I SA/Sz 758/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązań podatkowych za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2007 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Skarżący R.P., reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego S.B., wraz ze skargą z dnia 8 września 2009 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązań podatkowych za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2007 r. Uzasadniając złożony wniosek, strona skarżąca wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy, gdyż z uwagi na rozmiar określonej stronie zaległości podatkowej, działania egzekucyjne grożą stronie niepowetowaną stratą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 tej ustawy. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 tej ustawy, a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący R.P., składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadnił w wyczerpujący sposób swojego wniosku. Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, ogólnikowe stwierdzenie o groźbie poniesienia straty, bez wskazania jej faktycznych rozmiarów oraz wykazania, jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki ona spowoduje nie pozwala Sądowi stwierdzić, czy wystąpiły przesłanki uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 roku (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W tej sytuacji, Sąd - uznając iż wniosek skarżącego nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 wyżej wymienionej ustawy, postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.