Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I FSK 554/07

Sądy administracyjne2007-10-18
Sygnatura
I FSK 554/07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2007-10-18
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Maria Dożynkiewicz

Rozstrzygnięcie

Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 258/07 w zakresie odrzucenia skargi D. S. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 9 lutego 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 258/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. S. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 27 listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że 5 stycznia 2007 r. skarżący wniósł za pośrednictwem poczty skargę na wyżej wymienione postanowienie, które zostało mu doręczone 30 listopada 2006 r. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi upłynął 2 stycznia 2007 r. Wobec wniesienia skargi po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie podatnik zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2 i art. 82 p.p.s.a. mające wpływ na wynik sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji, zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub zestawienia złożonego na rozprawie. Swoje stanowisko skarżący oparł na twierdzeniu, że w niniejszej sprawie błędnie ustalono stan faktyczny, bowiem postanowienie to doręczone zostało 6 grudnia 2006 r. Skarżący powołał się na wydruk informacji elektronicznej z poczty niemieckiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Wyżej powołane postanowienie organu podatkowego zostało doręczone skarżącemu, jak trafnie podniósł autor skargi kasacyjnej, 6 grudnia 2006 r. Na postanowieniu znajdującym się w aktach podatkowych widnieje pieczęć wskazująca, iż zostało ono wysłane do skarżącego 28 listopada 2006 r. (podobnie data stempla pocztowego). Dołączone przez organ potwierdzenie odbioru wskazuje, że przesyłka, której potwierdzenie dotyczy, wysłana została 21 listopada 2006 r. Jednak data wysyłki znajdującej się na tym postanowieniu wskazuje, że potwierdzenie to dotyczy wcześniejszego pisma organu z 17 listopada 2006 r. skierowanego do strony o wyznaczeniu terminu do załatwienia sprawy, a nie zaskarżonego postanowienia. Wysłanie zaskarżonego postanowienia 21 listopada 2006 r., a więc jeszcze przed wydaniem tegoż postanowienia, było niemożliwe. Zapewne organ przez pomyłkę przyporządkował dowód doręczenia pisma wyznaczającego nowy termin załatwienia sprawy do zaskarżonego postanowienia. Okoliczność ta nie może powodować dla strony ujemnych skutków prawnych. W tej sytuacji skarżący nadając 5 stycznia 2007 r. skargę, zachował 30-dniowy termin na jej wniesienie przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ----------------------- 2