I OZ 930/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 300/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. M., reprezentowanej przez adwokata z urzędu, wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 6.03.2007 r., odrzucającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem zaskarżone postanowienie doręczone było skarżącej w dniu 21.03.2007 r. zaś środek zaskarżenia, sporządzony przez pełnomocnika z urzędu, złożony został w dniu 5.07.2007 r. Sąd podkreślił także, iż z treści skargi kasacyjnej nie wynikało, aby strona domagała się przywrócenia terminu do jej wniesienia. Zażalenie na to postanowienie wniosła M. M., reprezentowana przez tego samego adwokata, domagając się jego uchylenia w całości i przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że Sąd nie wziął pod uwagę faktu, iż pełnomocnik z urzędu został ustanowiony dopiero w dniu 18.06.2007 r., a zatem wnosząc skargę kasacyjną w dniu 5.07.2007 r. zmieścił się on w trzydziestodniowym terminie przewidzianym w art. 177 § 1 powołanej ustawy. Ponadto pełnomocnik skarżącej podniósł, iż jego zdaniem bieg trzydziestodniowego terminu do wystąpienia ze skargą kasacyjną rozpoczął się dla niego z chwilą ustanowienia go w sprawie, a nie w dniu 21.03.2007 r. Adwokat podkreślił także, iż wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego w celu sporządzenia tego środka zaskarżenia winno być traktowane równoznacznie z wnioskiem strony o przywrócenie terminu, a ponieważ taka skarga wnoszona jest nie przez stronę tylko pełnomocnika, to nie ma on obowiązku występować z takim wnioskiem, ponieważ termin rozpoczyna dla niego bieg z dniem umocowania go do działania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak więc wynika z treści tego przepisu bieg terminu liczy się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia, a nie – jak twierdzi to działający w sprawie adwokat – od dnia ustanowienia pełnomocnika w sprawie. Postępowanie w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej nie powoduje zawieszenia biegu terminu do wystąpienia z tym środkiem zaskarżenia. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości zastosowania takiej instytucji jak wstrzymanie biegu terminu, przyznając jednocześnie stronie możliwość wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu, co wynika z art. 86 § 1 tej ustawy. Przywrócenie takie możliwe jest w przypadku, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony, zaś w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęte zostało stanowisko, że postępowanie toczące się z wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jest okolicznością winę taką wyłączającą. Zatem, jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, M. M., dla której ustanowiony został adwokat działający z urzędu, winna była jednocześnie ze złożeniem skargi kasacyjnej wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, wbrew twierdzeniom adwokata M. Ł.. Brak takiego wniosku uniemożliwia Sądowi rozpoznanie skargi kasacyjnej, bowiem jest ona wniesiona po terminie, co powoduje jej bezskuteczność, co wynika z art. 85 powołanej ustawy. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.