III OZ 1150/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R. S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt III OZ 490/21 o oddaleniu zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 221/21 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt III OZ 490/21, oddalił zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 221/21, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem wniósł skarżący, powołując się na podstawę przewidzianą w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", tj. ujawnienie nowych dowodów na okoliczności faktyczne potwierdzające, że do uchybienia terminu do złożenia skargi nie doszło z winy skarżącego, tylko Dyrektora Aresztu Śledczego w [...], o których to dowodach pełnomocnik skarżącego dowiedział się z uzasadnienia wyroku WSA w Lublinie z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 290/21, doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 sierpnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, dotyczącym wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 P.p.s.a. albo wniosku, o jakim mowa w art. 63 P.p.s.a., tj. o zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego. Powołany przepis dotyczy prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Do takich orzeczeń należą wyroki, tj. orzeczenia, które rozstrzygają sprawę merytorycznie (art. 132 P.p.s.a.) oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160 - 165 P.p.s.a., art. 173 § 1 P.p.s.a.) - por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt I OZ 1736/15, z dnia 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1738/15 oraz z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 393/09; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Celem tego postępowania nie jest rozstrzyganie ani o zasadności roszczeń dochodzonych przez stronę, ani też o dopuszczalności wyrokowania w sprawie, lecz zbadanie czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt FSK 812/04). W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania dotyczyła postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 490/21, które nie kończyło postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Postanowienie to rozstrzygało jedynie zagadnienie o charakterze incydentalnym jakim było przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na taki charakter orzeczenia skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.