II SAB/Łd 166/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Wójta Gminy Nowosolna w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy Nowosolna w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 24 października 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została wysłana drogą elektroniczną na adres ePUAP skarżącego. W dniu 28 października 2022 r. zostało utworzone pierwsze urzędowe poświadczenie doręczenia. Powyższy dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od daty utworzenia pierwszego poświadczenia, wobec czego zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 listopada 2022 r. powyższa korespondencja została uznana za doręczoną w dniu 11 listopada 2022 r. W tych okolicznościach należało uznać, że 7-dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 18 listopada 2022 r. W powyższym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Nie złożył również wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, wobec czego skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem jej odrzucenia. Wobec wysłania wezwania drogą elektroniczną na adres ePUAP skarżącego, pismo zawierające zarządzenie wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało uznane za doręczone w dniu 11 listopada 2022 r., albowiem doręczenia pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej mają służyć usprawnieniu oraz przyspieszeniu przebiegu postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował z dniem 18 listopada 2022 r. (w piątek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Strona nie wniosła także o przyznanie prawa pomocy w odpowiednim zakresie. Konkludując, w sytuacji gdy wraz z wniesieniem skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie 7 dni uiścić wskazaną w wezwaniu do wpisu kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. W związku z tym należało uznać, że powyższa skarga, jako dotknięta brakiem fiskalnym, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. is