II GZ 462/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1591/22 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 4 kwietnia 2022 r. nr EA-b-474/337/22 w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowienie, z 23 sierpnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1591/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z 4 kwietnia 2022 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń oraz zwrócił wpis sądowych od skargi. Sąd pierwszej instancji wskazał, że do skargi nie zostało złożone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego jego pełnomocnikowi, więc zarządzeniem z 6 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego przesłał wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braku formalnego o 1 miesiąc, wskazując, że skarżący pracuje jako marynarz na statku i z wiadomości e-mail, jaką od niego otrzymał, wynika, że znajduje się w Brazylii. WSA w Warszawie stwierdził, że termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowy i nie podlega przedłużeniu. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść, polegający na błędnym odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy obejmowało swoim zakresem całość postępowania, zarówno na etapie administracyjnym, jak również sądowoadministracyjnym, zgodnie z wolą ww., co potwierdza także, że zaraz po powrocie z rejsu skarżący podpisał kolejne pełnomocnictwo, które zostało załączone do zażalenia. Pełnomocnik wyjaśnił, że skarżący pracuje jako marynarz na statku. W dacie otrzymania wezwania do uzupełnienia braków znajdował się na redzie w Brazylii. W związku z tym nie miał możliwości dostarczenia pełnomocnictwa. Jego wolą było dalsze udzielenie pełnomocnictwa wybranemu pełnomocnikowi. Już sama wiadomość e-mail stanowiła swojego rodzaju pełnomocnictwo do działania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Złożona przez skarżącego skarga była obarczona brakiem formalnym w postaci niezłożenia przez jej pełnomocnika dokumentu pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.), do czego pełnomocnik skarżącego został wezwany zarządzeniem z 6 czerwca 2022 r. Wezwanie to zostało doręczone 1 lipca 2022 r. W terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił powyższego braku formalnego, co musiało skutkować odrzuceniem skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania NSA nie mógł badać, dlaczego brak formalny nie został uzupełniony. Nie miało więc znaczenia w niniejszej sprawie, że skarżący jest marynarzem i w terminie do uzupełnienia ww. braku formalnego był na redzie w Brazylii. Sąd mógł jedynie ocenić obiektywną okoliczność, czy w terminie wskazanym w wezwaniu przesłano pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego, co niewątpliwie nie miało miejsca. Nadmienić należy, że pełnomocnik skarżącego powinien był dysponować pełnomocnictwem w momencie wniesienia skargi, a nie zwracać się o nie do skarżącego już po wniesieniu skargi. Wskazać również należy, że termin na uzupełnienie braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany (por. np. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2019 r., s. 334). Z tego względu wniosek o przedłużenie terminu na złożenie pełnomocnictwa nie mógł zostać przez Sąd rozpoznany, a tym bardziej uwzględniony. Jeżeli strona uważa, że nie dopełniła tej czynności w terminie bez swojej winy, powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu, dochowując wszelkich warunków dotyczących tego wniosku. Końcowo NSA zauważa, że nie można było uwzględnić pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych, ponieważ obejmowało ono umocowanie do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu w sprawie "związanej z zatrzymaniem broni", natomiast niniejsza sprawa dotyczy cofnięcia pozwolenia na broń. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji