II SA/Rz 1072/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ AWSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej A. G. kwotę 580 zł /słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Skarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. znak: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (DIAS), działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), zwanej dalej "O.p." stwierdził uchybienie przez A. G. - prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą [...] A. G. - terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego (NUCS) w [....] z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Wskazaną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. NUCS wymierzył A. G. karę pieniężną w łącznej wysokości 84 000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Od decyzji tej A. G. złożyła odwołanie. DIAS stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia przedmiotowego środka zaskarżenia (postanowienie z dnia [...] maja 2021 r.). W pierwszej kolejności organ przytoczył przepisy Ordynacji podatkowej odnoszące się do doręczeń. Następnie, przeszedł do okoliczności sprawy i wskazał, że przesyłkę pocztową zawierającą decyzję NUCS z dnia [...] grudnia 2020r. przesłano na adres pełnomocnika do doręczeń listem poleconym nr [...], za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska S.A. Na zwrotnym potwierdzeniu nadania przesyłki widnieje informacja o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni do dyspozycji adresata w "UP [...]", bez wskazania daty jej pozostawienia oraz informacja o wydaniu przesyłki osobie uprawnionej w dniu 28 grudnia 2020 r. Organ wskazał dalej, że znajdujący się w aktach sprawy wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej - Śledzenie przesyłek - Tracking (http://www.poczta-polska.pl) wskazuje, że przesyłka była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego, pierwszy raz w dniu 10 grudnia 2020 r., ponownie zaś w dniu 18 grudnia 2020 r., a okoliczność tę potwierdza uzyskana w piśmie z dnia 3 marca 2021r. odpowiedź z Biura Wsparcia Klientów Poczta Polska S.A. na wniesioną reklamację przesyłki przez NUCS, z której wynika, że przesyłka po próbie doręczenia w dniu 10 grudnia 2020 r. została awizowana do odbioru w placówce oddawczej dla adresata, a następnie dnia 18 grudnia 2020 r. dokonano jej ponownej awizacji. Poczta Polska S.A. przyznała, że przesyłka została omyłkowo wydana w dniu 28 grudnia 2020 r. DIAS podniósł, że zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie, a przedstawionymi przez niego we wstępnej części postanowienia regulacjami Ordynacji podatkowej, czternastodniowy okres przechowywania przesyłki nr [....] we wskazanej na zawiadomieniu przez operatora pocztowego placówce pocztowej upływał w dniu 24 grudnia 2020 r. Wobec tego, termin na złożenie odwołania od decyzji organu I instancji upłynął 7 stycznia 2020 r. Odwołanie strony, datowane na dzień 9 stycznia 2021 r., zostało nadane w urzędzie pocztowym [...] dnia 11 stycznia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Organ zaznaczył, że okoliczność odbioru przesyłki w dniu 28 grudnia 2020 r. przez pełnomocnika strony po upływie okresu czternastodniowego terminu jej przechowywania nie oznacza, że termin ten uległ przedłużeniu bądź podlega obliczeniu według innych zasad niż wynika to z przepisów prawa. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez pełnomocnika. W świetle powyższego, doręczenie przesyłki nastąpiło z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 O.p., ze skutkiem pozostawienia w aktach sprawy. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie ma ono żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy. A. G. złożyła na postanowienie DIAS skargę. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 w zw. z art. 150 § 1-4 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędne stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji NUCS z dnia [...] grudnia 2020 r. na skutek nieprawidłowego przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie doszło do skutecznego doręczenia wskazanej decyzji w trybie tzw. fikcji prawnej wynikającej z art. 150 § 1-4 O.p. w dniu 24 grudnia 2020 r., w sytuacji gdy nie zostały spełnione wszystkie przesłanki zawarte w art. 150 § 1-4 O.p. i skuteczne doręczenie odpisu decyzji nastąpiło 28 grudnia 2020 r. tj. z datą jej odbioru przez pełnomocnika pocztowego pełnomocnika strony w placówce pocztowej, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Mając to na uwadze A. G. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zwróciła uwagę, że NUCS przekazując odwołanie do DIAS wskazał, że zostało ono wniesione w terminie. Skarżąca zaznaczyła, że pełnomocnik pocztowy jej pełnomocnika - adwokata odebrał przedmiotową korespondencję na podstawie przedstawionego pracownikowi Poczty Polskiej zawiadomienia powtórnego, w którym określono, że termin odbioru przesyłki poleconej zarejestrowanej pod nr [...] upływa w dniu 28 grudnia 2020 r. Ponadto, w dniu 26 maja 2021 r. jej pełnomocnik złożył skargę na nieprawidłowe działanie operatora pocztowego, prosząc o wyjaśnienie sposobu określenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję, wyjaśnienie czy oznaczenie w zawiadomieniu terminu odbioru przesyłki poleconej o nr [...] na dzień 28 grudnia 2020 r. było działaniem zgodnym z obowiązującymi przepisami prawa oraz wyjaśnienie czy system teleinformatyczny Poczty Polskiej S.A. obsługujący przesyłki rejestrowane automatycznie pomija dni ustawowo wolne od pracy i soboty, a także czy dzień 24 grudnia jest traktowany przez ten system informatyczny jako dzień wolny od pracy. Z kolei, w dniu 28 maja 2021 r. złożyła ona do DIAS wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji NUCS z dnia [...] grudnia 2020 r. Skarżąca podniosła, że proces doręczania przesyłek w trybie art. 150 O.p. rozpoczyna się od chwili przekazania przez nadawcę (organ podatkowy) pisma operatorowi pocztowemu, a kończy się z chwilą zwrotu niedoręczonego pisma do nadawcy (organowi podatkowemu), co powoduje konieczność pozostawienia pisma w aktach sprawy. Wymóg pozostawienia niedoręczonego pisma w aktach sprawy jest wymogiem ustawowym, takim samym jak pozostałe i niezbędnym do wypełnienia dla przyjęcia skuteczności fikcji prawnej doręczenia z art. 150 O.p. Powołując się na orzecznictwo sądowe skarżąca podniosła, że tak długo, jak przesyłka znajduje się w placówce pocztowej i nie nastąpił jej zwrot do nadawcy, skutek prawny doręczenia ulega zawieszeniu - do tego momentu możliwe jest odebranie przesyłki przez stronę. W dalszej części strona zauważyła, że jej pełnomocnik odebrał faktycznie przesyłkę poleconą nr [...] w dniu 28 grudnia 2020 r., w ostatnim dniu terminu wskazanego na zawiadomieniu pocztowym, w związku z czym przesyłka ta nie została zwrócona nadawcy - organowi podatkowemu i nie została włączona do akt sprawy. W konsekwencji nie zostały spełnione wszystkie warunki pozwalające uznać, jak to uczynił DIAS, że doszło do doręczenia przesyłki w trybie tzw. fikcji prawnej w dniu 24 grudnia 2020 r., a tym samym, że termin do złożenia odwołania od tak doręczonej decyzji upłynął w dniu 7 stycznia 2021 r. Ponadto skarżąca wskazała, że proces awizacji przesyłki poleconej nie został przez operatora pocztowego przeprowadzony w sposób prawidłowy. W dniu 10 grudnia 2020 r. operator nie podejmował bowiem próby doręczenia przesyłek listownych kierowanych na adres kancelarii jej pełnomocnika, a w skrzynce pocztowej dla lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] nie pozostawiono awiz pocztowych datowanych na dzień 10 grudnia 2020 r. Skrzynka pocztowa dla tego lokalu jest umieszczona w widocznym miejscu bezpośrednio przy drzwiach wejściowych do niego. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, ponawiając argumentację skarżonego postanowienia. Organ podkreślił, że stwierdzenie niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od jego uznania, bowiem obo- wiązek taki wynika wprost z ustawy, tj. z przepisu art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Istotą zaś postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest jedynie ustalenie faktu, czy odwołanie to zostało wniesione w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postanowienie, w którym organ odwoławczy stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem stanowi przedmiot kontroli sądowej z mocy art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Kontrolę tę sąd sprawuje w oparciu o kryterium zgodności z prawem, o czym przesądza art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137). Stwierdzając uchybienie określone w art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd uchyla skarżone postanowienie w całości lub w części. Jest to mianowicie naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeśli zaś skarga okaże się bezzasadna, to podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. A. G. zaskarżyła w niniejszym postępowaniu postanowienie DIAS z dnia [...] maja 2021 r., w którym organ ten stwierdził uchybienie przez wymienioną terminowi do wniesienia odwołania od decyzji NUCS z dnia [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Jak wynika z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się do właściwego organu odwoławczego, za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji stronie. Rolą organu, do którego powyższy środek zaskarżenia jest kierowany jest w pierwszej kolejności zbadanie jego dopuszczalności podmiotowej i przedmiotowej, a następnie kwestii zachowania terminu do dokonania tego rodzaju czynności i spełnienia wymagań z art. 222 O.p. Terminowe wniesienie przez stronę odwołania, przy spełnieniu warunku dopuszczalności przedmiotowego środka zaskarżenia oraz co do jego merytorycznej treści otwiera możliwość załatwienia sprawy co do jej istoty. Natomiast, jeśli analiza okoliczności sprawy dostarczy podstaw do konkluzji, że przekroczenie terminu jest oczywiste, wówczas organ stwierdza uchybienie takiemu terminowi, do czego zobowiązuje art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Treść tego przepisu jest jednoznaczna, a zatem przewidziane w nim rozstrzygnięcie nie jest uzależnione od uznania organu. Każde więc, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Badanie terminowości odwołania wymaga ustalenia dnia, z upływem którego kończył się termin do dokonania tej czynności, który - w myśl powołanego wyżej art. 223 § 2 pkt 1 O.p. - winien być liczony od dnia doręczenia decyzji stronie. Przy uwzględnieniu powyższego, nie może budzić wątpliwości, że data doręczenia stronie decyzji ma bardzo istotne znaczenie, bowiem przesądza (przy zachowaniu innych wskazanych wyżej warunków) o możliwości merytorycznego załatwienia sprawy administracyjnej. Zasady doręczeń regulują art. 144 i nast. O.p. W myśl art. 144 § 1 pkt 1 O.p., organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem np. za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Gwarancyjny charakter instytucji doręczenia oznacza, że tylko prawidłowe doręczenie, tzn. dokonane zgodne z zasadami zamieszczonymi w Rozdziale 5 Ordynacji podatkowej, zatytułowanym: "Doręczenia" przesądza o skuteczności czynności podejmowanych przez organ. Podstawowe sposoby doręczeń określają art. 148 oraz art. 149 O.p. Przepisy te stanowią o doręczeniu korespondencji adresatowi w miejscu zamieszkania, w siedzibie organu podatkowego, w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności, za pośrednictwem pełnoletniego domownika, sąsiada, zarządcy domu lub dozorcy. Natomiast, jeśli doręczenie w jeden z powyższych sposobów nie jest możliwe, wówczas zastosowanie znajduje procedura uregulowana w art. 150 O.p. Zgodnie z nią, w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe przechowuje on pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Wskazany przepis (art. 150 O.p.) przewiduje więc fikcję prawną doręczenia pomimo braku faktycznego doręczenia danej korespondencji urzędowej. Z uwagi na doniosły skutek procesowy, jaki związany jest z okolicznością w postaci doręczenia (w sprawie niniejszej rozpoczęcie biegu terminu do złożenia środka zaskarżenia) oraz fakt, że przedmiotowy tryb doręczenia stanowi wyjątek od doręczenia do rąk adresata, w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że skuteczność doręczenia zależy od ścisłego przestrzegania procedury uregulowanej w tym przepisie. Przyjęcie więc, że doręczenie nastąpiło może mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy nie budzi jakichkolwiek wątpliwości fakt zawiadomienia adresata o oczekiwaniu przesyłki na odbiór. Instytucja doręczenia zastępczego stanowi bowiem próbę pogodzenia z jednej strony - konieczności zapewnienia sprawności postępowania, z drugiej zaś strony - zapewnienia praw stronom postępowania (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.11.2018 r. I FSK 1812/16). Wskazuje się także, iż pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dokument urzędowy, a zatem potwierdza fakt i datę doręczenia zgodnie z umieszczonymi nań danymi. Dokument taki korzysta zatem z domniemania prawdziwości, o ile tylko spełnia wymogi co do jego formy i treści. Dopuszczalne jest jednak przeprowadzenie dowodów mających na celu obalenie takiego domniemania (wyrok NSA z 3.03.2021 r. I FSK 204/20). Podnieść także trzeba, co słusznie podkreślał organ, że datą doręczenia w trybie art. 150 O.p. jest upływ ostatniego 14 dnia przechowywania przesyłki w urzędzie pocztowym, natomiast późniejsze odebranie pisma przez adresata nie wywołuje żadnego skutku prawnego, a ma znaczenie tylko informacyjne. Stwierdzenie to jest prawdziwe tylko wówczas, kiedy zachowana zostanie procedura doręczenia. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że na znajdującym się w aktach potwierdzeniu odbioru przesyłki w postaci decyzji organu I instancji z dnia [....] grudnia 2020 r. znajduje się informacja o jej pozostawieniu na okres 14 dni do dyspozycji adresata w "UP [...]". Brak jest jednak wskazania daty tego pozostawienia. Na potwierdzeniu widnieje także informacja o wydaniu przesyłki osobie uprawnionej w dniu 28 grudnia 2020 r. Z kolei, ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej - Śledzenie przesyłek - Tracking (http://www.poczta-polska.pl) wynika, że przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego, tzn. pierwszy raz w dniu 10 grudnia 2020 r., zaś ponownie w dniu 18 grudnia 2020 r. Na okoliczność dokonania dwóch awizacji przesyłki oraz dat tych czynności wskazuje także pismo Poczty Polskiej S.A. Biura Wsparcia Klientów z 3 marca 2021 r. stanowiące odpowiedź na wniesioną reklamację przesyłki przez NUCS. Jednocześnie, w piśmie tym Poczta Polska S.A. przyznała, że przesyłka została omyłkowo wydana w dniu 28 grudnia 2020 r. W oparciu o powyższe dokumenty DIAS uznał, że decyzja NUCS została doręczona A. G. 24 grudnia 2020 r., a zatem z upływem 14 dnia przechowywania jej w urzędzie pocztowym - zgodnie z brzmieniem art. 150 § 4 O.p. Organ nie prowadził dalszego postępowania dowodowego w tym przedmiocie i postanowieniem z dnia 7 maja 2021 r. stwierdził uchybienie przez wymienioną terminowi do wniesienia odwołania podając, że termin w tym zakresie upłynął z dniem 7 stycznia 2021 r., a odwołanie złożono 11 stycznia 2021 r. W skardze na to postanowienie składająca ją zwróciła uwagę, że w dniu 10 grudnia 2021 r. operator pocztowy nie podejmował próby doręczenia przesyłek kierowanych na adres kancelarii jej pełnomocnika, a w skrzynce pocztowej dla lokalu nr [...] przy ul. [...] w [...] nie pozostawiono awiz pocztowych datowanych na ten dzień. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że wskazana skrzynka pocztowa umieszczona jest w widocznym miejscu bezpośrednio przy drzwiach wejściowych do lokalu. Podniosła także, że złożyła dnia 26 maja 2021 r. reklamację, która potwierdza jej twierdzenia. Nadto, do pisma procesowego z dnia 27 lipca 2021 r. skarżąca dołączyła szereg dowodów mających potwierdzać nieprawidłowości w działaniu pracowników Poczty Polskiej S.A. m.in. oświadczenia innych osób wykonujących swoje czynności zawodowe w lokalu nr [...] przy ul. [....] w [...]. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że działanie organu, który przy wydawaniu swojego rozstrzygnięcia nie umożliwił stronie odniesienia się do przeprowadzonych dowodów było z całą pewnością nieprawidłowe. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie DIAS z [....] kwietnia 2021 r., w którym organ ten dopuścił z urzędu jako dowód w sprawie wskazane wyżej pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 3 marca 2021 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 4 maja 2021 r., zaś skarżone postanowienie organ ten wydał już [...] maja 2021 r. Tylko prawidłowo - tj. zgodnie z przepisami Prawa pocztowego i wydanego na jego podstawie (art. 47) rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1026) oraz z brzmieniem art. 150 O.p. - wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru oraz koperta, w której nadawana jest przesyłka potwierdza skuteczność jej doręczenia. Wszelkie braki w tym zakresie wymagają natomiast przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego, w którym także strona winna mieć faktyczną możliwość zajęcia stanowiska i przedstawienia własnych dowodów. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji NUCS z [...] grudnia 2021 r. nie wynika tymczasem data dokonania pierwszego awiza. W aktach brak jest zaś koperty, w której nadano decyzję organu I instancji. Kwestie podniesione przez A. G. w złożonej przez nią skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 27 lipca 2021 r. niewątpliwie rzutują na ocenę prawidłowości procesu doręczenia przesyłki zawierającej decyzję NUCS z [....] grudnia 2020 r. Dlatego też wymagają dodatkowych czynności organu zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu rzeczy. W zaistniałych okolicznościach zachodziła więc konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, dotyczącego ustalenia prawidłowości procesu awizacji przesyłki, której dotyczy sprawa. Brak tego rodzaju czynności skutkował naruszeniem art. 122 i art. 187 § 1 O.p. i nie pozwolił na ocenę przez Sąd prawidłowości doręczenia. W konsekwencji, ustalenie przez organ, że doszło do uchybienia przez A. G. terminowi do wniesienia odwołania należało uznać za zdecydowanie przedwczesne, a postanowienie stwierdzające takie uchybienie musiało zostać przez Sąd wyeliminowane z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono z kolei na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 P.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę 580 zł. Składają się na nią wpis od skargi wynoszący 100 zł oraz wynagrodzenie działającego jej imieniem zawodowego pełnomocnika – adwokata w wysokości 480 zł, która to stawka wynika z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.).