I SA/Lu 693/19
Sądy administracyjne2019-12-27
Sygnatura
I SA/Lu 693/19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2019-12-27
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Wiesława Achrymowicz
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. R. w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W uzupełnieniu braku formalnego skargi, o którym mowa w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.), strona skarżąca złożyła Statut L. R. (statut), z którego wynika (§ 69), że oświadczenia woli w zakresie praw i obowiązków oraz zobowiązań majątkowych skarżącej składają dwie osoby spośród składu zarządu łącznie lub jeden z nich i pracownik biura upoważniony do tego przez zarząd.
W myśl art. 25 § 1 P.p.s.a. osoba prawna ma zdolność do występowania przed sądem jako strona (zdolność sądowa). Następnie według art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Z kolei art. 28 § 1 P.p.s.a. stanowi, że osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Jednocześnie przyjmuje się, że zdolność procesową, z uwagi na jej ścisłą korelację ze zdolnością do czynności prawnych na gruncie prawa cywilnego, należy postrzegać jako pochodną posiadania zdolności do czynności prawnych, a więc do składania oświadczeń woli, które są kluczowym elementem konstruującym czynność prawną, chociaż nie jedynym.
Zatem z § 69 statutu skarżącej wynika sposób w jaki jest ona uprawniona działać w postępowaniu sądowym, zgodnie z regułami określonymi w art. 25 § 1, art. 26 § 1 i art. 28 § 1 P.p.s.a. Należy zaznaczyć, że podejmowanie czynności procesowych w postępowaniu sądowym polega nie tylko na składaniu oświadczeń wiedzy, ale także oświadczeń woli. Te ostatnie nadają kierunek postępowaniu sądowemu.
Natomiast § 67 statutu, który mówi o tym, że skarżącą reprezentuje na zewnątrz zarząd oraz poszczególni jego członkowie, w szczególności prezes, nie odnosi się - ściśle rzecz biorąc - do dokonywania czynności prawnych, a w następstwie procesowych w postępowaniu sądowym, skoro w statucie rozróżniono sytuację reprezentowania na zewnątrz oraz składania oświadczeń woli.
Tymczasem, jak to zostało omówione wyżej, uprawnienie do działania w postępowaniu sądowym nieodłącznie wymaga zdolności procesowej, pochodnej zdolności do czynności prawnych, a więc do składania oświadczeń woli (przykładowo co do popierania skargi czy jej cofnięcia, formułowania wniosków formalnych czy dowodowych, składania środków zaskarżenia).
Wobec tego w § 69 statutu skarżąca przewidziała szczególną postać reprezentacji właściwą dla aktywności w sferze prawnej, w tym dla dokonywania czynności prawnych i procesowych w postępowaniu sądowym.
W konsekwencji powyższego stanowiska prawnego, zgodnie z zarządzeniem z 22 listopada 2019 r., skarżąca została wezwana do:
- podpisania skargi według zasad określonych w § 69 statutu, ewentualnie do złożenia prawidłowo podpisanej skargi;
- udokumentowania, że osoby składające podpisy na skardze są członkami zarządu skarżącej bądź że podpis pochodzi od upoważnionego pracownika biura, jak stanowi § 69 statutu, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania i z pouczeniem, że niewykonanie powyższego obowiązku spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie doręczono skarżącej 3 grudnia 2019 r.
W odpowiedzi, złożonej sądowi 5 grudnia 2019 r. (pismo z tej samej daty), skarżąca wyjaśniła, że przedstawia w załączeniu: skargę podpisaną przez dwóch członków zarządu, uchwały nr [...] i nr [...] dotyczące wyboru prezesa i wiceprezesa skarżącej - każdorazowo dwa egzemplarze.
Przy wpływie do sądu tego pisma odnotowano 11 załączników w postaci: czterech egzemplarzy uchwał dotyczących składu zarządu skarżącej, dwóch egzemplarzy uchwały nr [...] w sprawie statutu skarżącej, dwóch egzemplarzy zaświadczenia z 19 stycznia 2009 r. o numerze REGON, dwóch egzemplarzy statutu skarżącej oraz odpisu pisma z 5 grudnia 2019 r.
Powyższe wyliczenie załączników do pisma z 5 grudnia 2019 r. oznacza, że - wbrew stwierdzeniom zawartym w tym piśmie - skarżąca nie wykonała wezwania sądowego i nie podpisała złożonej skargi ani nie złożyła skargi prawidłowo podpisanej, według zasad określonych w § 69 statutu, przez osoby uprawnione do działania w jej imieniu, a więc do składania oświadczeń woli, w tym do podejmowania czynności procesowych w postępowaniu sądowym.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. jednym z wymogów formalnych każdego pisma w postępowaniu sądowym, w tym również skargi, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Według art. 49 § 1, art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu z powodu niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pouczając jednocześnie o skutku niewykonania wezwania sądowego jakim jest odrzucenie skargi.
W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 49 § 1 P.p.s.a. przewidziany dla uzupełnienia wymienionego wyżej braku formalnego skargi. Skarżąca nie zastosowała się do prawidłowego wezwania sądowego.
Z tych powodów skarga dotknięta brakiem formalnym, nieusuniętym przez skarżącą pomimo prawidłowego wezwania ze strony sądu, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a.