I SA/Wr 1093/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Protokolant Anna Kruś, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest powołana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2011 r., uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] i określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. wraz z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokościach odmiennych aniżeli przyjął to organ I instancji. Z odpowiedzi na skargę wynika, że wydając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej we W. analizował m.in. kwestię przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej O.p.), uznając, że do takiego przerwania doszło wskutek prowadzonego postępowania o przestępstwo skarbowe. Wraz z pismem procesowym z dnia [...] listopada 2011 r., strona przeciwna nadesłała postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010 r. o wszczęciu dochodzenia m.in. w sprawie podania przez skarżącego nieprawdy w deklaracjach VAT – 7 za okresy objęte zaskarżoną decyzją tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 56 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i art. 76 § 2 kks. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – P.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Odwołując się do orzecznictwa, przez kwestię wstępną o jakiej mowa w powołanym przepisie należy rozumieć zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06; LEX nr 338509). Działając w granicach art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd stwierdza, że jednym z elementów oceny legalności zaskarżonej decyzji stanowiła wykładnia i zastosowanie w sprawie dyspozycji art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Kwestia oceny zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., tj. w zakresie w jakim wprowadza on skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego, stanowi obecnie przedmiot pytania prawnego, przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10; orzeczenie dostępne na stronie https:// cbois.nsa.gov.pl). Wskazana okoliczność, uzasadniała, zdaniem Sądu, zawieszenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. z uwagi na prejudycjalność orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.