VII SA/Wa 1991/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2011 r. Nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej postanawia: I. odmówić przywrócenia termin do uiszczenia wpisu sądowego, II. zwrócić D. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 2000 (dwa tysiące) złotych wniesione z tytułu uiszczenia wpisu od skargi. UZASADNIENIE W dniu 5 września 2011 r. (data wpływu do Sądu) D. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2011r., Nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 września 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie zostało odebrane w dniu 19 września 2011 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 26 września 2011 r. Pismem z dnia 3 października 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uiścił wpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Jednakże aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności. Podanie o przywrócenie uchybionego terminu skarżący uzasadnił złym stanem zdrowia i zwolnieniem lekarskim. Z nadesłanej kserokopii zaświadczenia lekarskiego wynika, iż skarżący był niezdolny do pracy od 19 września 2011 r. do 28 września 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł w dniu 3 października 2011 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. skarżący razem z wnioskiem o przywrócenie terminu uiścił wpis od skargi. Niestety spełnienie przesłanki uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie zostało we wniosku o przywrócenie terminu wykazane. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie skarżący - we wniosku o przywrócenie terminu - powołał się na chorobę oraz na zwolnienie lekarskie wystawione w dniu 19 września 2011 r. i tym też uzasadnił niezachowanie terminu do uiszczenia wpisu. Z załączonej do wniosku kserokopii zaświadczenia lekarskiego wynika, iż skarżący w okresie od 19 września 2011 r. do 28 września 2011 r. był niezdolny do pracy. W polu 12 - wskazania lekarskie - omawianego zaświadczenia wpisano "2", co zgodnie z omówieniem znajdującym się na zaświadczeniu oznacza, że "chory może chodzić". Sądu uznał, iż w takich okolicznościach nie można przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie wykazał bowiem, aby charakter jego choroby, potwierdzony ww. zaświadczeniem lekarskim, uniemożliwiał jemu terminowe działanie w sprawie i uiszczenie wpisu. Z przedstawionego dokumentu wynika jedynie tyle, że skarżący w powołanym powyżej okresie nie mógł wykonywać pracy. Natomiast nie wynika z niego, iż skarżący był obłożnie chory, a choroba uniemożliwiała mu poruszanie się (w tym zareagowanie w terminie na wezwanie Sądu). Wręcz przeciwnie, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi, chory mógł chodzić, a to oznacza, że osobiście mógł wykonać w terminie wezwanie, które zostało doręczone w dniu 19 września 2011 r. Sąd dodatkowo w tym miejscu zauważa, iż w orzecznictwie i literaturze przedmiotu wyrażany jest zgodny pogląd co do tego, że zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza ono bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez skarżącego z zachowaniem terminu, osobiście lub korzystając z pomocy innych osób (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck, W-wa 2005, str. 335; wyrok NSA z 1.03.1999 r., sygn. II SA 45/99, Lex 46785, wyrok NSA z 4.11.1998 r., sygn. akt III SA 1243/97, Lex 36902; postanowienie NSA z 22.01.2010 r., sygn. akt I OZ 28/10, Lex nr 599944). Sąd zauważa, iż uiszczenie wpisu sądowego, nie jest czynnością skomplikowaną i mogło być również powierzone osobie trzeciej. Nadto, takie działanie nie wymaga osobistego stawiennictwa skarżącego w Sądzie. W sytuacji zatem, gdy skarżący nie mógł osobiście uiścić wpisu sądowego do skargi, to nic nie stało na przeszkodzie, aby skorzystał przy tym z pomocy innych osób, np. domowników. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.