KIO/UZP 1533/09
Krajowa Izba Odwoławcza2009-11-24
Sygnatura
KIO/UZP 1533/09
Data orzeczenia
2009-11-24
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Andrzej NiwickiAnna PackoMarzena Teresa Ordysińska (PRESIDING_JUDGE)
Treść orzeczenia
Sygn. akt: KIO/UZP 1533/09
WYROK
z dnia 24 listopada 2009 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Marzena Teresa Ordysińska
Członkowie: Andrzej Niwicki
Anna Packo
Protokolant: Magdalena Pazura
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2009 r. w Warszawie odwołania
wniesionego przez Naczelną Organizację Techniczną Federację Stowarzyszeń
Naukowo-Technicznych, 00-043 Warszawa, ul. Tadeusza Czackiego 3/5 od
rozstrzygnięcia przez zamawiającego Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości,
00-834 Warszawa, ul. Pańska 81/83 protestu z dnia 21 września
2009 r.
orzeka:
1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża Naczelną Organizację Techniczną Federację
Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 00-043 Warszawa, ul. Tadeusza Czackiego 3/5
i nakazuje:
1) zaliczyć na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych koszty w wysokości 4 462 zł
00 gr (słownie: cztery tysiące czterysta sześćdziesiąt dwa złote zero groszy)
z kwoty wpisu uiszczonego przez Naczelną Organizację Techniczną
Federację Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 00-043 Warszawa,
ul. Tadeusza Czackiego 3/5,
2) dokonać wpłaty kwoty 00 zł 00 gr (słownie: XXX) przez XXX na rzecz XXX,
stanowiącej uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu XXX,
3) dokonać wpłaty kwoty 00 zł 00 gr (słownie: XXX) przez XXX na rzecz Urzędu
Zamówień Publicznych na rachunek dochodów własnych UZP,
4) dokonać zwrotu kwoty 10 538 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy pięćset
trzydzieści osiem złotych zero groszy) z rachunku dochodów własnych Urzędu
Zamówień Publicznych na rzecz Naczelnej Organizacji Technicznej
Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, 00-043 Warszawa,
ul. Tadeusza Czackiego 3/5.
U z a s a d n i e n i e
I. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, ul. Pańska 81/83, 00-834 Warszawa (zwana
dalej Zamawiającym), prowadzi postępowanie na wykonanie zamówienia publicznego pn.
„Obsługa ekspercka PARP w zakresie czynności technicznych w ramach Działania 1.4-4.1”
Wsparcie projektów celowych oraz wsparcie wdrożeń wyników prac B+R "POIG”. Ogłoszenie
o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich z dnia
15.09.2009 r. i Zamawiający w tym samym dniu zamieścił Specyfikację Istotnych Warunków
Zamówienia (dalej: SIWZ) na swojej stronie internetowej. Postępowanie prowadzone jest
w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo
zamówień publicznych (Dz.U. z 2007r., Nr 223, poz.1655 z późn. zm.; dalej: Prawo
zamówień publicznych).
W dniu w dniu 21.09.2009r. Naczelna Organizacja Techniczna Federacja
Stowarzyszeń Naukowo - Technicznych, ul. Czackiego 3/5, 00-045 Warszawa (dalej: NOT
bądź Odwołujący) – złożyła protest, który Zamawiający rozstrzygnął w dniu 9 października
2009 r. poprzez jego odrzucenie. Odwołujący w dniu 14.10.2009 r. (wpływ bezpośredni)
wniósł do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych odwołanie od rozstrzygnięcia protestu,
przekazując jednocześnie Zamawiającemu kopię odwołania.
W proteście Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 7 oraz art. 29
Prawa zamówień publicznych (co następnie podtrzymał w odwołaniu) przez:
1. określenie w SIWZ nierealnych terminów realizacji zadań przez ekspertów
w poszczególnych etapach realizacji umowy,
2. ustanowienie w SIWZ warunków udziału w postępowaniu na poziomie niezgodnym
z postanowieniami ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki
rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712) oraz nieuzasadnionymi potrzebami
Zamawiającego,
3. określenie w SIWZ kwartalnych terminów płatności za zrealizowane wcześniej
zadania, przy niezdefiniowanej ilości wniosków do oceny i niesprecyzowanym
harmonogramie realizacji umowy.
Zamawiający odrzucił protest, jako wniesiony przez podmiot nieuprawniony.
Niezależnie od powyższego, Zamawiający ustosunkował się merytorycznie do zarzutów
stwierdzając, że gdyby nawet protest nie podlegał odrzuceniu, zarzuty zostałyby oddalone
jako niezasadne.
II. Nie stwierdzono zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 187 ust. 4 Prawa zamówień
publicznych, wobec czego rozpoznano odwołanie na rozprawie.
W ocenie Izby protest został wniesiony przez osobę uprawnioną i nie podlegał on
odrzuceniu.
Na etapie wnoszenia protestu na SIWZ protest może wnieść w zasadzie każdy podmiot –
niezależnie od tego, czy jest osobą fizyczną, osobą prawną, czy jednostką nieposiadającą
osobowości prawnej, bowiem każdy może stać się potencjalnym wykonawcą – czy to sam,
czy ubiegając się o udzielenie zamówienia wspólnie z innymi podmiotami. Protest zatem
mógł wnieść sam Pan Włodzimierz H. we własnym imieniu (według stanowiska
Zamawiającego – którego Izba nie podzieliła - protest został złożony przez Centrum
Innowacji NOT, które nie posiada zdolności sądowej).
Ponadto protest jest czynnością prawa materialnego, mieszczącą się w ramach zwykłego
zarządu i do jego wniesienia nie jest konieczne zachowanie żadnej formy szczególnej –
jeżeli protest został wniesiony pisemnie, dla celów dowodowych pełnomocnictwo do jego
wniesienia powinno zostać udzielone również pisemnie.
Ustalono również, że Pan Włodzimierz H. dysponował przed złożeniem protestu i
odwołania wystarczającymi pełnomocnictwami do składania środków ochrony prawnej w
imieniu Naczelnej Organizacji Technicznej Federacja Stowarzyszeń Naukowo -
Technicznych – do protestu i do odwołania załączono odpis pełnomocnictwa notarialnego
ogólnego udzielonego przez osoby uprawnione do reprezentacji NOT Panu Włodzimierzowi
H., który podpisał protest i odwołanie. Nadto do odwołania załączono pełnomocnictwo
szczególne - do wniesienia odwołania. Nie ma w ocenie Izby znaczenia, że pełnomocnictwo
szczególne wystawiono dzień po dacie pisma zawierającego odwołanie – istotne znaczenie
ma okoliczność, że pełnomocnictwo zostało wystawione przed datą wniesienia odwołania do
Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.
Dlatego Izba stwierdziła, że zarówno protest, jak i odwołanie zostało wniesione przez
Naczelną Organizację Techniczną Federacja Stowarzyszeń Naukowo - Technicznych.
Ustalając, jaki podmiot złożył oświadczenie woli, winno się brać pod uwagę wszystkie
okoliczności mogące mieć znaczenie w sprawie – Izba uznała tu priorytet pełnomocnictw
załączonych do protestu i odwołania wskazujących mocodawcę, a dopisek „Centrum
Innowacji NOT” pojawiający się obok oznaczenia podmiotu, w imieniu którego jest składany
protest – bez istotnego znaczenia.
Wobec powyższego, odwołanie nie podlegało odrzuceniu ani na podstawie art. 187 ust. 4
pkt 2, ani na podstawie art. 187 ust. 4 pkt 3 Prawa zamówień publicznych.
Po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania i stanowiskami Stron, Krajowa Izba
Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje: odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odwołujący ma interes prawny we wnoszeniu środków ochrony prawnej, ponieważ
wskazując na wady SIWZ, twierdzi, że wobec wymagań Zamawiającego dotyczących
warunków udziału w postępowaniu i postanowień umowy, uniemożliwiających złożenie mu
konkurencyjnej oferty, nie jest możliwy jego udział w postępowaniu, a tym samym -
udzielenie mu zamówienia.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez Odwołującego, Izba podzieliła
stanowisko Zamawiającego i uznała, że warunki udziału w postępowaniu i postanowienia
przyszłej umowy z wykonawcą są adekwatne do przedmiotu zamówienia i nie naruszają art.
7 i 29 Prawa zamówień publicznych.
Zgodnie z art. 191 ust. 3 Prawa zamówień publicznych Krajowa Izba Odwoławcza
rozpatrywała odwołanie wyłącznie w zakresie nakreślonym granicami protestu.
I tak, Odwołujący zarzucał naruszenie art. 7 i 29 Prawa zamówień publicznych przez
narzucenie zbyt krótkiego terminu realizacji zadań przez ekspertów (10 dni na ocenę
wniosków, skrócenie tego terminu do 7 dni miałoby być dodatkowo punktowane) i przez
postawienie zbyt wysokich wymagań ekspertom, którzy będą oceniać wnioski.
Obie strony wskazywały na umowę łączącą Zamawiającego z NOT z dn. 23.09.2009 r.,
gdzie określono analogiczny termin oceny wniosków jako 14-dniowy (kopia złożona przez
Zamawiającego na rozprawie do akt sprawy). Zamawiający określał umowę z dn.
23.09.2009 r. jako ,,pilotażową”, która pozwoliła mu ocenić, jakie są realne terminy realizacji
i jakich wymagań powinien oczekiwać od ekspertów.
Izba oceniła postulowany przez Zamawiającego termin realizacji jako rzeczywiście krótki,
lecz nie – nierealny. Zamawiający sam sobie zdaję sprawę z wyśrubowanego terminu
realizacji – jednak po pierwsze, sam występuje w ramach struktury z góry narzucającej
szereg wymagań i terminów (Zamawiający przedstawił na rozprawie pisma mające
uprawdopodobnić powyższą okoliczność, w tym kilka szczegółowych regulaminów, jednak
w ocenie składu orzekającego formalizm systemu oceny wniosków o dofinansowanie jest
notoryjnie znany, dlatego dowody w tym zakresie nie były konieczne dla rozstrzygnięcia), po
drugie – Zamawiający znacznie złagodził wymogi co do dochowania terminu oceny
wniosków, albowiem w przypadku zgłoszenia wątpliwości przez eksperta oceniającego
wiosek bieg terminu oceny wniosku ulega zawieszeniu.
Według składu orzekającego, Zamawiający w wystarczający sposób zapewnił
warunki do oceny wniosku w wymaganym przez siebie terminie: system oceny wniosków jest
elektroniczny, wnioski również mają formę elektroniczną, osoby dokonujące oceny (eksperci)
mają mieć specjalistyczne przygotowanie z danej dziedziny, wreszcie w przypadku
wątpliwości eksperta termin oceny wniosku ulega zawieszeniu. Odwołujący nie wykazał, że
10-dniowego czy 7-dniowego terminu (który jest dodatkowo premiowany przez
Zamawiającego) nie można w żaden sposób dochować – na pewno jako dowód nie może tu
służyć umowa z dn. 23.09.2009 r., w której określono termin dłuższy. Rzeczywiście,
Zamawiający na całą procedurę związaną z wnioskiem ma więcej czasu, jednak ten fakt
również nie przemawia za koniecznością wydłużenia terminu wymaganego od wykonawcy –
Zamawiający tak zaplanował termin oceny wniosku, aby mieścił się w innych terminach
obowiązujących Zamawiającego, przy czym należy się liczyć, że termin oceny wniosku może
się wydłużyć, jeżeli jego ocena wymaga dodatkowych wyjaśnień.
W ocenie składu orzekającego, z krótkimi terminami są skorelowane wysokie
wymagania skierowane do ekspertów. Zamawiający po pierwsze dopasował swoje
oczekiwania wobec ekspertów do stopnia skomplikowania potencjalnych wniosków, a po
drugie do dziedzin, w których wnioski o dofinansowanie potencjalnie mogą być złożone.
W konsekwencji, wbrew twierdzeniom Odwołującego, wymagania Zamawiającego są wprost
uzasadnione jego potrzebami. Należy również mieć na uwadze, że Zamawiający prowadzi
postępowanie na wyłonienie wykonawcy oceniającego wnioski nie znając ostatecznej ilości
ani treści wniosków, a zatem musi się przygotować na okoliczność, że będą one możliwie
złożone i wysokospecjalistyczne. Zamawiający również nie wymaga, aby przyszli eksperci
byli zatrudnieni u wykonawcy na podstawie umowy o pracę – mogą oni pozostawać
w dyspozycji wykonawcy, bez względu na rodzaj stosunku prawnego wiążącego eksperta
z wykonawcą, będącym stroną przyszłej umowy z Zamawiającym. Odwołujący nie wykazał,
iż eksperci o wskazanych przez Zamawiającego kwalifikacjach nie istnieją w ogóle –
stanowisko Odwołującego w istocie ograniczało się do stwierdzenia, że on takimi ekspertami
nie dysponuje, dlatego Izba nie mogła podzielić poglądów Odwołującego.
Nie można się również zgodzić z poglądem, że wymogi Zamawiającego są niezgodne
z art. 31 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U.
z 2009 r. nr 84, poz. 712), w przepisie tym bowiem ustalono minimalne wymogi dla
ekspertów (korzystanie z pełni praw publicznych itd.), co nie oznacza, że Zamawiający nie
może określić własnych wymogów, dostosowanych do specyfiki zadania. Niezależnie od
powyższego, Izba bada wyłącznie naruszenie przepisów Prawa zamówień publicznych, a nie
innych ustaw.
Odnosząc się do ostatniego zarzutu – określenia kwartalnych terminów płatności –
Izba również nie podzieliła poglądów Odwołującego i uznała, że kwartalne terminy płatności
nie naruszają art. 7 Prawa zamówień publicznych (zasady równego traktowania
wykonawców i zachowania uczciwej konkurencji) oraz art. 29 Prawa zamówień publicznych
(opisanie przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący i nienaruszający
uczciwej konkurencji). Po pierwsze, Zamawiający określił terminy płatności już w SIWZ,
w sposób jednakowy dla wszystkich wykonawców. Kwartalne terminy płatności uzasadnione
są systemem finansowania, w którym funkcjonuje Zamawiający. Ponadto, jak zwrócił uwagę
Zamawiający, nie obowiązuje go 30-dniowy termin płatności wynikający z ustawy z dnia
12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (a to na podstawie art. 4
ust. 2 pkt 3 ustawy). Zamawiający nie jest w stanie z góry określić harmonogramu realizacji
umowy – bowiem nie jest w stanie przewidzieć, z jakim natężeniem i w jakim czasie będą
wpływały wnioski.
Reasumując, nie stwierdzono naruszenia art. 7 i 29 Prawa zamówień publicznych,
wobec czego orzeczono jak w sentencji.
O kosztach orzeczono stosownie do wyniku postępowania odwoławczego na podstawie art.
191 ust. 6 i 7 Prawa zamówień publicznych.
Stosownie do art. 194 i 195 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego
doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych
do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Przewodniczący:
………………………………
Członkowie:
………………………………
………………………………