I SA/Sz 510/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżących U. i Z. G. – adwokata A. A. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 510/08 przez przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. p o s t a n a w i a: uzupełnić wyrok w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznacza jako pkt 1 i dodaje pkt 2 w brzmieniu: "2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata A. A. kwotę [...] złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej". UZASADNIENIE Wniosek pełnomocnika skarżących jest zasadny. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżących złożyła pisemny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji - według norm przepisanych. Wniosek zawierał również oświadczenie, iż koszty takie nie zostały zapłacone w całości. Wyrokiem z 19 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 510/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] Nr [...]. Pismem z 23 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżących złożyła wniosek o uzupełnienie wymienionego wyroku przez przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż ył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz.1270 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyrok nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Pełnomocnik skarżących złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu z dnia 19 listopada 2009 r. przez przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu - o których Sąd powinien orzec na podstawie art. 209 ww. ustawy – w związku ze złożonym na rozprawie wnioskiem pełnomocnika. Zgodnie z art. 205 § 2 ww. ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się m.in. wynagrodzenie pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki określone w odrębnych przepisach. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163 poz. 1348, ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie powyżej 5.000 zł do 10.000 zł wynoszą [...] zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie niniejszej wynosi [...] zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty za czynności adwokackie o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W tym stanie rzeczy, skoro w wyroku Sądu z 19 listopada 2009 r. nie zostały przyznane koszty zastępstwa procesowego pełnomocnikowi skarżących ustanowionemu przez Sąd na zasadzie prawa pomocy, należało uzupełnić wyrok poprzez przyznanie takich kosztów. W związku z powyższym, na podstawie art. 157 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.