I FZ 437/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. Sp. z o.o. spółki komandytowo - akcyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 355/10, odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia skargi M. Sp. z o.o. spółki komandytowo - akcyjnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 stycznia 2010 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień – grudzień 2008 r. postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. przywrócić skarżącemu termin do złożenia skargi. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I Sa/Lu 355/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. 2. Jak wynika z treści zaskarżonego orzeczenia skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej została wniesiona dzień po upływie terminu, tj. w dniu 18 marca 2010 r. Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku reprezentujący spółkę M. T. - prezes zarządu wskazał, że nagły nawrót choroby kręgosłupa w dniu 17 marca 2010 r. uniemożliwił mu podpisanie i złożenie skargi w ustawowym terminie. 3. Na wezwanie Sądu do uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, prezes zarządu wyjaśnił, że od 3 lat cierpi na bolesne i nagłe nawroty bólu kręgosłupa, będące skutkiem "wypadnięcia dysku". Ponadto nadmienił, że w omawianym dniu nie był w stanie powierzyć tej czynności innej osobie z powodu przebywania poza L. 4. Sąd pierwszej instancji odmawiając przywrócenia terminu stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd zauważył, że prezes zarządu mimo dysponowania odpowiednią dokumentacją medyczną mogącą stanowić uprawdopodobnienie istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, nie przedstawił jej sądowi. Dodał, że nie zawsze stan choroby może zostać uznany automatycznie za wystąpienie przesłanki przywrócenia terminu, jaką jest brak winy w niedochowaniu terminu. Brak winy wystąpiłby wtedy gdyby zaistniała obiektywna przeszkoda w posłużeniu się inną osobą do dokonania czynności. 5. W zażaleniu na powyższe orzeczenie wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia. Żalący podkreślił, że sprostał wezwaniu kierowanym do niego przez Sąd. Pouczony zaś w treści wydanego postanowienia o sposobach, w jakich może dojść do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi przedkłada dokumenty wskazujące na wystąpienie zdarzeń nadzwyczajnych, na które nie miał wpływu. Żalący odnosząc się do możliwości posłużenia się inną osobą dla złożenia skargi, zauważył, że skarżący nie zatrudnia pracowników, stąd czynność musiała być wykonana osobiście przez prezesa zarządu. Do zażalenia załączono: zaświadczenie lekarskie; oświadczenie J. K. 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 2 u.p.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie można zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że M. T. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy. Wprawdzie, jak to słusznie zauważono w zaskarżonym postanowieniu, prezes zarządu nie przedstawił dokumentacji medycznej mogącą stanowić uprawdopodobnienie istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności, to godzi się zauważyć, że wnioskujący nie został wezwany do przedłożenia stosownej dokumentacji a do uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wnioskujący odpowiedział na wezwanie Sądu szeroko opisując przyczyny uchybienia terminowi. Sam fakt, nie przedłożenia dokumentów przez osobę nie będącą profesjonalnym pełnomocnikiem, o które to nie była wprost wezwana nie powinien stronie szkodzić. Z przedłożonych wraz ze złożonym zażaleniem zaświadczeń lekarskich wynika, że u wnioskującego rozpoznano przewlekłe schorzenie kręgosłupa. W tym stanie rzeczy zgodzić się należy, że stan jego zdrowia mógł uniemożliwić mu wniesienie skargi w terminie. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można jednoznacznie również założyć, że wnioskujący mógł posłużyć się inną osobą do dokonania czynności. Za wiarygodne należy uznać wskazanie żalącego, że nie zatrudnia pracowników, zaś nawrót choroby, z którą łączyła się z trudność w poruszaniu, uniemożliwił mu nadanie skargi. Oceniając powyższe argumenty Naczelny Sąd Administracyjny miał na uwadze fakt, że uprawdopodobnienie nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu, jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.