I SA/Bd 799/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz J. J. kwotę [...]zł (dwa tysiące siedemnaście ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW M3, rok produkcji 2002, nr nadwozia [...], w kwocie 6.694 zł. Rozpatrując złożone odwołanie, Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] stycznia 2015r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, nakazując przy tym uzupełnienie materiału dowodowego o treści odnoszące się do rzeczywistego stanu pojazdu z dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego. Decyzją z dnia [...] października 2015r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. ponownie określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego przedmiotowego pojazdu w kwocie 6.694 zł. Rozpatrując złożone odwołanie, Dyrektor Izby Celnej w T. decyzją z dnia [...] marca 2016r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, nakazując przy ustalaniu średniej wartości rynkowej pojazdu uwzględnić koszty dostosowania pojazdu do ruchu prawostronnego, a następnie określić podstawę opodatkowania w prawidłowej wysokości. Decyzją z dnia [...] października 2016r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. określił stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie 5.298 zł. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do przedmiotu postępowania organ podał, że w dniu [...] listopada 2011r. została złożona w Oddziale Celnym w T. deklaracja uproszczona nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW M3, rok produkcji 2002, pojemność silnika 3.245 cm3, w której podatnik zadeklarował kwotę zakupu wynoszącą 3.400 GBP, podstawę obliczenia podatku w wysokości 17.502 zł oraz kwotę samego podatku akcyzowego wynoszącą 3.255 zł. W związku z różnicą pomiędzy zadeklarowaną w AKC-U kwotą podstawy opodatkowania a średnią wartością rynkową takiego samego samochodu organ podatkowy wezwał podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub pisemnego wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej tegoż samochodu. W terminie wyznaczonym przez organ, podatnik nie dokonał zmiany wysokości podstawy opodatkowania, ani nie podał przyczyn uzasadniających wysokość zadeklarowanej podstawy opodatkowania. Organ podał, że przedmiotowy samochód marki BMW M3 jest pojazdem przeznaczonym do poruszania się po drogach publicznych, a z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie wynika, że był pojazdem specjalnym - przeznaczonym do wyścigów, jak sugeruje podatnik, a jedynie został doposażony w wyposażenie specjalne na zlecenie aktualnego właściciela, celem używania go do jazdy sportowej. Wyposażenie pojazdu zostało ustalone na podstawie rozkodowania kodu VIN i przyjęte przez biegłego jako faktycznie zamontowane w pojeździe. Systemy DBC, CBC, ABD oraz wyposażenie wymienione przez podatnika w odwołaniu zostało zamontowane fabrycznie w momencie produkcji pojazdu. Z akt sprawy wynika, że pojazd został nabyty bez wad (uszkodzeń lub braków w pojeździe), tzn. fizycznych i prawnych, jak wynika z umowy kupna-sprzedaży. Podatnik w toku prowadzonego postępowania na wezwania organu nie przedłożył żadnych dokumentów poświadczających stan pojazdu w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Organ zaznaczył, że przy wydawaniu rozstrzygnięcia w sprawie wziął pod uwagę wszystkie zgromadzone w trakcie postępowania dowody, w tym m.in. opinię biegłego wraz z dokonaną analizą cen pojazdów podobnych na rynku kraju nabycia oraz umowę kupna-sprzedaży. Decyzja została wydana m.in. w oparciu o opinię biegłego, który jako osoba posiadająca wiedzę specjalną na podstawie dokumentacji (m.in. wyceny rzeczoznawcy oraz załączonych zdjęć pojazdu, zachodnich dokumentów rejestracyjnych, umowy zakupu) sporządził wycenę pojazdu na dzień powstania obowiązku podatkowego. Wartość rynkowa pojazdu została ostatecznie określona po uwzględnieniu przez biegłego w wycenie zastosowanych korekt, których zastosowanie w opinii biegły uzasadnił. W toku postępowania biegły potwierdził podejrzenia organu dotyczące częściowego demontażu pojazdu, wydając opinię, w której określił wartość rynkową dla przedmiotowego pojazdu na dzień powstania obowiązku podatkowego, która została przyjęta przez organ do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w przedmiotowej decyzji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo odrzucił przedłożoną przez skarżącego opinię rzeczoznawcy samochodowego M. Z. z dnia [...] listopada 2011r., nr [...], gdyż zawierała ona korekty/czynniki obniżające wartość nie do uznania przez organ. Dodatkowo organ dokonał porównania opinii biegłego i wyceny rzeczoznawcy w zakresie rodzajów zastosowanych korekt dochodząc do wniosku, iż prezentują one zgodne stanowisko jedynie w tytule korekty za pierwszą rejestrację oraz korekty za wyposażenie dodatkowe. Ponadto organ wykorzystując wiedzę biegłego w przedmiotowej sprawie w sposób jednoznaczny ustalił, że układ kierowniczy w fabrycznym pojeździe znajdował się po prawej stronie w związku z czym przedmiotowy pojazd musiał zostać przebudowany, chociażby dla celów jego rejestracji w kraju i co jest dalece nieopłacalne w realiach rynku zagranicznego. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wypełniając zalecenia organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowy pojazd był przystosowany do ruchu lewostronnego i należy jego wartość rynkową dla potrzeb naliczenia podatku akcyzowego określić uwzględniając koszty dostosowania pojazdu do ruchu prawostronnego, obowiązującego w kraju, bowiem tylko takie pojazdy na dzień nabycia, tj. [...] listopada 2011r. mogły przejść z wynikiem pozytywnym badanie techniczne i zostać dopuszczone do ruchu. W zakresie dostosowania przedmiotowego pojazdu do ruchu prawostronnego organ pozyskał od właściciela firmy "[...]", zajmującej się przerabianiem pojazdów wyprodukowanych w wersji angielskiej, szacunkowy kosztorys dotyczący tzw. przekładki dla modelu BMW E46 M3. Zgodnie z pozyskaną przez organ informacją koszt zakupu części wraz z robocizną związaną z przystosowaniem tego modelu pojazdu do ruchu prawostronnego wynosi około 11.000 zł. Zatem organ przyjął do wyliczenia wartości rynkowej brutto tzw. koszt przystosowania pojazdu do ruchu prawostronnego, który wynosi 11.000 zł i ujemna korekta z tytułu przeróbki pojazdu wynosi - 11.000 zł (wartość części 7.000 zł + robocizna 4.000 zł). W konsekwencji, w ocenie organu, określenie rynkowej wartości pojazdu brutto kształtuje się następująco: wartość bazowa pojazdu brutto 48.300 zł; korekta za wyposażenie dodatkowe +2.874 zł; korekta za pierwszą rejestrację +1.375 zł; korekty różne -11.000 zł, w tym korekta z tytułu przeróbki pojazdu -11.000 zł. Po uwzględnieniu powyższych korekt wartości bazowej, organ wyliczył, że rynkowa wartość brutto przedmiotowego pojazdu wynosi 41.549 zł. Uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ odwoławczy uznał, że kwota podatku akcyzowego ustalona w zaskarżonej decyzji jest prawidłowa i wynosi 5.298 zł. Jednocześnie organ wskazał, że kwota należnego podatku akcyzowego stanowiąca zaległość podatkową w wysokości 2.043 zł została uregulowana w związku zastosowaniem przez organ egzekucyjny środka egzekucyjnego. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, zarzucając naruszenie: - art. 21 Ordynacji podatkowej (dalej: "O.p.") poprzez uznanie, że w świetle uprzednio dokonanej zapłaty zobowiązania podatkowego, zaistniały nowe okoliczności, z którymi ustawa wiąże uzupełnienie zobowiązania podatkowego; - art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań zmierzających do wyjaśnienia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, polegające na nieuzasadnionym pominięciu dowodów wskazanych przez skarżącego, w tym faktu przewiezienia rzekomo kompletnego pojazdu na lawecie z Wielkiej Brytanii, umowy sprzedaży pojazdu, oświadczeń w przedmiocie: uzupełnienia wyposażenia pojazdu przez skarżącego po nabyciu wraz z podaniem miejsca zakupu części i miejsca naprawy, wyjaśnień rzeczoznawcy sporządzającego opinię niezwłocznie po nabyciu wewnątrzwspólnotowym samochodu, dokumentacji fotograficznej; - art. 125 O.p. polegające na pominięciu w działaniu organu elementów szybkości działania i wnikliwości postępowania, z uwagi na wydanie zaskarżonej decyzji po upływie blisko 6 lat od daty sprowadzenia pojazdu i złożenia deklaracji AKC-U przez skarżącego; - art. 124 O.p. poprzez wydanie decyzji, mimo niewyjaśnienia zasadności przesłanek jakimi kierował się organ i zanegowaniu wyceny rzeczoznawcy ustanowionego i uznaniu za miarodajną opinię biegłego powołanego przez organ; - art. 191 O.p. poprzez wadliwą ocenę całego materiału dowodowego, w szczególności uznanie za spójną i logiczną opinię sporządzoną na zlecenie organu mimo, że opinia ta stoi w sprzeczności ze stanowiskiem organu drugiej instancji, który po uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji, nakazał uwzględnić koszty dostosowania pojazdu do ruchu prawostronnego. W uzasadnieniu skargi strona zwróciła też uwagę, że pojazd jest wyposażony w sekwencyjną skrzynie biegów, a więc inną niż przyjętą przez biegłego w swojej opinii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta narusza prawo. Istota sporu sprowadza się zatem do tego, czy organ podatkowy prawidłowo określił wysokość podstawy opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego powyższego samochodu osobowego, a w konsekwencji, czy prawidłowo zostało określone zobowiązanie w podatku akcyzowym. Wskazać należy, że zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe. Jednakże w myśl art. 100 ust. 8 u.p.a. stanowi, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju lub nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ wzywa podatnika do jej zmiany lub podania przyczyn uzasadniających tę wysokość. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ określi wysokość podstawy opodatkowania (ust. 9). Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (ust. 11). Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2011 r. skarżący złożył deklarację uproszczoną z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki "BMW" M3" w Wielkiej Brytanii za cenę 3.400 GBP (17.502 zł). Od powyższej wartości skarżący uiścił podatek akcyzowy w wysokości 3.255 zł. Do deklaracji podatkowej skarżący załączył opinię nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego M. [...]. Rzeczoznawca przyjął wartość bazową pojazdu w kwocie 48.400 zł brutto, a następnie zastosował korekty tej wartości, w tym m.in. znaczną ujemną korektę w kwocie 18.000 zł, określoną w wycenie jako "uzupełnienie braków", co końcowo doprowadziło do ustalenia wartości rynkowej brutto w wysokości 24.700 zł. Wątpliwości organu wzbudził stan pojazdu wynikający z fotografii załączonych do wyceny nr 6338 i samej wyceny, wskazujących na braki wielu elementów jego karoserii i części, a nie na uszkodzenia mechaniczne. Wątpliwość tę spotęgował fakt, że z treści umowy kupna-sprzedaży powyższego pojazdu z dnia [...] października 2011 roku nie wynikało, aby posiadał on jakikolwiek uszkodzenia i braki, co wskazywało na jego celową dekompletację. W związku z tym organ powołał biegłego M. B., który w opinii nr [...] z dnia [...] lutego 2014 roku określił wartość bazową pojazdu na kwotę 48.300 zł (brutto), a następnie po zastosowaniu stosownych korekt (2.874 zł - za dodatkowe wyposażenie oraz 1.375 zł - za pierwszą rejestrację) ustalił wartość rynkową brutto w wysokości 52.500 zł. W sporządzonym dokumencie biegły określił typ i wersję wyposażenia badanego pojazdu, kierując się rozkodowaniem jego nr VIN, i ustalił rok jego produkcji. W oparciu o tę opinię organ podatkowy zakwestionował przyjętą przez skarżącego wartość samochodu, dokonując jednocześnie korekty wartości samochodu przyjętej przez biegłego z uwagi na konieczność dostosowania przedmiotowego pojazdu do ruchu prawostronnego. W tym zakresie organ zwrócił się do firmy "A. ", zajmującej się przystosowywaniem samochodów z rynku brytyjskiego do ruchu prawostronnego o podanie szacunkowego kosztu wykonania tzw. "przekładki" dla wymienionego auta. Właściciel tej firmy poinformował, że przybliżony koszt przystosowania przedmiotowego pojazdu do ruchu prawostronnego (zawierający wartość części i koszty robocizny) wynosi około 11.000 zł. W konsekwencji organ podatkowy przyjął, że rynkowa wartość brutto powyższego pojazdu stanowi kwotę 41.549 zł (48.300 zł + 2.874 zł + 1.375 zł – 11.000), a podatek akcyzowy wynosi 5.298 zł. W skardze strona kwestionując stanowisko organu podatkowego, podnosi, że wartość pojazdu została błędnie ustalona. Sąd nie podziela jednak większości zarzutów sformułowanych przez skarżącego. Przede wszystkim nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że przywieziony w W. Brytanii samochód nie był kompletny. Przeczy temu treść umowy kupna – sprzedaży samochodu z dnia [...] października 2011 roku, z której wynika, że nie miał on wad fizycznych. Wprawdzie podczas przesłuchania w dniu [...] lipca 2015 r. podatnik stwierdził, że po sprowadzeniu auta kupił od osoby z Trójmiasta części na "Allegro" do tego samego modelu pojazdu i w identycznym kolorze, także części te były gotowe do założenia bez lakierowania, lecz nie przedłożył żadnych rachunków, jak i nie wskazał danych osoby, od której dokonał nabycia tych części. Tak samo nie był w stanie podać danych osoby, od której miał kupić przez internet części do tzw. "przekładki". Naprawa pojazdu miała być dokonywana wraz z przystosowywaniem samochodu do ruchu prawostronnego w warsztacie ojca skarżącego, lecz - jak zeznał on – warsztat ten obecnie nie istnieje. Skarżący nie przedłożył zatem żadnych dowodów potwierdzających, że pojazd w chwili nabycia był niekompletny. Trudno, aby fakt ten potwierdzała opinia nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. sporządzoną przez M. [...], skoro z przedłożonych zdjęć pojazdu, jak i z samej opinii wskazanego rzeczoznawcy nie wynika, żeby pojazd posiadał jakieś zewnętrzne, czy wewnętrzne ślady uszkodzenia, lecz był jedynie zdekompletowany, tj. nie miał wszystkich części (np. reflektorów przednich, drzwi lewych i prawych itp.). W tym kontekście podkreślenia wymaga, że postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. organ wystąpił do strony o nadesłanie dokumentacji potwierdzającej szkodę powstałą poza granicami kraju, co miało służyć wykazaniu potencjalnych braków w pojeździe. Skarżący żadnej jednak dokumentacji nie przedłożył. W rezultacie zasadnie powołany przez organ biegły, ustalając wartość pojazdu, nie zastosował - tak jak rzeczoznawca w swojej opinii nr [...] – korekt wynikających z braków w pojeździe. Co do wyposażeniu pojazdu, to należy zauważyć, że zostało ono ustalone na podstawie rozkodowania kodu VIN i przyjęte przez biegłego jako faktycznie zamontowane w pojeździe. Systemy DBC, CBC, ABD oraz wyposażenie wymienione przez podatnika zostało zamontowane fabrycznie w momencie produkcji pojazdu. Zatem twierdzenie skarżącego, iż pojazd nie był w nie wyposażony nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie przy tym organ pomniejszył wartość pojazdu ustaloną przez biegłego w opinii nr [...] z dnia [...] lutego 2014 roku o wydatki związane z przystosowaniem pojazdu do ruchu prawostronnego. Twierdzeń strony, że była to korekta wymuszona, czy że koszty przeróbki układu kierowniczego dokonała bliżej nie zidentyfikowany zakład mechaniki, nie można podzielić. Odnośnie tego ostatniego zarzutu należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż firma "[...]" zajmuje się przystosowywaniem samochodów z Wielkiej Brytanii do ruchu prawostronnego. Skarżący w żaden sposób nie podważył ustalonego przez wskazaną firmę kosztu tego przystosowania (11.000 zł). Odnośnie twierdzenia strony, że przedmiotowy samochód jest przeznaczony do udziału w wyścigach, organ podatkowy trafnie zauważy, że powyższy samochód jest pojazdem przeznaczonym do poruszania się po drogach publicznych, a z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie wynika, że był pojazdem specjalnym - przeznaczonym do wyścigów, a jedynie został doposażony w wyposażenie specjalne na zlecenie aktualnego właściciela celem używania go do jazdy sportowej. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z uwagi na to, że organ nie podał powodów, dla których nie miał znaczenia, przy ustalenia wartości powyższego pojazdu, fakt, że samochód ten jest wyposażony w sekwencyjną skrzynię biegów. Z pisma z dnia [...] lipca 2015 r. powołanego przez organ biegłego wynika, że na podstawie rozkodowania kodu VIN ustalił on, że samochód jest wyposażony w sekwencyjną skrzynię biegów. Natomiast z uwagi na to, iż w systemie "Info – Expert" nie występuje skrzynia sekwencyjna, przyjął, ustalając wartość pojazdu, że posiada on skrzynię automatyczną. Podkreślenie również wymaga, że organ weryfikując stan pojazdu w dniu nabycia oraz wersję jego wyposażenia uzyskał w dniu [...] czerwca 2015 roku z ASO BMW T. wydruk systemowy wyposażenia pojazdu marki BMW M3, nr nadwozia [...], z którego wynika m.in., iż pojazd wyprodukowany został z przeznaczeniem na rynek brytyjski, tj. z kierownicą po prawej stronie oraz sekwencyjną skrzynią biegów. Organ uwzględnił fakt, że pojazd nie był dostosowany do ruchu prawostronnego, natomiast pominął okoliczność, że samochód posiada sekwencyjną, a nie automatyczną skrzynię biegów, lecz nie wytłumaczył dlaczego tak uczynił i nie wyjaśnił, czy ma to wpływ na ustalenie wartości pojazdu. Podkreślenie wymaga, że już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji strona podnosiła, że samochód jest wyposażony w sekwencyjną skrzynię biegów, co ma wpływ na wycenę samochodu. W zaskarżonej decyzji organ do tego zarzutu w ogóle się nie odniósł. Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. pełnomocnik organu oświadczył, że nie jest w stanie wypowiedzieć się w tym zakresie. Podkreślić należy, że jedną z kluczowych zasad postępowania podatkowego jest zasada przekonywania zawarta w art. 124 O.p., zgodnie z którą organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Organ podatkowy, który nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 124 O.p. W wyroku z dnia 2 lipca 2007 r., VI SA/Wa 778/07 WSA stwierdził, że w sytuacji, w której strona postępowania przypisuje określonym zdarzeniom, faktom czy okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, będzie naruszać prawo i uchybiać zasadzie przekonywania i wyjaśniania takie niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie organu, które nie będzie odnosiło się w sposób rzeczywisty do przedstawionych argumentów. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ponadto w uzasadnieniu decyzji, o którym mowa w art. 210 § 4 O.p., organ powinien odnieść się do wątpliwości sformułowanych przez podatnika, jeżeli w toku postępowania podnosił on zarzuty przedstawiając ocenę sprawy odmiennie, niż organ administracji. W rozpatrywanej sprawie organ tego nie uczynił. Organ odwoławczy naruszył wskazane wyżej przepisy, co może mieć wpływ na wynik sprawy, tj. na ustalenia wartości wymienionego pojazdu, a tym samym na określenie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 w zw. z 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. H. Adamczewska – Wasilewicz L. Kleczkowski E. Kruppik – Świetlicka