przepisów orzec jak w sentencji.</p> </div>