II SA/Lu 703/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta gminy z dnia [...] r., którą odmówiono wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W skardze na powyżej opisaną decyzję skarżąca . P. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, podając jako uzasadnienie wniosku, że wykonanie decyzji wyrządzi szkodę, której rozmiary w chwili obecnej są trudne do przewidzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zważyć należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz.270) - zwanej dalej "p.p.s.a." - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z literalnej treści przytoczonego przepisu wynika więc, że wstrzymać można tylko taki akt administracyjny (w tym decyzję), który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Innymi słowy tylko tam, gdzie z takiego aktu wynika konieczność jakiegoś zachowania jego adresata, polegającego na: działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego, można mówić o możliwości wstrzymania wykonania tego aktu. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja, której wstrzymania domaga się skarżąca, nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania, gdyż jest decyzją kasatoryjną. Z decyzji tej nie wynika bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony. Tego typu akt stwierdza tylko, że organ pierwszej instancji powinien ze wskazanych względów przeprowadzić ponowne postępowanie wyjaśniające i wydać ponowną decyzję w sprawie uwzględniając wskazane przez organ odwoławczy okoliczności. Decyzje uchylające inne decyzje z natury rzeczy nie podlegają wstrzymaniu ich wykonania, z powodu braku przedmiotu wykonania, który mógłby zostać wstrzymany. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżąca nie uzasadniła w dostateczny sposób swojego żądania, tj. nie wskazała na czym miałaby polegać szkoda, której rozmiarów jak sama twierdzi nie można obecnie określić. Ponadto Sąd badając przedmiotowy wniosek z urzędu, również nie stwierdził aby zachodziła którakolwiek z przesłanek opisanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych też przyczyn Sąd, na podstawie ww. przepisu orzekł, jak w postanowieniu.