III SA/Lu 419/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. Z. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] nr [...], stwierdzające wygaśnięcie posiadanego przez skarżącego mandatu radnego Rady Gminy. W skardze zarzucono naruszenie prawa materialnego, przez niewłaściwe zastosowanie w szczególności art. 24 f ust. 1 i art. 98 a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku o jego oddalenie skargi. Organ w uzasadnieniu zwrócił uwagę na brak legitymacji Z. K. do zaskarżenia zarządzenia zastępczego. Wojewódzki Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest istnienie po stronie skarżącego legitymacji do złożenia skargi. Zgodnie z art. 98a ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - o samorządzie gminnym - do zarządzeń zastępczych wojewody, odpowiednio stosuje się przepisy art. 98 ustawy. Stosownie do treści wskazanego przepisu - akty nadzoru dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi, zgodnie z art. 98 ust. 3 w/w ustawy, są gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Przepis ten wprost wskazuje krąg podmiotów, które posiadają legitymację do wniesienia skargi w przedmiocie rozstrzygnięcia organu nadzoru. W świetle dyspozycji przepisu art. 98 ust. 3 ustawy, który jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy uznać iż ustawodawca zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia skargi do sądu. Tylko gmina i związek międzygminny, posiada legitymację do wniesienia skargi na zarządzenie zastępcze wojewody stwierdzające wygaśniecie mandatu radnego. Uregulowanie zawarte we wskazanym przepisie wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot, nawet wówczas gdy rozstrzygniecie narusza interes prawny lub uprawnienie tego podmiotu. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż Z. K. jako radny, nie posiada uprawnienia do wniesienia skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody stwierdzające wygaśniecie jego mandatu radnego. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.