II SAB/Wa 316/11

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego H. D. o przyznanie wynagrodzenia radcy prawnemu H. D. za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego H. D. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększone o kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 września 2011 r. skarżący W. S. został zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego. Pismem z dnia [...] października 2011 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego H. D. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego H. D. kwotę 240 zł powiększoną o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu nadała w urzędzie pocztowym wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Następnie, po otrzymaniu odpisu wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r. z uzasadnieniem, wniosła skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I OSK 943/12. Pełnomocnik z urzędu stawiła się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W dniu [...] września 2012 r. pełnomocnik z urzędu złożyła wniosek o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu za reprezentację skarżącego w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz w drugiej instancji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały jej wypłacone ani w całości ani w części. Na wstępie podkreślić należy, iż powyższy wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2012 r. oddalający skargę kasacyjną oznacza bowiem uprawomocnienie się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2012 r., w którym zasądzono na rzecz radcy prawnego H. D. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu w pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). W niniejszej sprawie ustanowiona z urzędu radca prawny H. D. reprezentowała skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarówno w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i w drugiej instancji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei w myśl z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie (niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna lub sprawa ze skargi na rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP) wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu administracji publicznej ([...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego) w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a zatem jest to sprawa należąca do kategorii "innych spraw", o których mowa w ww. przepisie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Powyższe oznacza, że podstawą obliczenia wynagrodzenia dla radcy prawnego H. D. za czynności wykonane w ramach zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji (obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) jest wyż. cyt. przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. W konsekwencji należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 180 zł, przy czym stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 41,40 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.