III SA/Gl 641/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług – interpretacji prawa podatkowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie na rozprawie dnia [...] r. pełnomocnicy stron postępowania, czyli radca prawny P. L., reprezentujący stronę skarżącą, i radca prawny A. C.-B., działając w imieniu organu odwoławczego, zgodnie wnosili o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego. W związku z tym Sąd, działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) i uznając, że wniosek stron nie zmierza do obejścia prawa ani pozostawienia w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności, postanowieniem wydanym tego dnia, zawiesił postępowanie sądowe na zgodny wniosek stron. Postanowienie stało się prawomocne, gdyż strony nie wniosły od niego zażalenia. Do chwili obecnej żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 P.p.s.a. sąd jest zobowiązany umorzyć postępowanie zawieszone między innymi na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek profesjonalnych pełnomocników stron dnia [...]r., co wynika z protokołu z rozprawy i uzasadnienia prawomocnego postanowienia z tego dnia i że od tego momentu upłynęły trzy lata (dnia [...] r.), a strony lub ich pełnomocnicy w tym terminie nie wnosili o podjęcie zawieszonego postępowania. Tym samym spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 130 § 1 P.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że w takim przypadku Sąd nie ma podstaw do wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania z urzędu. Wobec powyższego Sąd, działając w oparciu o powyższy przepis, orzekł jak w sentencji.