Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI Ka 28/25

Sądy powszechne2025-03-13
Sygnatura
VI Ka 28/25
Data orzeczenia
2025-03-13
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Robert Bednarczyk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VI Ka 28/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 marca 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant Agnieszka Telega </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025 roku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. P.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>c. <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>obwinionej z art. 86 § 1 kw</p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu</p> <p>z dnia 22 października 2024 r. sygn. akt II W 670/23</p> <p>zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinioną <span class="anon-block">K. P.</span> od popełnienia zarzucanego jej czynu a kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 28/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. P.</span> obwiniona została o to, że w dniu 16 marca 2023 roku o godzinie 07:45 w miejscowości <span class="anon-block">O.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">N. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu będąc na drodze wewnętrznej kierującemu pojazdem m-ki <span class="anon-block">C. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> czym stworzyła zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla <span class="anon-block">J. S.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw. Wyrokiem z dnia 22 października 2024r. w sprawie II W 670/23 Sąd Rejonowy w Lubaniu uznał ja za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2</a> kw wymierzył obwinionej karę nagany, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1</a> kpow w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzył opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniosła obrońca <span class="anon-block">K. P.</span>. Zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, w sposób istotny wpływający na jego treść, polegający na przyjęciu, że obwiniona <span class="anon-block">K. P.</span>, poruszając się w dniu 16 marca 2023 r. w <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block">ulicą (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">ulicy (...)</span> powinna wiedzieć, że <span class="anon-block">ulica (...)</span> jest drogą wewnętrzną, a tym samym przy włączaniu się do ruchu powinna ustąpić pierwszeństwa przejazdu pokrzywdzonemu <span class="anon-block">J. S.</span>, poruszającemu się <span class="anon-block">ul. (...)</span> w sytuacji, gdy: sposób wykonania obu ulic (w szczególności fakt, iż obie ulice są w całości pokryte asfaltem) oraz brak jakiegokolwiek oznakowania <span class="anon-block">ulicy (...)</span> jako drogi wewnętrznej oraz brak oznakowania połączenia obu tych ulic znakami pionowymi, poziomymi czy sygnalizacją świetlną; funkcjonariusze Policji, podejmujący interwencję na miejscu zdarzania nie byli w stanie ustalić pierwszeństwa przejazdu pojazdów poruszających się w obrębie skrzyżowania tworzonego przez te ulice, a pierwszeństwo to ustalone zostało dopiero po pewnym czasie od momentu zdarzenia na podstawie dokumentacji przedstawionej przez pracownika Urzędu Miasta i Gminy <span class="anon-block">O.</span>; znak A-7 „ustąp pierwszeństwa przejazdu” przy wyjeździe z <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na <span class="anon-block">ulicę (...)</span> postawiony został dopiero po zdarzeniu z dnia 16 marca 2023 r. w następstwie stwierdzenia przez pracowników Urzędu Miasta i Gminy <span class="anon-block">O.</span>, że postawienie takiego znaku jest konieczne, co prowadzi do wniosku, że w dacie zdarzenia obwiniona nie miała podstaw do przyjęcia, że <span class="anon-block">ulica (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> jest drogą wewnętrzną, a tym samym zasadnie mogła przyjmować, że pierwszeństwo przejazdu na skrzyżowaniu z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> odbywa się przy zastosowaniu reguły prawej ręki, skarżąca wniosła o zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu II Wydział Karny z dnia 22 października 2024 r., sygn. akt II W 670/23, poprzez uniewinnienie obwinionej <span class="anon-block">K. P.</span> od zarzucanego jej czynu, ewentualnie o uchylenie tego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Apelacja jest zasadna.</p> <p>Faktem jest, że obwiniona poruszała się po drodze wewnętrznej a co za tym idzie miała ona obowiązek ustąpienia <span class="anon-block">J. S.</span> pierwszeństwa przejazdu. Rzecz jednak w tym, że ani na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, ani tez na <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie był ustawiony jakikolwiek znak drogowy, z jakiego wynikałaby hierarchia owych dróg. Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego umieszczone w rejonie kolizji, do jakiej doszło, lustro drogowe umożliwiało wprawdzie uczestnikom ruchu drogowego obserwację przedpola jazdy, lecz żadną miarą nie określało pierwszeństwa przejazdu. Wszak pierwszeństwo takie określają znaki i sygnały drogowe a w przypadku ich braku zastosowanie ma tzw. reguła prawej ręki. <span class="anon-block">K. P.</span> mogła zatem zasadnie domniemywać, że wobec braku jakiegokolwiek oznaczenia reguła ta ma zastosowanie, co wyłącza możliwość przypisania jej choćby nieumyślnego spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym. Co znamienne, nawet funkcjonariusze policji, którzy przybyli na miejsce zdarzenia nie byli w stanie ocenić, kto w realiach przedmiotowej sprawy miał pierwszeństwo przejazdu, zaś hierarchię dróg ocenili dopiero po konsultacji z pracownikiem Urzędu Miasta <span class="anon-block">O.</span> i po pozyskaniu z tego Urzędu odpowiedniej mapy. Nie sposób w tej sytuacji wymagać, by obwiniona wiedzę taka posiadała a skoro tak, to nie sposób przypisać jej sprawstwa w zakresie zarzuconego wykroczenia. Konsekwencja powyższego jest powinność uniewinnienia <span class="anon-block">K. P.</span> od zarzutu popełnienia zarzucanego jej wykroczenia. Zupełnie natomiast niezrozumiałym jest zawarty w apelacji alternatywny wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Nie znajduje on jakiegokolwiek uzasadnienia w realiach procesowych, zaś skarżąca nie podała w apelacji żadnego argumentu, jaki wniosek ów mógłby uzasadnić.</p> </div>