II SAB/Kr 190/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Gminy P. w przedmiocie podjęcia działań zmierzających do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Gminy P.. Zarzucana bezczynność miała polegać "na braku podjęcia przez organ administracji działań zmierzających do usunięcia naruszenia prawa związanych z przebiegiem sieci wodociągowych oraz położenia hydrantów i zasuw na nieruchomości stanowiącej własność skarżącej" tj. na działce nr [...] w P. . Skarżąca wskazywała, iż przedmiotowa sieć wodociągowa została zbudowana niezgodnie z pozwoleniem na budowę, co przejawia się m.in. w usytuowaniu hydrantu przeciwpożarowego w centralnej części jej działki. W ocenie skarżącej, takie usytuowanie hydrantu jest też niezgodne z przepisami przeciwpożarowymi. Skarga zawierała żądanie nakazania organowi administracji publicznej podjęcia działań zmierzających do usunięcia naruszania prawa oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi akcentowano m.in., że zarówno skarżąca, jak i jej poprzednicy prawni nie wyrażali zgody na posadowienie sieci wodociągowej na działce nr [...] w P. . Utrzymywanie tego stanu godzi w prawo własności, utrudnia korzystanie z nieruchomości oraz obniża jej wartość rynkową. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej domagał się odrzucenia skargi względnie jej oddalenia. Podkreślił, że właściwym do rozpoznania sprawy objętej tą skargą jest sąd powszechny. Zarządzeniem z dnia 17.10.2018 r. (k. 11) wezwano pełnomocnika skarżącej aby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przedstawił dowód, iż przed wniesieniem niniejszej skargi na bezczynność złożone zostało do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie w terminie (art. 37 par. 1 K.p.a.) tej sprawy. Nadto, wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, załączone zostały do akt sprawy dwa pisma, które poprzedzały złożenie skargi na bezczynność. Pierwsze pismo skarżącej z dnia 20.06.2018 r. kierowane było do Zakładu Gospodarki Komunalnej w P. i zawierało wniosek o ustanowienie służebności przesyłu. Do pisma tego dołączona została kserokopia pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącej w sprawie ustanowienia powyższej służebności. Drugie pismo skarżącej z dnia 29.06.2018 r. kierowane do Urzędu Gminy P. zawierało wniosek o zmianę przebiegu instalacji wodociągowej na działce nr [...]. Do pisma tego załączona została kserokopia pełnomocnictwa wraz z pieczęcią i podpisem pełnomocnika, który to dokument uprawniał pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w sprawie dotyczącej zmiany przebiegu instalacji wodociągowej "przed sądem właściwym oraz instancją odwoławczą". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do paragrafu 2 cytowanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 par. 2b p.p.s.a. stanowi zarazem, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie bowiem z art. 37 par. 1 pkt 1 K.p.a. stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli sprawy nie załatwiono w terminie. Ponaglenie to wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 par. 3 pkt 1 K.p.a.). Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że ponaglenie do organu wyższego stopnia stanowi konieczny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został jednak spełniony. Analiza przedłożonych przez pełnomocnika skarżącej do akt sprawy pism poprzedzających wniesienie skargi prowadzi do wniosku, że nie stanowiły one ponaglenia na niezałatwienie w terminie sprawy objętej skargą. W tej sytuacji uznać należało, że skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., co stanowi podstawę do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej (art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).