III SA/Lu 294/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. wydaną z upoważnienia Wojewody L, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania A. W. od decyzji Naczelnika Wydziału Spraw Obywatelskich działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta L. z dnia [...] lutego 2009 r. – utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie wyjaśniające wykazało, iż skarżący A. W. pod adresem zameldowania nie zamieszkuje od miesiąca kwietnia 2008 r. Bezsporną kwestią pozostaje fakt, że właścicielem nieruchomości przy ul. S. [...] w L. jest G. G.. Przedmiotową nieruchomość aktualny właściciel nabył w drodze licytacji komorniczej. Postanowieniem z dnia [...]. sygn. [...] Sąd Rejonowy w L. przysądził nieruchomość dotychczas należącą do odwołującego się na rzecz nabywcy. Wykonana egzekucja komornicza jest równoznaczna z opuszczeniem lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, dających podstawę do wymeldowania skarżącego. Organ wskazał ponadto, że zarzuty A. W. dotyczące wątpliwości co do prawidłowości wejścia w posiadanie przez aktualnego właściciela pozostaje poza sferą zainteresowania organów administracji, które nie posiadają kompetencji do rozstrzygania spraw w tym zakresie. Skargę na powyższą decyzję złożył A. W. wnosząc o jej uchylenie. W jej uzasadnieniu podniósł argumenty dotyczące własności nieruchomości przy ul. S. w L. Wskazał ponadto, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Wojewoda L. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. Nr 139 /2006, poz. 993 ze zm.), ewidencja ludności polega na rejestracji danych dotyczących między innymi miejsca pobytu osób. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 tej ustawy organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Przy ustalaniu przesłanek z tego przepisu należy mieć na uwadze, że wymeldowanie z miejsca pobytu stałego ma charakter rejestrowy i służy wyłącznie zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu pobytu i zamieszkania osób. W ocenie sądu, organy prawidłowo ustaliły, że skarżący nie zamieszkuje w lokalu przy ul. S. [...] od miesiąca kwietnia 2008 r. Bezsporne jest również, że w kwietniu 2008 r. została wykonana wobec skarżącego eksmisja ze spornego lokalu. Okoliczności tych nie kwestionuje również sam skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie, iż w sprawach, w których przeprowadzona była egzekucja komornicza wykonanie eksmisji jest równoznaczne z ustaniem pobytu skarżącego w spornym lokalu. Zarzuty skarżącego dotyczące kwestii własnościowych domu, z którego został wymeldowany są bez znaczenia prawnego dla oceny zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.