VI SA/Wa 715/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. H. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej w przedmiocie zezwolenia na przebudowę zjazdu oddala skargę UZASADNIENIE Sygn. akt: VI SA/Wa 715/21 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. znak [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie art. 151 § 2 związku z art. 146 § 2 i art. 145 § 1 pkt 4) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.). stwierdził wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi krajowej [...] do działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2020 r. D. H. (dalej jako: wnioskodawczyni, skarżąca), będąca współwłaścicielką działki o nr. ewid. [...] położonej w miejscowości [...], wniosła o wznowienie postępowania prowadzonego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej GDDKiA z dnia [...] grudnia 2008 r. Podniosła brak uczestnictwa w prowadzonym postępowaniu . Organ ustalił na podstawie wypisu z rejestru gruntów ze Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 16 października 2002 r., że właścicielem i władającym działką o nr ewid. [...] jest A. H. Zaznaczył, że w sprawie przedmiotowego zjazdu toczyło się postępowania w organie budowlanym, wydającym pozwolenie na budowę, w trakcie którego właściciele działki przyległej do działki, na której miała powstać inwestycja, posiadają przymiot strony. Właściciele działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...] mogli skorzystać z prawa jakie daje przymiot strony i wnieść swoje uwagi do tego postępowania. Na etapie prowadzonego postępowania przez organ budowlany, wymagane jest przedłożenie prawa do dysponowanie terenem, na którym jest planowana inwestycja. Organ zaznaczył, iż Wnioskodawczyni w toku postępowania stanowiącego przedmiot wznowienia była właścicielką ww. działki na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, co wynika z księgi wieczystej nr [...] urządzonej dla działki o nr ewid: [...]. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego przebywała stale poza granicami kraju, a o prowadzonym postępowaniu dowiedziała się dopiero w dniu 6 sierpnia 2020r. GDDKiA, uznając, iż zachodzi podstawa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. wznowił postępowanie administracyjne w przedmiocie zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi krajowej nr [...] do działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, iż zgodnie z art. 146 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego uchylenie decyzji ostatecznej z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło 5 lat. Termin określony w art. 146 § 1 kpa upłynął w dniu [...] grudnia 2013 r., zatem nie jest możliwe uchylenie decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. W tym przypadku organ administracji publicznej wydaje decyzję, w której ogranicza się do stwierdzenia wydania kwestionowanej decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa (art. 151 § 2 kpa). Zakończenie postępowania decyzją stwierdzającą wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania co do podstaw wznowienia i rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wystąpienie przesłanki negatywnej przedawnienia dopuszczalności uchylenia decyzji w wznowienia postępowania nie daje podstaw do uchylenia się przez organ od rozstrzygnięcia sprawy. GDDKiA zakreślając stan faktyczny sprawy wskazał, iż w dniu 30 września 2008 r. do wpłynął wniosek Z. z [...] o uzgodnienie projektu zjazdu z drogi publicznej nr [...] na działkę nr [...] położoną w [...] dla inwestycji realizowanej w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy znak [...]. Wydana decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego - cukierni z mieszkaniem dla właściciela. Po analizie przedłożonego wniosku uzupełnionego w dniu 31 października 2008r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku R. B. w sprawie wydania decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi krajowej nr [...] do dział nr [...] położonej w [...] dla potrzeb obsługi budynku usługowego (cukierni) projektowanego na przedmiotowej działce. Powyższe zawiadomienie zostało wysłane dla zapewnienia czynnego udziału wszystkim stronom postępowania, zgodnie z przedłożonym do wniosku wypisem z rejestru gruntów, tj. do R. B. i do A. H. Wówczas w terenie istniał zjazd z drogi krajowej nr [...] do działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], który dla potrzeb dojazdu do budynki usługowego wymagał przebudowy do parametrów zjazd publicznego. Wobec niezaistnienia przesłanek negatywnych, przedmiotowe zezwolenie zostało wydane na mocy decyzji GDDKiA z dnia [...] grudnia 2008 r. Organ stwierdził, że wadliwość procesowa polegająca na pozbawieniu skarżącej czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, w wyniku którego wydana została decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego. W konsekwencji decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r. posiada jedynie wady formalne. GDDKiA wskazał, iż zgodnie z orzecznictwem (por. wyrok WSA w Gdańsku z 2.10.2018 r., II SA/Gd 359/18, LEX nr 2552770): "Jeśli po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy w wyniku wznowienia postępowania organ ustali, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej (bowiem kwalifikowana wada postępowania nie miała wpływu na treść zaskarżonej decyzji) to nie uchyla decyzji ostatecznej. Ponieważ w zwykłym postępowaniu nie brały udziału wszystkie strony, a zapadłaby decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej, organ wydaje rozstrzygnięcie w oparciu o przepis art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a., tzn. ogranicza się do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa ze wskazaniem tych okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji". Od powyższej decyzji skargę do WSA w Warszawie wniosła D. H., która zarzuciła organowi: 1. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 Pr. Bud. oraz art. 32 ust. 1 pkt 2 Pr. Bud. poprzez brak sprawdzenia przez Organ rozwiązań projektowych oraz uznaniu, że spełniono wymagania dotyczące pozyskania odpowiednich pozwoleń, podczas gdy w rzeczywistości Organ w żaden sposób nie dokonał ich weryfikacji; 2. obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 29 udp poprzez wydanie zezwolenia na przebudowę zjazdu z prywatnego na publiczny w przypadku braku spełnienia przesłanek do jego wydania; 3. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść wydanej Decyzji, tj art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozważania zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji przez organ I i II instancji jakichkolwiek przyczyn faktycznych rozstrzygnięcia, które byłyby samodzielną analizą wykonaną przez organ, a nie przyjęciem gołosłownych twierdzeń wnioskodawcy Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniosła na podstawie art. 145 § 1 lit. a) p.p.s.a. o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej Decyzji oraz Decyzji z dnia [...].12.2008 r. w całości. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko i związaną z nim argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiotem rozpoznania była zasadność rozstrzygnięcia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad zawartego w zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2020 r. znak [...], wydanej na podstawie art. 151 § 2 związku z art. 146 § 2 i art. 145 § 1 pkt 4) kpa, stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi krajowej [...] do działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. Należy stwierdzić, iż niezapewnienie skarżącej czynnego udziału w sprawie zakończonej wydaniem decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu (decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r.) nie jest w sprawie sporne. Przedmiotem postępowania wznowieniowego była zatem decyzja z dnia [...] grudnia 2008 r., udzielająca zgody na przebudowę zjazdu. Wznowienie postępowania było uzasadnione naruszeniem obowiązku zapewnienia skarżącej jako stronie postępowania czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu, a jako podstawa wskazany został art. 145 § 1 pkt 4) k.p.a., na podstawie którego organ wznowił postępowanie postanowieniem z [...] października 2020 r. W konsekwencji ponownego przeprowadzenia postępowania, organ ustalił, że wydana decyzja posiadała wady formalne jakkolwiek nie były to wady, które miałyby wpływ na jej treść. Organ wydał zatem decyzję w oparciu o art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 i art. 145 § 1 pkt 4, stwierdzając wydanie decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa. Uznając stanowisko organu za trafne, należy wskazać, iż w myśl art. 146 § 1 kpa uchylenie decyzji ostatecznej z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło 5 lat. Termin określony w art. 146 § 1 upłynął w dniu [...] grudnia 2013 r., zatem w dacie orzekania przez organ nie było już możliwe uchylenie decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 2008 r. W takim przypadku organ administracji publicznej wydaje decyzję, w której ogranicza się do stwierdzenia wydania kwestionowanej decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa (art. 151 § 2 k.p.a.). Odnosząc się do poszczególnych zarzutów zawartych w skardze należy stwierdzić, iż organ nie dopuścił się naruszenia przepisu art. 35 ust. Pr.Bud., ponieważ przepis ten nie był przez niego stosowany. Stosowanie przepisów prawa budowlanego pozostawało poza spektrum jego zainteresowania, znajdując się w gestii organów rozpoznających (w przeszłości) sprawy z zakresu tej gałęzi prawa (uzgodnienie projektu zjazdu). Także nie mógł być uznany za zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa), gdyż organ przyznając co do zasady fakt pominięcia praw skarżącej jako strony, wziął także pod uwagę brak wad decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu o charakterze materialnoprawnym, zaznaczając tym samym, że w wyniku wznowionego postępowania mogła zapaść wyłącznie decyzja tej samej treści. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa. Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie uchybień, które winien uwzględnić z urzędu, a które mogłyby zaważyć na rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. Z powyższych względów Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.