IV Ka 101/25

Sądy powszechne2025-03-07

Sygnatura

IV Ka 101/25

Data orzeczenia

2025-03-07

Rodzaj

REASONS

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="22"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="8"/> <col width="17"/> <col width="53"/> <col width="9"/> <col width="125"/> <col width="6"/> <col width="61"/> <col width="8"/> <col width="42"/> <col width="6"/> <col width="11"/> <col width="18"/> <col width="28"/> <col width="13"/> <col width="26"/> <col width="62"/> <col width="97"/> <col width="1"/> </colgroup> <tr> <td colspan="23"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 101/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 21 listopada 2024 roku w sprawie II K 1007/23 </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="7"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="7"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="7"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☒ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> ☐ </td> <td colspan="16"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> ☒ </td> <td colspan="5"> uchylenie </td> <td colspan="4"> ☒ </td> <td colspan="8"> zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="21"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="12"> wynikający z apelacji obrońcy T. S. (1) : 1.  zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się czynu opisanego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> tj. działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z pracownikami firmy (...), doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmy (...) sp. z o.o w ten sposób, ze wprowadził w błąd właściciela ww. firmy (...) umieszczając w naczepie ( a dokładnie: „  biorąc udział w umieszczeniu w naczepie” marki S. o nr rej. (...) podpiętej do ciągnika siodłowego V. o nr (...), dziewięć worków Big Bag z zawartością łącznie około 9 ton ziaren gorczycy pełnowartościowej - zamiast wykazanych w dokumentach dotyczących transakcji pomiędzy wymienionymi przedsiębiorstwami, odpadów po pełnowartościowych ziarnach gorczycy w tej samej ilości, o wartości strat w kwocie około 70 000 zł, wynikającej z różnicy pomiędzy ceną produktu pełnowartościowego, a ceną odpadu niepełnowartościowego podczas gdy: a/ oskarżony T. S. (1) konsekwentnie wyjaśniał, że w dniu 28 czerwca 2022 r., ani nie uczestniczył, ani nie nadzorował załadunku auta oskarżonego R. G. (1) (prot. przesłuchania podejrzanego , k.103 , protokół rozprawy z dnia 4.04.2024 r., str. 2 ); b/ oskarżony T. S. (1) konsekwentnie wyjaśniał, że w dniu 28 czerwca 2022 r., spóźnił się do pracy, zajął się pracą w biurze gdyż kierownik produkcji M. K. wydał dyspozycje dot. załadunku pojazdu oskarżonego (k. 103:  „'...ja przed 28 czerwca miałem dwa dni wolne, weekend nie było mnie w pracy a jak przyszedłem w  poniedziałek do pracy to te Big Bagi były już przygotowane” wyjaśnienia oskarżonego - protokół rozprawy z dnia 04.04.2024 r.); c/ z zeznań świadka M. K. ( k. 233 ) wynika, że świadek zeznał:, „w ten dzień kiedy Policja zatrzymała pracowników magazynu, przyszedłem do pracy wcześniej, na godzinę 6, bo miałem w planach skończyć wcześniej pracę. Przechodziłem rano przez magazyn z T. S. (2). Stało tam auto G.. ... Magazynierzy przygotowali wtedy towar dla G. i podszedł do mnie jeden z nich D. T. (1) i przy mnie wbił szpikulec do poboru próby w jeden z big bagów „; d/ z zeznań świadka R. S. (1) wynika, że 28 czerwca 2022 r., to on przygotowywał towar do załadunku: ”Ja szykowałem z H. śmieci. Położyłem pod plandekę w jednym miejscu i przekazałem zmiennikowi że z tego miejsca mają brać. . Przekazałem K.” ( k. 560); e/ z wyjaśnień oskarżonego D. T. (1) ( k. 92) wynika , że w dniu 28 czerwca 2022 oskarżonego T. S. (1) nie było przy załadunku auta oskarżonego R. G. (1); f/ z wyjaśnień M. P. (1) ( k. 91, k.137 prot. przesłuchania z dnia 28.06.2022 r., przedstawienie zarzutów) wynika, ze w dniu stawianego zarzutu oskarżony T. S. (1) nie był obecny przy załadunku, nie wskazywał co ma być ładowane, a wszelkie polecenia załadunku M. P. (1) otrzymywał od oskarżonego D. T. (1), który dodatkowo sprawdzał ładowane Big Bagi sztecherem!., (k. 97 oraz treść notatki służbowej z k. 36 ) g/ z zeznań A. R. (1) (protokół przesłuchania z 28.06.2022 wynika, że: - załadunkiem w dniu 28 czerwca 2022 r., decydował D. T. (1) ,  ..D. wraz z mężczyzną o siwych włosach, tzn., takim starszym stali przy towarze, przy tzw: Big Bagach i wskazywali mi które Big Bagi mam załadować"'; „przyjechałem do D. i G. jeszcze był M. P. (1) i załadunek odbywał się że stał D. T. (1) i R. G. (1) i oni wskazywali mi Big Bagi które mam ładówać' (k. 514, str. 3 protokołu z dnia 6.06.2024 r.);  „w tym dniu S. nie był przy załadunku tylko nam powiedział że mam to zrobić ale fizycznie przy nim nie było”(k. 515 str. 4 protokołu z dnia 6.06.2024 r.); 2. zarzut obrazy przepisów postępowania mającej wpływ na treść orzeczenia a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, poprzez uwzględnienie jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego, na skutek wybiórczej oceny zeznań świadków R. S. (2), J. Z. (1), A. G., M. S., G. N., A. W. czy D. N. i uznanie ich zeznań za wiarygodne, co skutkowało odrzuceniem przeciwstawnych tym zeznaniom wyjaśnień oskarżonego, a także depozycjom świadka M. P. (1), M. K., czy M. P. (1), którzy wskazali wprost, że w dniu 28 czerwca 2022 r., oskarżony T. S. (1) nie brał udziału w przygotowaniu, spornego załadunku tj. w umieszczaniu big bagów w naczepie oskarżonego R. G. (1); </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Apelacja obrońcy T. S. (1) nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom apelacji, sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o rzeczową i kompleksową analizę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i ujawnionych w toku rozprawy głównej okoliczności, opierając się na kryteriach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Ocena zatem dowodów jako swobodna, a nie dowolna, podlega ochronie prawa procesowego. Swoje stanowisko odnośnie wskazania jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach sąd orzekający gruntownie umotywował w odpowiadającym wymogom procesowym uzasadnieniu wyroku. Odmiennie zatem twierdzenia apelacji pomijające ustalenie sądu i wywody przedstawione w części motywacyjnej wyroku, stanowi więc tylko polemikę z trafnymi ustaleniami sądu. Odnosząc się do podniesionych w apelacji zarzutów zmierzających do wykazania, że sąd dokonał wybiórczej oceny zeznań świadków R. S. (2), J. Z. (1), A. G., M. S., G. N., A. W. oraz D. N. co skutkowało odrzuceniem przeciwstawnych tym zeznaniom wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków M. P. (1) czy M. K., należy zważyć, że skarżący przytacza jedynie te fragmenty depozycji wybranych źródeł dowodowych, które są w swej wymowie korzystne z punktu widzenia linii obrony oskarżonego, pomija zaś te o wymowie przeciwnej, zwłaszcza te, które wynikają z wyjaśnień współoskarżonych. Wreszcie apelant przemilcza cały szereg pewnych ustaleń dotyczących działań na szkodę pokrzywdzonego, poprzedzających datę 28 czerwca 2022r., których po prostu w kontekście oceny zachowania T. S. (1) w dniu 28 czerwca 2022r. pomijać absolutnie nie można! Już w tym także miejscu sąd odwoławczy podkreśla, że w sprawie zgromadzono niezbite dowody potwierdzające bezprawny wywóz, a dokładnie zamianę i wywóz ziarna na szkodę pokrzywdzonego (wywóz worków z ziarnem pełnowartościowym gorczycy jako rzekome odpady), w który to proceder zaangażowani byli pracownicy pokrzywdzonego oraz jeden z kontrahentów (R. G.). To na skutek takich właśnie faktów – potwierdzonych nie tylko przez osobowe źródła dowodowe, ale także informacje płynące z analizy szeregu nagrań zarejestrowanych na kamerach monitoringu przemysłowego w B. (widoczne na kamerach nieuprawnione zachowanie kontrahenta R. G. przemieszczającego się po zakładzie jak pracownik B. -albo raczej: jak przedstawiciel jego kadry kierowniczej, nieuprawnione przestawianie worków, mieszanie pozycji worków z ziarnem pełnowartościowym i odpadem, zrywanie etykiet naklejanych na big bagi na etapie produkcji pozwalających dodatkowo na identyfikację zawartości itd.), policja na datę 28 czerwca 2022r. zaplanowała i przeprowadziła czynności operacyjne mające na celu „złapanie” sprawców oszustwa na gorącym uczynku - a co jak wiadomo - zakończyło się sukcesem. Z akt sprawy płyną pewne informacje, zgodnie z którymi T. S. (1) był jeszcze przed dniem 28 czerwca 2022r. zaangażowany w nielegalny proceder ww. oszustwa (choć bez możliwości ustaleń jednoznacznych co do dat czy wielkości wywiezionych bezprawnie, po zamianie, worków z ziarnem), a w związku z tym słusznie sąd rejonowy oceniał zachowanie oskarżonego stricte z dnia 28 czerwca 2022r. z uwzględnieniem tego właśnie całości materiału, a dokładnie oceniał świadomość i zamiar po stronie T. S. (1) – przedstawiciela kadry kierowniczej B., z uwzględnieniem poczynań oskarżonego z dat wcześniejszych. Ponadto należy zauważyć, że depozycje świadków i współoskarżonych składane na dalszym etapie postępowania (chodzi najczęściej o kolejne zeznania z postępowania przygotowawczego), w głównej mierze dotyczą wydarzeń nie objętych aktem oskarżenia, albowiem na tym etapie postępowania oskarżyciel starał się pozyskać dowody dotyczące innych oszustw, poprzedzających datę 28 czerwca 2022r. Nie ma racji skarżący kiedy utrzymuje, że oskarżonego zwalnia z odpowiedzialności już sam fakt, iż przed inkryminowanym zdarzeniem przebywał na dwudniowym urlopie, a feralnego dnia spóźnił się do pracy oraz nie uczestniczył w załadunku naczepy R. G. (1) – w znaczeniu nie ładował towaru fizycznie, ani też nie kontrolował/towarzyszył całemu załadunkowi worków na przyczepę R. G.. W ocenie sądu odwoławczego właśnie okoliczności, w jakich doszło do ujawnienia czynu, a ponadto jednak szereg czynności podjętych przez T. S. (1) w dniu 28 czerwca 2022 roku, płynących z depozycji poszczególnych świadków, jak i wyjaśnień współoskarżonych, pozwala na uznanie, że oskarżony T. S. (1) miał świadomość i zamiar współuczestnictwa w przestępczym procederze i w takim uczestniczył (zmiana opisu czynu dokonana przez sąd rejonowy, choć nie konieczna, to jeszcze lepiej wskazywała na czym polegało działanie wspólnie i w porozumieniu T. S.). Wracając do wydarzeń poprzedzających datę 28 czerwca 2022r.: - świadek M. H. z uwagi, jak to określił, na krążące w zakładzie plotki „ z G. odbywają się jakieś dziwne handle” zainteresował się mającym miejsce w dniu 15 czerwca 2022 roku załadunkiem naczepy R. G. (1); w toku obserwacji doszedł do przekonania po wyglądzie worków, że ok 5-6 z nich mogło zawierać „dobry towar”, a nie odpad. Podkreślić należy, że mechanizm czynności przed załadunkiem, sam załadunek i dalsze czynności załadunku, które opisał świadek, był podobny, jak w przypadku inkryminowanego czynuz daty 22 czerwca 2022r.; - M. H. poinformował o tym przełożonego - kierownika R. S. (3), który po wizycie w jego domu M. H., uświadomił sobie, że faktycznie od ok. lutego czy marca 2022 roku w zakładzie zauważalne były braki surowca, bądź tez odnajdowano towar nieprawidłowo oznakowany (worki z ziarnem pełnowartościowym było oznaczone jak worki w odpadem). Świadek dokonał analizy zapisu zarejestrowanego na kamerach monitoringu, w szczególności tych dni, gdy po towar przyjechał kontrahent R. G. i zobaczył, że widoczne było, jak np. R. G. (1) ściąga etykiety z worków (a te etykiety umieszczane były przez magazynierów dla wyróżnienia zazwyczaj na „dobrym towarze”) i przemieszcza się po zakładzie jak jego pracownik; - R. G. (1) przyjeżdżał do B. albo we wczesnych godzinach porannych, albo już po tym, jak główne laboratorium skończyło pracę, a wieć wtedy, kiedy na terenie zakładu znajdowała się (jeszcze albo już) niewielka grupa ludzi; - z przekonujących wyjaśnień D. T. (1) wynika, że kiedyś wcześniej T. S. (1), po odjeździe pojazdu R. G. (1), oświadczył mu, że „ przytulił trochę kasy” i dlatego się cieszy. D. T. (1) wyjaśnił, że w momencie kiedy sam dla siebie zażądał wówczas także udziału w przedsięwzięciu, na którym można zarobić, oskarżony T. S. oświadczył mu, że on sam „dużo ryzykuje”; a ostateczni8e po rozmowie oskarżony T. S. (1) wręczył mu finalnie kwotę 1.000 zł. po tym fakcie D. T. (1) zasugerował T. S. (1), że może ów „przytulił chyba z 10.000 zł” wówczas w odpowiedzi usłyszał od T. S., że dla takiej kwoty „ toby się nawet nie paprał”. Ponadto D. T. (1) w swych wyjaśnieniach wskazał, że miał być informowany także przez Ł. F., iż można w firmie (...) sp. z.oo. „ zarobić niezłą kasę na boku i że jak przyjeżdża R. to można mu wrzucić lepszy towar i on za to zapłaci”. Co prawda świadek Ł. F. zaprzeczył powyższemu (nie dziwi taka sytuacja, gdyż jest to okoliczność obciążająca świadka), jednakże z jego zeznań wynika, że nieraz dzwonił i upominał pracowników, żeby ładowali R. G. (1) to co powinni, czyli śmieci, co wskazuje, że świadek mógł mieć pewne podejrzenia, - świadek M. K. opisał dlaczego nie mogło dojść do pomylenia towaru (dlaczego można po wyglądzie towaru stwierdzić jego jakość), a wreszcie opisał sytuację, kiedy przed datą 28.06.2022r. znalazł etykiety w biurku kierownika magazynu (a przecież te powinny być naklejone na worki kiedy opuściły produkcję), a po wyrażeniu swojego zdziwienia usłyszał „ żeby się nie (...) ”; - A. G. (inny kierowca) był przed datą 22.06.2022r. świadkiem sytuacji, że R. G. (1) odjechał już załadowanym autem i wcale nie odebrał towaru dostarczonego akurat przez tego świadka; A. G. odniósł wówczas wrażenie w sytuacji, gdy w pobliżu jego pojazdu znajdował się pojazd R. G. (1), a w niedalekiej odległości towar pełnowartościowy, to Ł. F. i R. G. (1) nie chcieli, aby ów widział co konkretnie ładują R. G.. To dopiero na takie ww. ustalenia nakładają się dowody dotyczące zachowania T. S. (1), co istotne osoby kierowniczej w zakładzie pracy pokrzywdzonego, konkretnie z daty policyjnej akcji (22.06.2022r.). Z zeznań świadków: A. R. (1) i M. P. (1), jak również wyjaśnień D. T. (1) wynika, że rankiem w dniu 28 czerwca 2022r. po tym, jak przechodząc obok, zobaczył ładowanie pojazdu R. G., oskarżony T. S. (1) nakazał jednemu z pracowników (operatorowi wózka widłowego) tj. A. R. (1) zaprzestanie uprzednio zleconej mu pracy i udanie się wózkiem widłowym do M. P. (1) celem pomocy M. P. w szybszym załadunku pojazdu R. G.. Świadek A. R. (1) zeznał, że domyślał się wówczas, iż w ładowanych na przyczepę workach (big bagach) jest gorczyca pełnowartościowa a nie odpad, gdyż znajdowała się ona w miejscu, w którym zwyczajowo składowane są worki z gorczycą. Świadek M. P. (1) też powziął taki domysł (!). Depozycje A. R. (1) i M. P. (1), słusznie sąd meriti uznał za wiarygodne, bowiem w sprawie brak jest podstaw do uznania, że świadkowie ci mieliby jakikolwiek powód, by chcieć celowo zaszkodzić akurat oskarżonemu obciążającymi go zeznaniami. Co więcej: jak wynika z wyjaśnień D. T. (1), T. S. (1) właśnie podczas załadunku towaru do samochodu R. G. (1) w dniu 28 czerwca 2022 roku, zwrócił się do niego słowami: „ trzeba szybciej ładować R., bo nie ma co ryzykować” i niewątpliwie nawiązywał tymi słowami do wcześniejszej, wyżej opisanej rozmowy pomiędzy nimi, po której wręczył pracownikowi 1000 zł. Z wyjaśnień D. T. (1) wynika także, że ów po wskazaniu towaru przez kierownika M. K. nie miał wątpliwości, które big bagi ma załadować i skwitował „jak zawsze te spod plandeki”, gdzie akurat takie przeświadczenie, graniczące z pewnością, pracownika obsługującego wózek widłowy pozwala na uznanie, że nie jest to pierwsza sytuacja jakiegoś szczególnego wyboru worków do załadunku. Jakby tego było mało: z wyjaśnień D. T. (1) wynika także, że feralnego dnia on sam zwrócił oskarżonemu uwagę, co do jakości gorczycy ładowanej do pojazdu R. G. (1), bo powziął wątpliwości, co do zbyt dobrej jej jakości. Poinformował o tym oskarżonego T. S. (1), okazując mu towar (konkretny worek), na co uzyskał odpowiedź, że wszystko jest w porządku, że „może iść” (w sensie żeby ładować dalej). Sąd odwoławczy zważył, że T. S. (1) takiej wymianie słów nie zaprzeczył. Przy czym oskarżony w żaden logiczny sposób nie był w stanie wyjaśnić, dlaczego nie przejawił wówczas zainteresowania zgłoszonym faktem, w szczególności nie zareagował na opisaną sytuację, pomimo tego, że piastował kierownicze stanowisko i sam nakazał A. R. szybsze dokonanie spornego załadunku. Z jego wyjaśnień wprost wynika, iż potwierdził wypowiedziane słowa mówiąc do D. T., że ”jest za ładna”, a pomimo to nie zrobił dalej nic (wyjaśnił, że pomimo takich słów „odszedł”). Oskarżony T. S. (1) przyznał nawet, że załadunek R. G. w dniu 28 czerwca 2022 roku nie był nadzorowany przez nikogo, pomimo takiego obowiązku i w żaden logiczny sposób nie potrafił wyjaśnić, dlaczego akurat w tym dniu żaden nadzór (obecność przedstawiciela kadry kierowniczej) nie miał miejsca oraz nie był w stanie wskazać personaliów osoby nadzorcy (wyjaśnił tylko, że „nie wie”). Słusznie sąd rejonowy nie ustalił, by w okresie 2021 roku od września do grudnia, z powodu dużej ilości dostaw gorczycy, na terenie zakładu panował bałagan, co miało powodować nieścisłości i braki towarowe oraz mieć wpływ na ocenę zachowania oskarżonych. Po pierwsze był to dość odległy okres od chwili czynu, a po drugie, jak ustalono, taki stan z wiosny i czerwca 2022r. wcale nie wynikał ze złej organizacji pracy, lecz z celowego działania części pracowników, którzy okazali się przestępcami. Uchodzi też uwadze apelanta płynąca z zeznań świadka J. Z. (2) okoliczność, że ów wskazał, że w ostatnim okresie ( zeznania z dnia 22 lipca 2022 roku) pomijano go ustaleń dotyczących załadunków pojazdu R. G., a więc magazynierzy sami zaczęli ustalać akurat z nim (i tylko z nim) szczegóły załadunku. Reasumując: sąd rejonowy dokonał prawidłowej oceny zeznań ww. świadków i wyjaśnień oskarżonych, we wzajemnym powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym, w tym także z ustaleniami związanymi z zachowaniami mającymi miejsce jeszcze przed datą 28 czerwca 2022r. Z odpowiednią ostrożnością podszedł w szczególności do zeznań Ł. F. i wyjaśnień D. T. (1), słusznie odmawiając w całości wiary wyjaśnieniom oskarżonego T. S. (1). Podzielić należy argumentację, że oskarżony posiada wieloletnie doświadczenie w branży. Worki z gorczyca i pogorczycowym odpadem, choć podobnie, to różniły się kolorem, etykietą, miejscem składowania. Ponadto ewentualne pomyłki w transakcjach z innymi kontrahentami nie miały miejsca, a po zwolnieniu z pracy T. S. (1), problemy zniknęły. To wszystko sprawia, że sąd meriti słusznie potraktował wyjaśnienia oskarżonego jako przyjętą linię obrony, a jego zachowania z dnia 28 czerwca 2022r., w szczególności: wysłanie dodatkowego widłowego z poleceniem szybszego załadunku przyczepy R. G. - „by nie ryzykować” i zdążyć przed godzina rozpoczęcia pracy przez dodatkowych pracowników (laboratorium), brak reakcji na uwagi zgłoszone co do nieprawidłowej jakości w części workach przeznaczonych dla R. G. i ładowanych na jego ciężarówkę i polecenie dalszego ich ładowania, a także odejście od miejsca załadunku, pomimo braku nadzoru innego przedstawiciela kadry kierowniczej, uprawniały sąd rejonowy do przypisania T. S. sprawstwa czynu, o jakim mowa w punkcie 1 wyroku. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o uniewinnienie oskarżonego T. S. od przypisanego mu czynu, względnie o uchylenie wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Kompletny i prawidłowo oceniony przez sąd meriti materiał dowodowy pozwalał na uznanie oskarżonego za winnego przypisanego mu czynu. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.2. </td> <td colspan="12"> 3. obraza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>, poprzez nie zastosowanie tego przepisu w sprawie, w której to występowały wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, bowiem Sąd I instancji oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadków nadal pracujących u pokrzywdzonego, które w świetle wyjaśnień oskarżonego i świadków wskazanych w akcie oskarżenia nie pozwalały na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych w sprawie i tym bardziej przypisanie winy oskarżonemu; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Sądowi meriti nie można skutecznie postawić zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> Pamiętać należy, że regulacje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> mają charakter rozłączny. Problem wiarygodności danego dowodu musi być stanowczo rozstrzygnięty na płaszczyźnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, zaś stosowanie reguły in dubio pro reo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>) powinno odnosić się tylko do nie dających się usunąć wątpliwości w sferze faktów. Tego rodzaju wątpliwości nie mogą się zaś wiązać z kwestią oceny wiarygodności określonego dowodu. Należy zwrócić uwagę, że niedające się usunąć wątpliwości, to nie istnienie w dowodach sprzecznych wersji zdarzenia, ale brak możliwości rozstrzygnięcia między nimi przy użyciu zasad oceny dowodów. Dopiero, gdy sprzeczności nie da się rozstrzygnąć, to jest wątpliwości usunąć, wtedy wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Tłumaczenie wątpliwości na korzyść oskarżonego nie oznacza powinności wybierania wersji korzystniejszej. Najpierw bowiem wybiera się wersję wynikającą z racjonalnej analizy dowodów, to jest tę, która wynika z decyzji o ich wiarygodności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z 6 stycznia 2004 roku, V KK 60/03; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2003 roku, II AKa 360/02). Tak więc, w przedmiotowej sprawie, nie zachodził stan nie dających się usunąć wątpliwości, a jedynie podawanie przez oskarżonego innej wersji zdarzenia, którą można było zweryfikować na podstawie zebranego i właściwie ocenionego materiału dowodowego – co też sąd rejonowy uczynił. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o uniewinnienie oskarżonego T. S. od zarzuconego czynu; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> w sprawie nie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości skutkujące uniewinnieniem oskarżonego </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 3.3. </td> <td colspan="12"> wniosek o zasądzenie od na rzecz oskarżonego kosztów obrony prowadzonej z wyboru za postępowanie I i II - goinstancyjne; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek niezasadny z uwagi na wynik postepowania odwoławczego. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.4. </td> <td colspan="12"> wynikający z apelacji obrońcy oskarżonego R. G. (1): 1. zarzut obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, mianowicie - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">410 kpk</a>, poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na uznaniu za udowodnione, że pokrzywdzony poniósł szkodę, a w konsekwencji należy zasądzić jej naprawienie, podczas gdy w aktach sprawy nie znajduje się żaden dowód wykazujący, że zabezpieczone jako dowód w sprawie ziarno, które następnie zostało zwrócone pokrzywdzonemu, nie nadawało się do ponownego użytku. - a w konsekwencji powyższego także zarzut obrazy prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> i zasądzenie odszkodowania w sytuacji, w której nie było ku temu podstaw, bowiem nie wykazano szkody; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> O sprawstwie oskarżonego R. G. (1) świadczą choćby jego własne wyjaśnienia, w których przyznał się on do winy i opisał niektóre elementy przestępczego działania, czy wyniki działań operacyjnych, w toku których po zatrzymaniu pojazdu R. G. (1) ujawniono w nim przedmioty pochodzące z przestępstwa oszustwa (surowiec wartościowy umieszczony w workach przeznaczonych i sprzedanych jako odpad), jak również z zeznań świadków w szczególności A. R. (1), M. P. (1), którzy byli obecni przy załadunku w dniu 28 czerwca 2022 roku, czy Ł. F., M. U., M. H., J. Z. (2), A. G., M. S. i D. N., którzy przyznali, że oskarżony jako kontrahent traktowany był w sposób wyjątkowy; mógł swobodnie poruszać się po terenie firmy i sam wskazywał, które worki mają być mu załadowane, często rozmawiał z magazynierami, czy osobami decyzyjnymi i przyjeżdżał po towar w niestandardowych godzinach. Wniesione apelacje także nie kwestionowały tego sprawstwa. Sąd odwoławczy zważył, że z zasad doświadczenia życiowego i logiki wynika, iż towar spożywczy, a takim są pełnowartościowe ziarna gorczycy, mają ograniczoną czasowo przydatność do spożycia (co ważne do spożywania przez ludzi, jako elementy składowe przypraw, musztardy, sosów itp.). O tym, jakiego rodzaju asortyment wytwarzała z ziaren gorczycy pokrzywdzony, wypowiadał się jego przedstawiciel, a pośrednio także liczni świadkowie opisując proces produkcji (przywóz ziaren, prace laboratorium, proces produkcji, zdania magazyny, wykorzystywanie lub sprzedaż odpadów poprodukcyjnych). Bez konieczności dla sięgania nie tyle po wiedzę specjalną, lecz bardziej do określonej treści aktów normatywnych określających datę przydatności do spożycia określonych produktów (co władny i powinny jest już uczynić sąd), pełnomocnik w odpowiedzi na apelację przedstawił obszerną i przekonującą analizę tego problemu, zasługującą na aprobatę. Co więcej przedstawił on także przekonującą argumentację dla przyjęcia zasadności zasądzenia obowiązku naprawienia szkody pomimo, że towar został zwrócony pokrzywdzonemu. Nie można odmówić racji, że każdy podmiot wprowadzający na rynek produkt spożywczy musi posiadać wszelkie uprawnienia ku temu ( atesty, certyfikaty, gwarancja jakości), a jego produkt jest stosownie badany. Niewątpliwie też produkt oferowany przez wytwórcę jest jego „wizytówką”. Po upływie 4 lat od zbiorów, pełnowartościowe ziarno (zwłaszcza), ale nawet jego odpad, tracą swe naturalne właściwości, w tym smakowe czy zapachowe, choćby na skutek działania warunków atmosferycznych, czy sposobu przechowywania etc, a nawet takowe może stać się produktem niezdatnym do spożycia z uwagi na potencjalne niebezpieczeństwo dla zdrowia. Firma pokrzywdzonego ma prawo cieszyć się dobrą renomą i nie musieć oferować niepełnowartościowego, zleżałego produktu, dlatego też żądanie pokrzywdzonego zasługiwało na uwzględnienie; pokrzywdzony musiał przeznaczyć (i przeznaczył) towar do utylizacji. Cena jednej tony odpadu gorczycy wynosi ok. 500 zł., zaś cena jednej tony właściwej gorczycy wynosi 8-10.000 zł. (a cena jednego kilograma wynosi 8-10 zł.). Porównanie ww. powoduje, że ustalenie wartości szkody przez sąd rejonowy jest więc jak najbardziej zasadne, a zasądzenie obowiązku naprawienia szkody nie doprowadziło do nieuprawnionego wzbogacenia pokrzywdzonego. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o zmianę wyroku Sądu I instancji poprzez odmienne orzeczenie, co do istoty sprawy, a mianowicie uchylenie orzeczonego w pkt 4 obowiązku naprawienia szkody; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> W niniejszej sprawie w związku z działaniem oskarżonego powstała szkoda , którą należało w całości skompensować (obowiązek solidarny nałożony na sprawców oszustwa jako działających wspólnie i w porozumieniu). </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.5. </td> <td colspan="12"> wynikający z apelacji obrońcy oskarżonego R. G. (1): 2. zarzut błędnej oceny materiału dowodowego polegajej na przyjęciu, że oskarżony R. G. (1) „wprowadzał" w błąd właściciela firmy (...) oraz „kupował" towar pierwszego gatunku za cenę odpadku (pkt 3.1 uzasadnienia wyroku), co oznacza, że Sąd I instancji uznał, że wskazane czyny miały miejsce wielokrotnie, podczas gdy przedmiotowe postępowanie dotyczyło wyłącznie jednego czynu, natomiast oskarżony R. G. (1) nie był wcześniej skazany za podobne czyny, w szczególności podobne czyny wobec pokrzywdzonego; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zupełnie chybiony jest zarzut apelanta, że sąd niejako „przydał win” oskarżonemu używając przy określeniu czynności sprawczej liczby mnogiej czasownika. Opis czynu w sposób jednoznaczny wskazuje na jednokrotność przestępczego działania poprzez wskazanie konkretnej daty, w której zdarzenie miało miejsce (sam zarzut jest z kategorii błędu w ustaleniach faktycznych). </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> brak </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.6. </td> <td colspan="12"> wynikający z apelacji obrońcy oskarżonego R. G. (1): 3. zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności, niewspółmiernej do społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia winy; gdzie sąd bezzasadnie wymierzył oskarżonemu surową karę, uwzględniając przy jej wymiarze rzekome czyny oskarżonego nie będące przedmiotem niniejszego postępowania, jak również żadnego innego, prawomocnie zakończonego, postępowania karnego, a ponadto pominął przy wymiarze kary kwestii przyznania się oskarżonego R. G. (1) do winy, podczas gdy powyższe powinno być uznane na korzyść oskarżonego; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów powszechnych i Sądu Najwyższego o rażącej niewspółmierności wymierzonej kary w sensie jej surowości lub łagodności możemy mówić jedynie wówczas, gdy wymiar tej kary w sposób rażący, to jest jaskrawy, wyraźny czy oczywisty, nie odpowiada zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> dyrektywom jej wymiaru, a w szczególności ustalonemu stopniowi społecznej szkodliwości oraz limitującemu wymiar kary ustalonemu stopniowi winy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II AKa 82/10, LEX nr 621421; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2017 r., sygn. akt SNO 5/07, LEX nr 569073). Zdaniem obrońcy wyrok, jaki zapadł w przedmiotowej sprawie przed sądem rejonowym, w którym oskarżonemu wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 200 stawek dziennych po 50 zł. każda, nie odpowiada stopniowi winy i społecznej szkodliwości czynu, a przede okolicznościom łagodzącym po stronie R. G. (1) wyrażającym się jego przyznaniem się do winy. Taka konstatacja jest jednak powierzchowna i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wymierzając grzywnę kumulatywną, sąd powinien się kierować ogólnymi dyrektywami wymiaru kary, mając jednak na uwadze szczególną funkcję tej kary i to, że składa się ona w istotnym zakresie, obok pozbawienia wolności, na sumaryczną dolegliwość reakcji karnej wobec sprawcy przestępstwa. Sąd okręgowy zważył, że oskarżony R. G. działał podstępnie, w ramach podziału ról – gdzie udział jego konkretnej osoby był najbardziej „przyjazny” zaistnieniu oszustwa, a szkoda jaką wyrządził swym działaniem, wbrew twierdzeniom obrońcy istnieje i jest znaczna. Oskarżony działał w sposób zuchwały i z pobudek zasługujących na potępienie (łatwy zarobek). Okoliczności przestępstwa cechowało wyjątkowo duże natężenie negatywnych dla wymiaru kary przesłanek. Czyn, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> zagrożony jest karą od 6 miesięcy do lat 8. Zastosowanej wobec oskarżonego represji karnej (kar) w postaci kary pozbawienia wolności w rozmiarze 1 roku (dodatkowo z warunkowym zawieszeniem jej wykonania), a więc przy dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianej za oszustwo, z jednoczesnym orzeczeniem kary grzywny i obowiązkiem naprawienia szkody, absolutnie nie sposób jest uznać za rażąco surowej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a>, a tylko taka podlegałaby ewentualnej zmianie w toku postępowania odwoławczego. Niczego nie zmienia tutaj fakt, iż oskarżony przyznał się do winy (zwłaszcza, że szło mu to „opornie”), skoro przecież został złapany na gorącym uczynku i zgromadzono obszerny materiał świadczący o jego winie. Prawidłowo sąd meriti zróżnicował wymiar orzeczonej stawki dziennej grzywny wobec współoskarżonych i wbrew twierdzeniom obrońcy, nie ma podstaw do twierdzenia, że sytuacja majątkowa oskarżonych jest zbliżona. Oskarżony działał w ramach kontaktów handlowych z firma (...) na preferencyjnych warunkach (zdarzało się, że sam decydował, które worki mają być zapakowane do jego pojazdu, miał dostęp do miejsc, w których klienci firmy zewnętrznej nie powinni się znajdować, pojawiał się dość często w celach handlowych w godzinach wczesnoporonnych bądź popołudniowych) i wykorzystał swoja pozycję. Oskarżony dysponował majątkiem w postaci prowadzonej firmy, jej składników trwałych, posiadał samochody, nieruchomości. To, że scedował własność wielu ww. przedmiotów na syna, nie winno automatycznie powodować przyjęcia jego złej sytuacji materialnej. Na poczet grożącej kary majątkowej oskarżony wpłacił tytułem zabezpieczenia kwotę 20.000 zł. Reasumując powyższe: reakcja prawno-karna zastosowana względem oskarżonego R. G. w zaskarżonym wyroku, w ocenie sądu odwoławczego nie ma charakteru rażącego w podanym na wstępie rozważań rozumieniu. Orzeczona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności w sensie jej surowości, szczególnie przy uwzględnieniu okoliczności wymienionych powyżej. Daje także przekonanie, iż tylko taka ma szanse spełnić zamierzone cele w zakresie prewencji szczególnej oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej w społeczeństwie, czego nie gwarantowałaby żadna niższa kara. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> o wymierzenie oskarżonemu R. G. (1) samoistnej kary grzywny; </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Kara samoistnej grzywny byłaby karą niewspółmierną do wagi czynu, jego społecznej szkodliwości, stopnia zawinienia i nie osiągnęła by celów w zakresie obu prewencji. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> wyrok i wszystkie rozstrzygnięcia </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> wskazano powyżej </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 2, 3 </td> <td colspan="18"> O zwrocie kosztów zastępstwa orzeczono na podstawie § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Rozstrzygając o wydatkach postępowania odwoławczego, na które złożył się jedynie ryczałt za doręczenie pism i wezwań w wysokości 20 złotych, kierując się zasadami słuszności, obciążono po połowie oskarżonych (tak samo rozliczono wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika przez oskarżyciela posiłkowego). Wysokość opłaty za drugą instancje orzeczono na podstawie art. 2 ust 1 1 pkt 3 , art. 3 ust 1 ustawy o płatach w sprawach karnych. </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="23"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego T. S. (1) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> wina </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.12. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 2 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> obrońca oskarżonego R. G. (1) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> co do kary i obowiązku naprawienia szkody </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☐ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="5"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table>