II SA/Sz 1080/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. – L. na pismo Przewodniczącego Rady Miasta S. z dnia [...]r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE I. P. – L. pismem z dnia [...] r. wniosła skargę na "postanowienie Przewodniczącego Rady Miasta S. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu skargi wskazała, że zarzuty zawarte w jej licznych skargach dotyczących działalności Rady Miasta S. posiadają przymioty skargi w rozumieniu art. 227 Kpa. I. P. – L. podniosła nadto, że Rada Miasta S., działając w oparciu o przepis art. 229 pkt 3 Kpa winna była rozpatrzyć jej skargę złożoną na działalność Prezydenta Miasta S., czego jednak do dnia dzisiejszego nie uczyniła. Skarżąca domaga się aby Sąd "kompleksowo zbadał wszelkie moje zasadne zarzuty i doprowadził do zlecenia kompleksowej kontroli w Urzędzie Miasta, a także do weryfikacji zawartych umów pomiędzy Inwestorami Zastępczymi, a Przedstawicielami Inwestycji Miejskich Urzędu Miasta S. na czele z urzędującym Prezydentem Miasta S". Rada Miasta S. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie. Rada podała, że postanowienie, o którym mowa w skardze I. P. –L. nie jest postanowieniem wydawanym w toku postępowania administracyjnego, lecz pismem stanowiącym odpowiedź na pismo skarżącej, dotyczące uchwały Rady Miasta S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że skarżąca traktując pismo Przewodniczącego Rady Miasta S. z dnia [...] r. jako postanowienie, w istocie wniosła do sądu administracyjnego skargę, która ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i następne Kpa. Wyjaśnić trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga ta wnoszona jest w związku z już podjętym działaniem organu, ewentualnie w związku z brakiem takiego działania i ma na celu zwrócenie uwagi właściwym organom na wszelkie nieprawidłowości powstałe w wyniku takiego działania lub zaniechania. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 Kpa, informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. Działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności i aktów, o których mowa w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (patrz: Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz – prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006, str. 856-857.) W tych okolicznościach skargę I. P. – L. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.