I OSK 1357/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wójta Gminy [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1392/07 odrzucające skargę Wójta Gminy [...] na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania informacji z Krajowego Rejestru Karnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1392/07, odrzucił skargę Wójta Gminy [...] na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania informacji z Krajowego Rejestru Karnego. W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd I instancji wskazał, że Wójt Gminy [...] wniósł skargę na w/w postanowienie bezpośrednio do Sądu, a więc wbrew uregulowaniu zawartemu w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd I instancji stwierdził, iż taki sposób wniesienia skargi był możliwy jedynie do dnia 31 grudnia 2005 r. Obecnie natomiast wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi powoduje zaś, że nie może ona być rozpoznana. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. Wójt Gminy [...], reprezentowany przez radcę prawnego, złożył na powyższe postanowienie skargę kasacyjną nazwaną zażaleniem, zarzucając naruszenie art. 54 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez zastosowanie w sposób zbyt rygorystyczny i nieuzasadniony wykładni zawężającej co do sposobu doręczenia skargi. W motywach skargi kasacyjnej podniesiono, że Wójt Gminy [...] skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości. Natomiast fakt przesłania skargi bezpośrednio do Sądu wynikał z błędnego zaadresowania koperty przez pracownika Gminy. Tego typu pomyłka nie powinna, zdaniem strony, powodować ujemnych skutków procesowych. Skarżąca Gmina zwróciła ponadto uwagę, że stanowisko Sądu I instancji przedstawione w zaskarżonym postanowieniu kłóci się z wcześniejszymi czynnościami podjętymi w przedmiotowej sprawie przez Przewodniczącego, który zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2007 r. przekazał skargę do organu według właściwości w celu udzielenia na nią odpowiedzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż skarżone rozstrzygnięcie ma formę postanowienia kończącego postępowanie, a zatem stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej ustawą) przysługuje na nie skarga kasacyjna. Pismo Wójta Gminy [...] co prawda zatytułowane jest jako zażalenie, jednakże można je rozpoznać jako skargę kasacyjną, gdyż spełnia ono szczególne wymogi, jakim powinna odpowiadać taka skarga. Stosownie bowiem do art. 176 w/w ustawy, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pismo wniesione przez Wójta Gminy [...] nazwane zażaleniem spełnia wskazane wyżej wymogi formalne konieczne dla skargi kasacyjnej, a zatem mimo błędnej nazwy należało je potraktować jako skargę kasacyjną. Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu i dlatego też na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r. odrzucił skargę Wójta Gminy [...] na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...], podnosząc iż skarga ta jako wniesiona bezpośrednio do Sądu, a zatem z pominięciem trybu określonego w art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest "bezskuteczna procesowo". Nie może być zatem rozpoznana i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargi wnoszone bezpośrednio do sądu administracyjnego, o ile wniesione były w terminie ustawowym, sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi ze skutkiem zachowania tego terminu. Jednakże od dnia 1 stycznia 2006 r. regulacja ta już nie obowiązuje i skargi wniesione po tym tej dacie bezpośrednio do sądu administracyjnego podlegają od razu odrzuceniu jako niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z takim stanowiskiem Naczelny Sąd Administracyjny w składzie tu orzekającym nie zgadza się. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał bowiem (por. postanowienie NSA z dnia 21 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 885/07; postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt I OSK 880/07), iż w sytuacji, gdy po dacie 1 stycznia 2006 r. skarga zostanie wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien skargę niezwłocznie przesłać do właściwego organu, a za datę wniesienia skargi uważa się datę jej przesłania do organu. Jeżeli zatem skarga zostanie przesłana jeszcze w trakcie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, to jest złożona z zachowaniem ustawowego terminu i podlega rozpoznaniu, w przeciwnym razie podlega odrzuceniu. Podstawą odrzucenia takiej skargi jest jednak pkt 2, a nie jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - pkt 6, art. 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie błędnie podał podstawę prawną skarżonego postanowienia. Nie zmienia to jednak faktu, iż skarga Wójta Gminy [....] podlegała odrzuceniu z powodu przekroczenia ustawowego terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2007 r. mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.