I SA/Po 275/09
Sądy administracyjne2009-11-05
Sygnatura
I SA/Po 275/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2009-11-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Włodzimierz Zygmont
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 05 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji /-/W. Zygmont
UZASADNIENIE
W skardze z dnia 15 stycznia 2009 r. J.K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
W uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie ogólnikowo, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącego przystąpienie przez organ do egzekucji kwoty zobowiązania podatkowego spowoduje wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków, dlatego też wstrzymanie wykonania decyzji jest konieczne i zasadne.
Rozpoznając wniosek skarżącej należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To jednak na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie podjął natomiast nawet próby wykazania, że ewentualna egzekucja zobowiązania podatkowego będzie skutkowała niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na ustawowe przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania decyzji bez odniesienia ich do okoliczności sprawy nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia wniosku. W takiej sytuacji Sąd nie uznał wniosku skarżącego za zasadny.
Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. i art.16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/W. Zygmont