II SA/Sz 908/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 listopada 2009 r. sprawy ze skargi C. i Z. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. znak [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207z 2003 r., poz. 2016 ze zm.), w związku z przedłożeniem przez inwestora dokumentów wynikających z postanowienia Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r znak : [...] nakazał Z. O. wykonanie w terminie do [...] r. czynności mających na celu doprowadzenie wybudowanych bez pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w [...] obiektów - dobudówki do budynku mieszkalnego z funkcją mieszkalną oraz garażu - do stanu zgodnego z prawem przez zamurowanie otworów okiennych w ścianie wybudowanych obiektów usytuowanej w odległości mniejszej niż [...] m. od granicy z działką sąsiednią względnie ich zastąpienia ścianką z luksferów. Jednocześnie organ zobowiązał inwestora do powiadomienia go o wykonaniu nałożonego obowiązku. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] r. w związku z otrzymanym zawiadomieniem pracownicy Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przeprowadzili wizję lokalną w sprawie wybudowania obiektu murowanej dobudówki do budynku mieszkalnego z funkcją mieszkalną oraz garażu na nieruchomości przy ul. [...] w [...], bez pozwolenia na budowę. W jej trakcie ustalono, że na terenie przedmiotowej nieruchomości stanowiącej własność C. i Z. O. została wybudowana murowana dobudówka z funkcją mieszkalną oraz obiekt garażowy z oknami w ścianie usytuowanej ok. [...] m od granicy z działką sąsiednią. Szczegółowy opis wybudowanych obiektów ich usytuowanie oraz zastosowane przy budowie rozwiązania materiałowe przedstawiono w sporządzonym protokole oględzin załączonym do akt sprawy. Na podstawie informacji uzyskanych od stron biorących udział w postępowaniu ustalono, że przedmiotowe obiekty zostały wybudowane w okresie obowiązywania ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane bez pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał inwestora w trybie art. 56 ustawy Prawo budowlane z 1974r. do przedłożenia dokumentów mających na celu doprowadzenie wybudowanych obiektów do stanu zgodnego z prawem. Miedzy innymi nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia projektu powykonawczego wybudowanych obiektów, przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej wybudowanych obiektów, przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby, w którym stwierdza się, że w/w obiekty wybudowano zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami, przedłożenia protokołów badań i sprawdzeń, przedłożenia wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. [...], obowiązującego w okresie budowy obiektów, przedłożenia opinii Państwowej Straży Pożarnej dotyczącej spełnienia przez wybudowane obiekty warunków p.poż. Zobowiązany wywiązał się z nałożonych powyższym postanowieniem obowiązków i przedłożył wymagane dokumenty z których wynika, że wybudowane obiekty posiadają otwory okienne w ścianie oddalonej w odległości mniejszej niż [...] m od granicy z działką sąsiednią. Wobec powyższego organ wskazaną na wstępie decyzją zobowiązał inwestora do likwidacji tych otworów okiennych. Od w/w właściciele nieruchomości decyzji C. i Z. O. złożyli odwołanie wskazując, iż nie zgadzają się ze stanowiskiem organu I instancji, że należący do nich obiekt (dobudówka) wybudowany w okresie obowiązywania ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane, został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę zatem bezzasadnie nakazano im zamurowanie otworów okiennych w ścianie tego obiektu. Skarżący twierdzą, iż w dacie oględzin nie informowali pracowników organu o tym, że przedmiotowy budynek został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, stwierdzili jedynie, że nie posiadają już pozwolenia na budowę z uwagi na to, że budynek mieszkalny został wybudowany około [...] lat temu. Z uwagi na upływ czasu udało im się odnaleźć jedynie pozwolenie na jego użytkowanie, które zostało okazane podczas wizji lokalnej nieruchomości. W ocenie skarżących, brak okazania stosownego pozwolenia na wybudowanie dobudówki nie jest równoznaczne z tym, że przedmiotowe roboty zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej. Ponadto skarżący uważają iż organ powiatowy nie poczynił starań zmierzających do wyjaśnienia tego stanu tylko oparł zaskarżone rozstrzygnięcie na własnych, dowolnych ustaleniach przez co naruszył art. 7 K.p.a.. Poza tym skarżący nie zgadzają się ze stanowiskiem organu powiatowego, że obiekt będący przedmiotem postępowania został wybudowany zbyt blisko granicy z działką sąsiednią, wskazując, że usytuowania budynków na działce nie reguluje prawo budowlane lecz przepisy wykonawcze, a w czasie kiedy został wybudowany przedmiotowy obiekt nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie lecz wcześniejsze rozporządzenie z 1994r., przy czym zgodnie z § 330 przytaczanego przez organ rozporządzenia, nie miało ono zastosowania do budynków, co do których przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia tj. przed dniem 1 stycznia 1995r. została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę lub zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych, w wypadku gdy nie było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. W ocenie skarżących organ naruszył art. 77 § 1 kpa i dlatego wnieśli o uchylenie wydanej w tej sprawie decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując dodatkowo, iż wg oświadczenia p. M. Ś. – inicjatorki tego postępowania, przedmiotowa dobudówka została wybudowana około [...] lat temu i pełniła funkcję garażowo-warsztatową natomiast otwory okienne zostały wykonane około [...] lat temu gdy część tej dobudówki została zaadaptowana na pokoje mieszkalne z łazienkami. Z. O. oświadczył natomiast, że budynek mieszkalny został wybudowany w [...]r. zaś dobudówka przylegająca do niego została wzniesiona w latach [...]. Z powierzchni dobudówki wydzielił pomieszczenie na garaż oraz [...] pokoje mieszkalne. [...] lat temu wymienił stolarkę okienną bez przebudowy otworów okiennych oraz z powierzchni pokoi wydzielił łazienki. Z pomiarów dokonanych przez pracowników organu nadzoru budowlanego wynika, że otwory okienne w ścianie dobudówki posiadają wymiary [...]m x [...]m, a ściana ta oddalona jest w odległości [...]m od granicy z działką sąsiednią oznaczoną nr [...]. W celu udokumentowania stanu istniejącego wykonano dokumentację fotograficzną, którą dołączono do akt sprawy. Inwestor nie okazał stosownych pozwoleń na budowę ani dokumentacji projektowej budynków (mieszkalnego i dobudówki), okazał natomiast kserokopię decyzji z dnia [...]r. znak: [...] o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego. INB, w celu wyjaśnienia czy ww. roboty budowlane były prowadzone zgodnie z przepisami prawa budowlanego zbadał dokumentację budowlaną znajdującą się w aktach Gminy [...] i stwierdził, że w teczce dotyczącej kontrolowanej nieruchomości oprócz dokumentów odnoszących się do budynku mieszkalnego tj. decyzji z dnia [...]r., znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego o pow. użytkowej [...] m2, projektu techniczno-roboczego, który w swojej zawartości graficznej nie zawierał przedmiotowej dobudówki oraz decyzji z dnia [...]r., znak: [...] o pozwoleniu na częściowe użytkowanie tego obiektu, znajduje się również opis techniczny garażu samochodowego jednoboksowego o pow. zabudowy [...]m2, wykonanego w formie przybudówki do w/w budynku mieszkalnego, sporządzony w dniu [...]r., ale bez wydanej decyzji o pozwoleniu na jego wybudowanie. W oparciu o dokonane ustalenia organ powiatowy wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania bez wymaganego przepisami pozwolenia dobudówki do budynku mieszkalnego, i postanowieniem z dnia [...]r., znak: [...] nałożył na p. Z. O. obowiązek przedłożenia określonych dokumentów w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Zobowiązany wykonał nałożony obowiązek i przedłożył, między innymi, oświadczenie osoby posiadającej stosowne uprawnienia, że wzniesiona dobudówka jest niezgodna z rozporządzeniem M.G.P. i B w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bo w ścianie południowej, wybudowanej w odległości [...]m i [...] m, od strony granicy z działką nr [...], wykonano otwory okienne. Z akt sprawy organu I instancji i dokumentacji budowlanej wypożyczonej z Urzędu Gminy [...] wynika, że obiekt będący przedmiotem postępowania (dobudówka) został wybudowany przez p. Z. O. przed dniem [...]r. bez wymaganego prawem pozwolenia. Do takich obiektów zgodnie z art. 103 ust. 2 ww. ustawy zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 24.10.1974r. Prawo budowlane. Art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane stanowi, iż w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w określonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości do stanu zgodnego z przepisami. Postępowanie prowadzone przez INB wykazało, że przedmiot postępowania nie narusza przepisów art. 37 wyżej cyt. ustawy, zatem organ I instancji przystąpił do procedury umożliwiającej inwestorowi zalegalizowanie wzniesionej samowoli budowlanej. Przedłożony przez Z. O. powykonawczy projekt budowlany przedmiotowej dobudówki zawiera w swojej treści projekt zagospodarowania działki oznaczonej nr [...], położonej przy ul. [...] w [...] oraz oświadczenie P. J. - osoby posiadającej stosowne uprawnienia w tym zakresie, z których wynika że obiekt ten został wybudowany niezgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, ponieważ w ścianie zewnętrznej, oddalonej w odległości [...]m i [...]m od granicy z działką nr [...] ( sąsiednią), wykonano otwory okienne. Wymagania obowiązujące przy sytuowaniu obiektów określają warunki techniczno-budowlane. W myśl § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, obowiązującego w okresie wzniesienia tego obiektu, budynki mieszkalne i gospodarcze o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Natomiast zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami w tym zakresie tj. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. (Dz.U. Nr 75 poz.690 z póź. zm. ), przy usytuowaniu budynku na działce budowlanej powinny być zachowane odległości zabudowy od granicy działki i powinny wynosić co najmniej - 4m, dla ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi oraz - 3m, dla ściany bez otworów okiennych lub drzwiowych, przy równoległym do granicy sytuowaniu ściany budynku. Natomiast przy nierównoległym do granicy sytuowaniu ściany budynku - 4m do najbliższej krawędzi zewnętrznej otworu drzwiowego lub okiennego w ścianach zwróconych w stronę tej granicy oraz 3 m do najbliższego narożnika, lub wykuszu budynku. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości i obowiązujących przepisów INB zasadnie wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, umożliwiające inwestorowi doprowadzenie samowolnie wzniesionego obiektu do stanu zgodnego z przepisami, w tym techniczno budowlanymi. Brak wymaganego pozwolenia na budowę jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowa dobudówka została wybudowana w warunkach samowoli budowlanej z naruszeniem przepisów art. 28 prawa budowlanego. § 330 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na który powołuje się inwestor wskazuje, że przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1 i § 207 ust. 2, tylko i wyłącznie jeżeli przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia: 1) został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego, opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów, 2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonania robót budowlanych w przypadku, gdy nie jest wymagane uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpatrywanym przypadku nie może mieć on zastosowania ponieważ skarżący nie dokonali żadnej z ww. czynności, czego dowodem są akta sprawy wypożyczone z wydziału budownictwa Urzędu Gminy [...]. Dlatego błędnym jest twierdzenie, że organ nadzoru budowlanego nie powinien opierać swojego rozstrzygnięcia o obecnie obowiązujące przepisy tego rozporządzenia. Powyższą decyzję ostateczną C. i J. O. zaskarżyli skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu. Nadto skarżący podnoszą, iż w istniejącym stanie faktycznym organ I i II instancji powinien w pierwszej kolejności ustalić dokładnie datę wybudowania budynku, a następnie ustalić jakie w tej dacie obowiązywały przepisy prawa, a nie poprzestać na ogólnikowym stwierdzeniu, że budynek został wybudowany bez zezwolenia na budowę w okresie obowiązywania ustawy z dnia 24 października 1974 roku Prawo budowlane. Poza tym organ powinien ustalić, czy w dacie wejścia w życie przepisów z 1994 roku posiadali już zezwolenie na budowę i czy, w związku z tym, przepisy te w ogóle mogą mieć zastosowanie do ich budowy - bo te ustalenia były niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, a obowiązek ten nakłada na wszystkie organy administracji publicznej art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto skarżący zarzucają, iż zarówno organ I jak i II instancji nie zastanowił się, które z przepisów prawa (ówcześnie czy obecnie obowiązujące) są dla skarżących względniejsze, tzn. przy zastosowaniu, których sytuacja będzie lepsza. Wykonanie takich gruntownych prac, jak zamurowanie okien czy zastąpienia ich ścianą z luksferów, jest dla nich najbardziej z możliwych środków uciążliwe. Tym samym należało zastanowić się, czy pod rządami nowej czy uprzednio obowiązującej ustawy prawo budowlane, istnieją mniej drażliwe środki przywrócenia pożądanego stanu rzeczy, jak np. zalegalizowania prac bez konieczności ich przebudowy. Zdaniem skarżących oczywistym jest, że zaskarżona decyzja jest niesprawiedliwa i została wydana z rażącym naruszeniem przepisów. Odpowiadając na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów obowiązującego prawa. Sąd uchyla zaskarżony akt w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a). Skarga okazała się niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń stwierdzając, iż skarżący wybudowali przedmiotową dobudówkę – garaż i pomieszczenie gospodarcze, przerobione później na mieszkalne, z otworami okiennymi w ścianie usytuowanej mniej niż 4 m od granicy działki, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wynika to jednoznacznie z dołączonej przez organ I instancji do akt dokumentacji znajdującej się w Urzędzie. Organ I instancji w toku postępowania zbadał tę dokumentację, wyciągając trafne i logiczne wnioski. Znajduje się tam decyzja z [...]r. dotycząca budowy domu, nie obejmująca dobudówki oraz decyzja Naczelnika Gminy z dnia [...]r., udzielająca Z. O. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w [...] przy ul. [...], o pow. [...] m2 zgodnie z załączoną dokumentacją techniczną oraz "Opis techniczny do projektu technicznego garażu samochodowego jednoboksowego wykonanego w formie przybudówki do budynku mieszkalnego" z dnia [...]r. Pozwolenie na budowę z [...]r. budynku gospodarczego nie obejmowało zatem garażu, który skarżący faktycznie wybudował wraz z częścią, która obecnie pełni funkcje mieszkalne, a ponadto posiada otwory okienne w ścianie usytuowanej w odległości około [...] m od granicy działki sąsiedniej, Nr [...], należącej do uczestniczki postępowania – M. Ś. Z akt postępowania wynika też, iż skarżący w toku postępowania przedłożył w dniu [...]r., w Urzędzie Gminy [...] oryginał decyzji z dnia [...]r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, na której wyraz "gospodarczego został skreślony i w to miejsce odręcznie dopisano "garaż", bez wskazania kto i na jakiej podstawie zmiany tej dokonał. Zgodnie z art. 154 § 2 kpa zmiana wydanej decyzji możliwa jest wyłącznie w drodze wydania decyzji o zmianie dotychczasowej decyzji, a nie na odręcznym jej poprawieniu. Należy zatem uznać, iż ustalenie przez organy prowadzące postępowanie, iż garaż, będący przedmiotem niniejszego postępowania, został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest prawidłowe. Przeciwny dowód obciąża skarżących. Skoro go nie przedstawili, organ zasadnie oparł się na powyższej dokumentacji i dokonał ustalenia, iż przedmiotowa dobudówka została wykonana w latach [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę. Za trafnością tego ustalenia, przemawia również i to, że w świetle obowiązujących przed 1 stycznia 1995r. przepisów techniczno-budowlanych nie mogło być wydane pozwolenie na wybudowanie obiektu budowlanego o funkcji mieszkalnej z otworami okiennymi w ścianie usytuowanej mniej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej. Również w tym czasie tj. przed 2 kwietnia 1995r. obowiązywała co najmniej 4-metrowa odległość ściany z otworami okiennymi i drzwiami skierowanymi w stronę granicy działki od tej granicy. (§ 12 ust.1 Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej Ochrony Środowiska z dnia 3 listopada 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr 17, poz. 62 ze zm.). Twierdzenie skarżącego, iż przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. Nr 15), tj. przed 2 kwietnia 1995r. kwestia ta nie była prawnie uregulowana, jest bezpodstawne. Bezpodstawne jest także powoływanie się przez skarżących na § 330 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, skoro zostało ustalone, że obiekt będący przedmiotem postępowania tj. garaż z pomieszczeniami mieszkalnymi został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę. W tej sytuacji do legalizacji przedmiotowego obiektu wybudowanego bezsprzecznie przed 1 stycznia 1995r. z mocy art. 103 § 2 obecnie obowiązującego Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r., zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1994r. (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Wg regulacji zawartych w tej ustawie, prowadząc postępowanie wobec obiektów wybudowanych w warunkach samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995r. organ orzekający dysponuje wyłącznie dwoma instrumentami prawnymi, a mianowicie: 1/ wydaniem nakazu przymusowej rozbiórki obiektu na podstawie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego albo 2/ legalizacją samowolnej budowy, przez wydanie zezwolenia na jej użytkowanie, na podstawie art. 42 Prawa budowlanego Oczywiście zastosowanie każdego z tych przepisów nie jest dowolne lecz wynika ze ściśle określonych przesłanek zastosowania każdego z nich. Zgodnie z art. 40 tej ustawy w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami. Zgodnie natomiast z art. 42 tejże ustawy inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej. Powyższe przepisy stanowią jedyną drogę do zalegalizowania wybudowanego przez skarżących przed 1 stycznia 1995r. i użytkowanego dotychczas niezgodnie z obowiązującymi prawem obiektu budowlanego. Warunkiem jest doprowadzenie takiego obiektu do stanu zgodnego z prawem w zakresie przepisów techniczno-budowlanych, odnoszących się do usytuowania budynku względem innych nieruchomości. W sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki do zastosowania § 330 obowiązującego obecnie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, to w zakresie tym mają zastosowanie przepisy tego rozporządzenia. Zaskarżona decyzja odpowiada regulującym te kwestie przepisom prawa, wobec czego skarga, jako bezzasadna, zgodne z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu.