Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Bk 677/07

Sądy administracyjne2007-09-13
Sygnatura
II SA/Bk 677/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia
2007-09-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Białymstok

Sędziowie

Stanisław Prutis

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie; Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu za zastępstwo prawne

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazania uzyskania pozwlenia na użytkowanie budynku. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. 2. przyznać radcy prawnemu Sz. K. B. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.) kwotę 292,80 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.- UZASADNIENIE 1 U Z A S A D N I E N I E Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2007r. skarżąca A. P. cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest prawem strony skarżącej i co do zasady wiąże Sąd (art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Uznając cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowiła stawka minimalna określona w §14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług. Sąd nie zasądził opłaty powyżej stawki minimalnej, gdyż nie uzasadniał tego charakter sprawy, który nie był skomplikowany. Końcowo podnieść należy, że radca prawny wnosząc o zasądzenie krotności stawki minimalnej podniósł, iż oprócz nakładu pracy poniósł koszty korespondencji z Sądem oraz ze skarżącą, wydatki związane z rozmowami telefonicznymi, jak również koszt dojazdu do Sądu w związku z wyznaczoną rozprawą, nie wykazał tego jednak w żaden sposób.