II SAB/Wa 573/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku Z. W. z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego Z. W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucając organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), zwanej dalej u.d.i.p. skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 5.000 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] czerwca 2020 r. złożył do Wójta Gminy [...] wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej nieprzetworzonej. Wniósł o udzielnie odpowiedzi na poniższe pytania oraz przedłożenie kopii dokumentów znajdujących się w posiadaniu Gminy [...]: 1. Czy gmina [...] otrzymała dofinansowanie dotację (niezależnie od formy prawnej) na budowę żłobka? 2. W jakiej wysokości gmina otrzymała dofinansowanie i z jakich źródeł wraz z wysokością kwot ewentualnego dofinansowania? 3. Kopie dokumentu urzędowego przyznającego lub przekazującego dotację, niezależnie od jego nazwy i formy np. decyzja, uchwał właściwego organu, umowy, porozumienia lub innego urzędowego dokumentu niezależnie od jego nazwy. 4. Kopie wyciągu z rachunku bankowego otrzymanych dotacji. 5. Kopie faktur zapłaty za wszystkie prace wykonane przy budowie i wyposażeniu żłobka. 6. Dokumentu przekazującego żłobek do administrowania ZOG. 7. Kopie dokumentu potwierdzającego przekazanie środka trwałego na majątek gminy (PT) do inwentarza. 8. Aktu notarialnego zakupu działki pod żłobek z kwotami, które Gmina poniosła na zakup działki. 9. Przekazanie dokumentacji wraz z protokołem z prac komisji powołanej do nabycia nieruchomości pod budowę żłobka. 10. Czy Wójt Gminy [...] prowadził spor z wykonawcami i podwykonawcami inwestycji? 11. Jeśli tak to w jakiej formie? Np. postępowanie sądowe, mediacje, ugoda ? 12. Czy i w jaki sposób spór został zakończony? Kopii dokumentu kończącego spor niezależnie od nazwy tego dokumentu (np. wyrok, postanowienie, ugoda, porozumienie). 13. Kopii umowy z generalnym wykonawcą oraz zaakceptowane przez zamawiającego kopie umów z podwykonawcami. 14. Czy wykonawca lub którykolwiek z podwykonawców pozostaje w jakimkolwiek stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa z kierownikiem zamawiającego? Jeśli trak? To w jakim? 15. Ile dzieci uczęszcza do żłobka? 16. Jakie koszty całkowite utrzymania żłobka poniosła gmina na dzień 31 maja 2020 od początku funkcjonowania? 17. Kopii decyzji właściwego organu o pozwoleniu na użytkowanie żłobka. 18. Podanie liczby osób zatrudnionych na dzień 31 maja 2020 r. w żłobku. 19. Podanie wysokości wynagrodzenia brutto na poszczególnych stanowiskach w żłobku. Skarżący wskazał, że po zapoznaniu się z treścią wniosku organ stwierdził, że udostępnienie informacji publicznej w żądanym zakresie spowoduje poniesienie dodatkowych kosztów. Podał, że organ, na podstawie art. 15 ust. 2 u.d.i.p. pismem z dnia [...].07.2020 r. ustalił koszt związany z udostępnieniem żądanej informacji publicznej na kwotę 4.860,00 zł i wezwał do jej wniesienia nie wskazując terminu, w którym należy wnieść opłatę na podany rachunek bankowy Urzędu Gminy. Skarżący wskazał, że nie został pouczony o możliwości, sposobie i terminie wniesienia odwołania od pisma ustalającego wysokość opłaty. Podniósł, że do chwili wniesienia skargi nie otrzymał żądanych informacji. Skarżący wskazał, że w dniu 9.07.2020 r. złożył do organu pismo, w którym zakwestionował opłatę. Podniósł, że żądany zakres informacji stanowił informację prostą a nie przetworzoną. Skarżący wskazał, że następnie otrzymał pismo organu z [...].07.2020 r., w którym został poinformowany o konieczności zajęcia jednoznacznego stanowiska w sprawie. Podniósł, że w odpowiedzi na pismo z dnia [...].07.2020 r. wyjaśnił organowi, że wnioskował o udzielenie informacji prostej, a nie przetworzonej. Skarżący podał, że w piśmie tym wskazał, że jeśli jest to dla urzędu łatwiejsze zaakceptuje każdą formę udostępnienia np. w formie kserokopii papierowych jak i w formie elektronicznej. Podał, że wskazał alternatywną możliwość udostępnienia informacji publicznej - wykonanie zdjęć przedłożonych dokumentów nie skutkowałoby powstaniem kosztów. Skarżący podał, że w piśmie z dnia 27.07.2020 r. skierowanym do organu oświadczył, że podtrzymuje wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie dokonuje modyfikacji wniosku, wnosi o udostępnienie informacji prostej a nie przetworzonej. W uzasadnieniu skargi skarżący powołując się na orzeczenia sądowoadministracyjne wskazał, że organ nie może uzależniać udostępnienia informacji publicznej od uiszczenia opłaty. W końcowej części uzasadnienia skargi skarżący podał, że pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku Wójt Gminy [...] nie udzielił wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Zdaniem skarżącego skoro organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku, tj. nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z rażącym naruszeniem wskazanych wyżej przepisów u.d.i.p. Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że w postępowaniu zaistniała konieczność poniesienia kosztów udostępnienia informacji, które stanowią wydatki ponadstandardowe Urzędu Gminy w [...]. Wniosek dotyczył obszernej dokumentacji, z rożnych referatów i jednostek gminnych. Wnioskodawca został powiadomiony powiadomieniem nr [...] z dnia [...].07.2020 r. o wysokości opłaty za przekształcenie informacji publicznej. W odpowiedzi wnioskodawca pismem z dnia [...].07.2020 r. stwierdził, że w jego ocenie żądany zakres informacji nie stanowi informacji przetworzonej. Zakwestionował także wysokość opłaty i stwierdził, że według niego wystarczy (cytat) ,,góra 2 godziny pracy pracownika’' na jej udzielenie. Mając powyższe na uwadze, odpowiadając na pismo wnioskodawcy z dnia [...].07.2020 r. Urząd pismem nr [...] z dnia [...].07.2020 r. zwrócił się do wnioskodawcy o zajęcie jednoznacznego stanowiska w sprawie w następujących kwestiach: 1. Czy wnioskodawca podtrzymuje złożony wniosek i Urząd ma go wykonać, a następnie pobrać należną opłatę wskazaną powiadomieniem z dn. [...].07.2020 r.? 2. Czy wnioskodawca modyfikuje złożony wniosek (zmiana zakresu)? Jeśli tak to poproszono wnioskodawcę o sprecyzowanie dokumentów i informacji przetworzonych, których wniosek dotyczy, a z jakich wnioskodawca rezygnuje. 3. Czy pismo z dn. [...].07.2020 r. należy traktować jako wycofanie wniosku w związku z naliczoną opłatą, którą wnioskodawca kwestionował? W odpowiedzi na pismo wnioskodawca pismem z dnia [...].07.2020 r. (data wpływu do tut. Urzędu [...].07.2020 r.) podtrzymał swoje stanowisko z pisma z dnia [...].07.2020 r. stwierdzając, że: 1. Podtrzymuje wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożony w dniu [...].06.2020 r. (data wpływu do Urzędu 25.06.2020 r). 2. Nie dokonuje modyfikacji wniosku o udostępnienie informacji. Wniósł jednocześnie o (cytat) "udostępnienie informacji prostej, nieprzetworzonej". 3. Kwestionuje ponownie wysokość wskazanej opłaty. Organ podał, że Urząd Gminy w [...] podjął wobec powyższego stanowiska wnioskodawcy działania zmierzające do przygotowania odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, ponosząc ponadstandardowe koszty jej przygotowania. Organ wskazał jednocześnie, że pismem nr [...] z dnia [...].08.2020 r. wezwano wnioskodawcę do zapłaty zaliczki. Organ w odniesieniu do żądania o udostępnienia informacji wskazał, że materiał stanowiący odpowiedź na wniosek jest przygotowany, oczekuje na wysłanie do adresata. Z powodu kwestionowania kosztów poniesionych w związku z przygotowaniem odpowiedzi przez urząd i ich zwrotu organ w celu zabezpieczenia interesów finansowych żąda zaliczki. Organ wskazał, że wnioskodawca nie dokonał wpłaty zaliczki. Wójt stwierdził, że zarzut bezczynności organu jest nieuprawniony. Wskazał, że z formalno-prawnego punktu widzenia podstawy do żądania zaliczki były, gdyż wnioskodawca był od początku postępowania informowany o rozległości materiałów, o które występuje, o angażowaniu w pracy nad przygotowaniem odpowiedzi trzech instytucji gminnych oraz kilku ich pracowników, o potrzebie sięgnięcia do materiałów archiwalnych i złożoności zadania. Może rodzić to uprawnione domniemanie chęci kilkudniowego sparaliżowania bieżącej pracy tych instytucji (lub poszczególnych ich referatów i pracowników) w celu przygotowania odpowiedzi na zapytanie. Jednocześnie skarżący nie modyfikował stanowiska własnego co do zakresu danych, które zamierzał uzyskać. Organ wniósł o odrzucenie skargi a w przypadku merytorycznego rozpoznania o uznanie skargi za niezasadną i oddalenie jej w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (v. wyrok NSA z dnia maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05 LEX nr 236545, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OSK 1382/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten pozostaje aktualny w obecnym stanie prawnym. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Odwołując się do tego przepisu oraz art. 6 u.d.i.p. należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002 r. w sprawach o sygn. akt II SA 181/02, II SA 1956/02 i II SA 2036-2037/02). Informację publiczną stanowi m.in. treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informację publiczną stanowi także m.in. informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje, trybie działania, sposobach przyjmowania i załatwiania spraw. Zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie niniejszej żądanie udostępnienia informacji, o których mowa we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., czego zresztą organ nie kwestionował. Wniosek dotyczy bowiem informacji o faktach, danych publicznych, dotyczy udostępnienia dokumentów wytworzonych bądź odnoszących się do władzy publicznej, kwestii gospodarowania majątkiem publicznym. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Rozpatrując skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. Sąd stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak również pozostaje w bezczynności na dzień orzekania przez Sąd w tej sprawie. Jest bezsporne, że organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, jak również nie udostępnił jej, pomimo zastosowania art. 15 ust. 2 u.d.i.p., po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty. W sprawie tej organ, po wpływie wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r., pismem z dnia 8 lipca 2020 r. zastosował wobec wnioskodawcy art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Przepis art. 15 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom. Stosownie zaś do art. 15 ust. 2 u.d.i.p., podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku z zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Skarżący powiadomienie o wysokości opłaty otrzymał w dniu 9 lipca 2020 r. Zatem, po dniu 23 lipca 2020 r. organ winien w świetle zastosowanego przez siebie art. 15 ust. 2 u.d.i.p., udostępnić żądaną informację publiczną. Wnioskodawca, jak wynika z akt sprawy, nie wycofał bowiem – we wskazanym terminie - wniosku, nie dokonał także takiej zmiany wniosku w zakresie sposobu i formy udostępnienia informacji, która czyniłaby obowiązek udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem nieaktualnym. Przepis art. 15 ust. 2 u.d.i.p. jednoznacznie stanowi o obowiązku organu udostępnienia w takiej sytuacji informacji zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty. Także po udzieleniu pismem z dnia [...] lipca 2020 r. przez wnioskodawcę odpowiedzi na pismo organu z dnia [...] lipca 2020 r., w którym organ zwrócił się o jednoznaczne wskazanie, czy wnioskodawca modyfikuje wniosek bądź wycofuje ten wniosek, organ nadal nie udostępnił żądanej informacji publicznej. W tym stanie faktycznym stwierdzić należało, że skoro organ zastosował wobec wnioskodawcy art. 15 ust. 2 u.d.i.p. to obowiązany był po dniu 23 lipca 2020 r., a najpóźniej po dniu 28 lipca 2020 r. - po rozwianiu przez wnioskodawcę wątpliwości organu - konsekwentnie przepis ten stosując, udostępnić informacje zgodnie z wnioskiem. Kwestia uiszczenia czy też nieuiszczenia żądanej opłaty nie ma żadnego znaczenia dla wynikającego z tego przepisu obowiązku organu udostępnienia żądanej informacji. Powołany przepis nie uzależnia udostępnienia informacji od dokonania opłaty. Z tego względu Sąd zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynności organu w rozpatrzeniu wniosku nie można w tej sprawie przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ nie pominął milczeniem wniosku skarżącego. Działania organu w sprawie wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. wskazują na trudności w interpretacji i stosowaniu przepisów u.d.i.p., co nie stanowi podstawy stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Samo błędne przyjęcie przez organ, że udostępnienie informacji na wniosek z dnia [...] czerwca 2020 r. zależy od uiszczenia żądanej opłaty, nie stanowi podstawy do przypisania bezczynności organu charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika ani zła wola organu, ani celowe działanie mające na celu pozbawienie prawa do informacji. Z tych względów Sąd nie znalazł także podstaw do przyznania od organu sumy pieniężnej. Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 156 § 6. Powołany wyżej przepis nie precyzuje charakteru przyznawanej kwoty pieniężnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, który podziela także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że instytucja sumy pieniężnej, podobnie jak i grzywna, pełni funkcję represyjną oraz prewencyjną – mającą na celu wzmocnienie instytucji przeciwdziałających bezczynności oraz przewlekłemu prowadzeniu postępowania. Podobnie jak w przypadku grzywny, jej celem jest zdyscyplinowanie organu do załatwienia sprawy. Jest to zatem dodatkowa gwarancja terminowego załatwienia sprawy, a jednocześnie dodatkowe wzmocnienie ochrony interesów skarżącego. Suma pieniężna pełni również funkcję kompensacyjną, jako że jest zadośćuczynieniem dla skarżącego za oczekiwanie na zakończenie jego sprawy i ta jej funkcja ma szczególne znaczenie (v. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 2229/17, wyrok NSA z dnia 27 lutego 2019 r. sygn. akt I OSK 1189/17, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1506/16, wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I OSK 3800/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że materiał stanowiący odpowiedź na wniosek jest przygotowany, oczekuje na wysłanie do adresata. Użycie przez ustawodawcę w powołanym wyżej przepisie zwrotu "sąd (...) może" oznacza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie grzywny lub przyznania od organu sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny. W stanie faktycznym tej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej. Odnosząc się do zagadnienia dotyczącego dokonania przez organ naliczenia opłaty, o której mowa w art. 15 u.d.i.p., wskazania wymaga, że wnioskodawca ma prawo do kwestionowania "powiadomienia o wysokości opłaty" z dnia [...] lipca 2020 r. poprzez wniesienie na ten akt organu odrębnej skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 powołanej ustawy. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w punkcie 4 wyroku, na podstawie art. 200 ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.