II SA/Kr 729/12

SENTENCJA sygn. akt II SA/Kr 729/12 Kraków, dnia 24 października 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 marca 2012 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE sygn. akt II SA/Kr 729/12 Kraków, dnia 24 października 2012r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 marca 2012 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Decyzją tą utrzymana została w mocy decyzja Burmistrza Miasta B. z dnia 11 stycznia 2012r., znak [...], odmawiająca skarżącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie istniejącej szklarni na hurtownię materiałów budowlanych z zapleczem. Skarżąca domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że ze względu na charakter rozstrzygnięcia, brak wstrzymania wykonania może w sposób oczywisty spowodować powstanie znacznej szkody, jak również wywoła skutki, trudne do odwrócenia. W przypadku wykonania zaskarżona decyzja spowoduje utratę przez skarżącą zasadniczej części środków utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie podkreślić należy, że instytucja udzielenia przez sąd administracyjny tymczasowej ochrony skarżącemu poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może odnosić się wyłącznie do takich rozstrzygnięć organów administracji publicznej, które nadają się do wykonania. W orzecznictwie zasadnie podkreśla się, że pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego trzeba rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem, zawartym w danym akcie, przy czym może to nastąpić w sposób dobrowolny bądź przymusowy (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 888/08, Lex nr 477238). Powyższe oznacza, że wykonalna będzie decyzja nakładająca na jej adresata obowiązek, ponieważ możliwa jest dobrowolna realizacja jej dyspozycji bądź wykonanie jej w trybie przymusowym, a także decyzja przyznająca adresatowi uprawnienie do konkretnego działania- wówczas realizując takie uprawnienie, strona będzie wykonywała akt administracyjny. Nie można natomiast mówić o wykonaniu- a zatem także o możliwości wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, kiedy ma ona charakter odmowny- nie uwzględnia wniosku strony o przyznanie uprawnienia bądź nałożenie obowiązku na inną stronę, ponieważ akt taki nie ma przedmiotu wykonania (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 714/08, Lex nr 493646 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 411/08, Lex nr 504587). W judykaturze wskazuje się między innymi, iż nie podlega wykonaniu decyzja umarzająca postępowanie administracyjne (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 251/08, Lex nr 504581), a także taka, którą odmówiono stronie umorzenia należności pieniężnej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 136/08, Lex nr 493692). Pogląd, że wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie tych aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu, prezentowany jest również w doktrynie (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, komentarz do art. 61, teza 7 i powołana tam literatura). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy aktu administracyjnego, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy rozstrzygnięcie, odmawiające ustalenia warunków zabudowy dla zamierzonej przez skarżącą inwestycji. Wniosek dotyczył zatem decyzji o charakterze odmownym, w której organ administracji publicznej nie załatwił w sposób pozytywny podania inwestora, tj. odmówił ustalenia warunków zabudowy. W świetle powołanego wyżej orzecznictwa, które Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela, nie można przyjąć, aby decyzja o charakterze negatywnym podlegała wykonaniu. W żaden bowiem sposób nie może ona być wykonywana w drodze przymusowej, ponieważ nie nakłada na stronę nowych obowiązków. Nie może być również wykonywana przez samą stronę, ponieważ nie przyznaje jej żadnych uprawnień, z których mogłaby korzystać. W konsekwencji nie jest możliwe wstrzymanie wykonania tego rodzaju decyzji. Na marginesie warto zauważyć, że prawne skutki ewentualnego wstrzymania wykonania decyzji, odmawiającej ustalenia warunków zabudowy są niemożliwe do wyobrażenia w obowiązującym systemie prawnym. Wstrzymanie wykonania takiej decyzji musiałoby oznaczać stworzenie tymczasowej sytuacji, w której inwestor byłby traktowany tak, jak gdyby uzyskał decyzję, ustalającą warunki zabudowy. Tymczasem w decyzji takiej organ administracji publicznej zawiera szereg bardzo szczegółowych rozstrzygnięć odnośnie parametrów planowanej inwestycji. Niemożliwe jest zastąpienie tych ustaleń ogólnym rozstrzygnięciem sądu administracyjnego, wstrzymującym wykonanie decyzji odmownej w przedmiocie warunków zabudowy. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.