IV SAB/Wr 983/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 września 2022 r. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W uzasadnieniu Strona podała, że w sprawie złożyła ponaglenia w dniach 23 sierpnia 2022 r. oraz 7 września 2022 r. W załączeniu do skargi Strona nie nadesłała jednak dowodu wniesienia ponaglenia ani samego ponaglenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W nadesłanych aktach administracyjnych brak pism, które wedle relacji Strony stanowiłyby ponaglenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 listopada 2022 r., Skarżącą wezwano do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia skierowanego do organu. W wezwaniu zastrzeżono termin wykonania zarządzenia oraz rygor w postaci rygor odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie, wobec braku jej odebrania w terminie, w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 8 i 16 listopada 2022 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 22 listopada 2022 r. W zakreślonym terminie Strona nie nadesłała kopii dowodu wniesienia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąc bezczynność organu pomimo prawidłowo doręczonego jej wezwania Sądu nie przedłożyła ponaglenia ani dowodu jego wniesienia. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie. Jednocześnie Sąd informuje, że znajdujące się w aktach sprawy ponaglenie z dnia z 8 lipca 2021 r. stanowiło przesłankę wniesienia skargi na bezczynność organu datowaną na dzień 17 sierpnia 2021 r. Zatem wywodząc kolejną (obecną) skargę Strona winna poprzedzić ją ponownie złożonym ponagleniem, do czego obliguje art. 52 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.