V Ca 2539/11

<p>Sygn. akt V Ca 2539/11</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 grudnia 2011 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Agnieszka Fronczak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Waldemar Beczek (spr.)</p> <p>SO Zbigniew Podedworny</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Anna Misiejuk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. M.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego <span class="anon-block">(...)</span>w Warszawie</p> <p>z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt I C 2314/10</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  nie obciąża powódki kosztami postępowania odwoławczego.</p> <p>Sygn. akt V Ca 2539/11</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">B. M.</span> w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block">M. M.</span> domagała się zasądzenia kwoty 6200 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19 czerwca 2007r. do dnia zapłaty, wskazując, że dochodzona przez nią kwota stanowi 1/10 wartości szkody hipotetycznego odszkodowania i zadośćuczynienia nie wypłaconego powódce przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w związku z uprawomocnieniem się wyroku Sądu I instancji jako wyniku niezachowania należytej staranności przez pozwanego i złożenia apelacji po terminie.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>Wyrokiem z 9 czerwca 2011r., wydanym w sprawie sygn. akt I C 2314/10, Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span>w Warszawie oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach postępowania.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Powyższy wyrok zapadł w oparciu o następujące ustalenia i rozważania:</span> </p> <p> <span class="anon-block">B. M.</span>w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span>o sygn. akt VII P 392/06 domagała się od <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>przywrócenia jej do pracy, zasądzenia odszkodowania za wydanie niewłaściwego świadectwa pracy, wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (akta VII P 392/06).</p> <p>Pełnomocnikiem procesowym powódki ustanowionym z urzędu w sprawie VII P 392/06 był r.pr. <span class="anon-block">M. M.</span>. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2007r. Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> oddalił powództwo.</p> <p>W terminie pełnomocnik powódki wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku, a następnie w dniu 18.06.2007r. w terminie wniósł apelację od tego wyroku. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2007r. Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span>odrzucił apelację przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130(2);art. 130(2) § 3)">art. 130^{<!-- --> 2} § 3 k.p.c.</a> z uwagi na nieuiszczenie opłaty od apelacji równocześnie z wniesieniem tego pisma do Sądu. Postanowienie to stało się prawomocne.</p> <p>Sąd I instancji stwierdził, że powódka słusznie zarzuciła pozwanemu niedochowanie należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków jej pełnomocnika z urzędu, r.pr. <span class="anon-block">M. M.</span> sporządził wprawdzie apelację i wniósł ją w terminie, popełnił jednak błąd nie uiszczając opłaty od apelacji równocześnie z jej wniesieniem. Sąd Rejonowy wskazał, że apelacja nie była opłacona i dlatego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130(2);art. 130(2) § 3)">art. 130 ^{<!-- -->2} §3 k. p. c.</a> Sąd ją odrzucił.</p> <p>W ocenie Sądu I instancji powyższe nie oznacza jednak, że roszczenie powódki jest zasadne, bowiem pozwany słusznie podniósł, że nie zostały spełnione przesłanki jego odpowiedzialności.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę obowiązany jest do jej naprawienia, oraz podniósł, że przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej jest wina pozwanego, szkoda i związek przyczynowy.</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji powódka nie wykazała szkody, wskazując jej hipotetyczną wysokość jako ułamek tego co straciła w wyniku zachowania pozwanego. Sąd I instancji zauważył, że powódka przegrała proces w I instancji i nie wiadomo, czy apelacja powódki doprowadziła by do zmiany niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia i ewentualnie w jakim zakresie a zatem nie można mówić aby w skutek zachowania pozwanego poniosła jakiś uszczerbek w swoim majątku lub utraciła jakieś przysporzenie do swojego majątku. Z tego samego powodu, w ocenie Sądu I instancji, nie zachodzi związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem pozwanego, a szkodą skoro nie można mówić o tym, aby powódka w skutek zachowania pozwanego doznała szkody.</p> <p>Sąd Rejonowy stwierdził, że o ile wskutek niestaranności pozwanego powódka pozbawiona została możliwości wniesienia apelacji od niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia to nie można przyjąć, że poniosła przez to szkodę polegającą na utracie nie zasądzonych na jej rzecz od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> świadczeń i dlatego powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p>Sąd I instancji oddalił wnioski powódki zgłoszone w pozwie o przesłuchanie świadków i stron, bowiem zostały zgłoszone na okoliczności nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, nie mogące doprowadzić do odmiennych niż powyższe ustaleń.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Rejonowy rozstrzygnął na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka skarżąc orzeczenie w całości, zarzucając:</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię;</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 2)">art. 361 § 2 k.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię;</p> <p>- pomijanie wykładni kodeksu cywilnego w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 ()">ustawą o radcach prawnych</a> w kontekście obowiązków radcy prawnego ustanowionego z urzędu jako pełnomocnika procesowego pracownika;</p> <p>- nie zastosowanie i pomijanie wykładni kodeksu etyki radców prawnych w kontekście obowiązków radcy prawnego ustanowionego z urzędu jako pełnomocnika procesowego pracownika;</p> <p>- pomijanie istotnych wniosków dowodowych powódki, w tym bezpośredniej znajomości pozwanego z osobami z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>;</p> <p>- brak logicznego odniesienia w wyroku do zasad współżycia społecznego i oceny działania pozwanego jako radcy prawnego, skutkującego dla powódki zamknięciem drogi prawnej przed Sądem pracy;</p> <p>- nie rozpoznanie istoty sprawy;</p> <p>- przyjęcie przez Sąd I instancji, że pozwany nie może ponosić żadnej winy za szkodę i krzywdę wyrządzoną powódce swoim zawodowym, rażącym postępowaniem.</p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Apelująca wniosła ponadto o dopuszczenie w postępowaniu apelacyjnym szeregu dowodów, tj. dowodu z zeznań świadków <span class="anon-block">I. S.</span>i jej męża na okoliczność znajomości, rodzaju i częstości kontraktów w/w/ osób z pozwanym w okresie prowadzenia przez niego sprawy VII P 392/06, dowodu z zeznań stron, dowodu z rejestru spraw sądowych prowadzonych i przegranych przez pozwanego, dowodu z dokumentu – poprzez zobowiązanie<span class="anon-block">(...)</span>do przedstawienia sądowi informacji o wszystkich skargach zgłoszonych na pozwanego, dowodu z całości akt sprawy VII P 392/06, dowodu z pełnych akt sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym <span class="anon-block">(...)</span>, sygn. akt XXV C 79/07, oraz dowodu z dokumentu – pełnej opinii prawnej <span class="anon-block">L. R.</span>na okoliczność faktycznego stanu prawnego sprawy VII P 392/06, do jakiego doprowadził pozwany, a więc do faktycznej i realnej szkody wyrządzonej powódce przez pozwanego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zasadny nie jest żaden z przedstawionych w niej zarzutów.</p> <p>Przede wszystkim należy podkreślić, że swoje roszczenie powódka wywodziła z czynu niedozwolonego wskazując, że dopuścił się go pozwany nie dochowując należytej staranności przy wykonywaniu obowiązków jej pełnomocnika z urzędu w sprawie toczącej się z jej powództwa przeciwko <span class="anon-block">(...) S.A.</span>w <span class="anon-block">W.</span>przed Sądem Rejonowym <span class="anon-block">(...)</span>, sygn. akt VII P 392/06.</p> <p>Trafnie więc Sąd Rejonowy oceniał zasadność roszczenia w oparciu o przesłanki wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>, który dla odpowiedzialności odszkodowawczej wymaga kumulatywnego zaistnienia: winy pozwanego, szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy zawinionym zachowaniem a szkodą.</p> <p>Sąd Rejonowy słusznie stwierdził, że wykazana została jedynie pierwsza przesłanka w postaci zawinionego zachowania, pozwanego, którego skutkiem było pozbawienie powódki możliwości wniesienia apelacji od niekorzystnego dla niej wyroku Sądu Rejonowego<span class="anon-block">(...)</span> z dnia 25 kwietnia 2007r., wydanego w sprawie sygn. akt VII P 392/06, jednakże trafnie także podniósł, że pozostałe przesłanki w postaci szkody i związku przyczynowego nie zostały wykazane, co skutkowało oddaleniem powództwa.</p> <p>Zasadnie bowiem Sąd I instancji podkreślił, że pozbawienie powódki możliwości wniesienia apelacji w w/w sprawie nie może świadczyć automatycznie o poniesieniu przez nią szkody polegającej na utracie nie zasądzonych na jej rzecz od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> świadczeń, gdyż nie wiadomo czy apelacja powódki doprowadziłaby do zmiany niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia.</p> <p>Oceny zaś roszczeń dochodzonych w sprawie sygn. akt VII P 392/06 powódka nie poddała kontroli w niniejszym postępowaniu, gdyż na tę okoliczność nie zgłosiła wniosków dowodowych.</p> <p>Także zgłoszone w apelacji wnioski dowodowe nie zmierzały do wykazania tej istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczności, a tym samym zostały oddalone jako pozostające bez wpływu na ocenę dochodzonego roszczenia. Zarówno bowiem w postępowaniu przed Sądem I instancji, jak i w apelacji, powódka skoncentrowała wnioski dowodowe dla wykazania stopnia zawinienia pozwanego, gdy tymczasem ta przesłanka była oczywista, zaś brak pozostałych przesłanek wymaganych treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> stanowił przyczynę oddalenia powództwa. Ponadto zgłoszone po raz pierwszy w apelacji wnioski dowodowe nie mogły być uwzględnione z tego również powodu, że były spóźnione (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a>).</p> <p>Podkreślić w tym miejscu należy, że odwoływanie się w apelacji do stopnia zawinienia pozwanego oraz do zasad współżycia społecznego nie może prowadzić do uwzględnienia wniesionego środka odwoławczego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, jednakże pomimo takiego orzeczenia nie obciążył powódki kosztami procesu w instancji odwoławczej, uznając, iż zachodzą szczególne okoliczności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, polegające na błędnym acz usprawiedliwionym brakiem odpowiedniej wiedzy prawniczej jej przekonaniu o zasadności wniesionego środka odwoławczego.</p> </div>