III SA/Łd 954/11

SENTENCJA Dnia 3 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa postanawia: odrzucić skargę. j.m. UZASADNIENIE Skargą z dnia 5 sierpnia 2011r. W. S. zaskarżył odmowę usunięcia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. naruszeń prawa polegających na dokonaniu czynności określonych w wezwaniu z dnia 16 lipca 2011r., protokole przesłuchania strony z dnia 19 lipca 2011r. oraz piśmie organu z dnia 29 lipca 2011r. znak:[...] W ocenie skarżącego Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. naruszył tym samym przepisy art. 6, art. 7, art. 28, art. 54 § 1, art. 83 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 272 Ordynacji podatkowej, a także art. 26 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na skargę organ Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. podniósł, że zarzuty skargi dotyczą czynności w postępowaniu egzekucyjnym i wyjaśniającym, które nie zmierzają do ustalenia lub określenia obowiązków lub praw strony. Zarzuty skargi nie dotyczą ponadto decyzji, ani postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym. W ocenie organu zaskarżone czynności o charakterze procesowym, których dotyczy skarga nie mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając m.in. w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Jednakże czynności lub akty organu administracji, o których mowa podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego tylko wówczas, gdy nie zostały podjęte w ramach postępowania zmierzającego do wydania jednego z aktów prawnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. tj. 1) decyzji administracyjnej; 2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2009r., sygn. akt II FSK 1875/09, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, w skrócie CBOSA). Analizując wymieniony katalog spraw Sąd uznał, że zaskarżona czynność organu administracyjnego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, bowiem nie jest one związana z nałożeniem żadnych obowiązków, jak również nie przyznaje skarżącemu żadnych uprawnień. W piśmie z dnia 29 lipca 2011r. znak: [...] organ wyraził stanowisko, że pismo skarżącego z dnia 16 lipca 2011r. zawierające wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nie zostanie rozpatrzone. Nie można jednak zaliczyć tej czynności, jak również czynności, o których mowa w piśmie skarżącego z dnia 16 lipca 2011r. i protokole przesłuchania strony z dnia 19 lipca 2011r. do czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro zatem nie istnieje podstawa prawna do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność organu w sprawie nierozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, należało uznać skargę za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem po myśli przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.