II FZ 380/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3264/10 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 15 października 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 maja 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) i wyjaśniono, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że potencjalna egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący wyjaśnił, że odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji, dotyczącej zapłaty podatku, spowoduje utratę płynności finansowej w prowadzonym gospodarstwie domowym, polegająca na utracie możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych członków rodziny. Do zażalenia dołączył umowę kredytową, wypis z treści orzeczenia lekarza rzeczoznawcy dotyczący Stanisława Załęskiego i oświadczenie woli właściciela nieruchomości o wpis do hipoteki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn.akt II FZ 392/11, w myśl którego podkreślono w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany można uznać pogląd, że ubiegając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu strona winna co najmniej uprawdopodobnić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ( por. postanowienia NSA z dnia 11 stycznia 2011r., II OZ 1328/10, opubl. w Lex pod nr 743805, z dnia stycznia 2011r., II FZ 685/10, opubl. tamże pod nr 742737). Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku wniosek zawarty w skardze nie był w ogóle uzasadniony. Sąd pierwszej instancji nie miał zatem podstaw do jego uwzględnienia . Uzasadnienie wniosku i wskazanie okoliczności uzasadniających w ocenie strony skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji zastało zawarte dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Jednak wskazane w nim okoliczności i załączone do niego dokumenty nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania. Wprawdzie wynika z nich, że Stanisław Załęski jest trwale niezdolny do samodzielnej egzystencji, a skarżący i jego małżonka zaciągnęli kredyt mieszkaniowy budowlano-hipoteczny, którego zabezpieczeniem miała być hipoteka na nieruchomości, to jednocześnie brak jest jakichkolwiek danych, pozwalających na ocenę, iż przymusowe wykonanie decyzji doprowadzi do pozbawienia skarżącego i jego małżonki możliwości spłaty kredytu. Skarżący nie podała żadnych informacji dotyczących posiadanego przez niego majątku i dochodów (w tym także ewentualnych dochodów S. Z.), a także wysokości wydatków, jakie musi ponosić w związku z utrzymaniem rodziny i spłatą kredytu. Są to okoliczności istotne, trudno bowiem bez znajomości sytuacji majątkowej skarżącego ocenić niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnych skutków bądź znacznej szkody w sytuacji wyegzekwowania podatku w wysokości 1817 zł. Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji