II OZ 1119/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 332/18 odrzucające skargę w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 332/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r. wezwano A. K. do usunięcia braków formalnych jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017r., w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono na adres wskazany przez skarżącą w skardze. Przesyłka zawierająca ww. wezwania, po dwukrotnym awizowaniu przez operatora pocztowego, została zwrócona do Sądu. Wezwania zostały skutecznie doręczone z dniem 22 lutego 2018 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł zatem na dzień 1 marca 2018 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie nadesłała brakującego odpisu skargi. Ponadto, po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 2 marca 2018 r. nie wpłynęła kwota należna od skarżącej z tytułu wpisu sądowego od skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odrzucić skargę. Zażaleniem A. K. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że nie dotarła do niej korespondencja z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 stycznia 2018 r. Wskazała, że nie miała żadnego awiza i w związku z tym nie była w posiadaniu informacji, iż nie dopełniła uzupełnienia braków formalnych. Skarżąca podejrzewa, że awizo było wystawione na inny adres pod którym nie przebywa. W odpowiedzi na zażalenie W. K. i W. K. wnieśli o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona zarówno w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jak i przesłanka, o której stanowi art. 220 § 3 tej ustawy, ponieważ skarżąca, mimo skutecznie doręczonych w trybie art. 73 p.p.s.a. wezwań, w 7-dniowym terminie biegnącym od dnia 22 lutego 2018r. nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez doręczenie jej odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, a także nie uiściła w tym terminie należnego wpisu od skargi. W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do treści ww. przepisów, obowiązany był przedmiotową skargę odrzucić. Odnośnie argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, że zarządzenia Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r. zostały przesłane skarżącej na wskazany przez nią w skardze adres do korespondencji ([...]). Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana (8 i 16 lutego 2018 r.) i ostatecznie zwrócona dnia 26 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z uwagi na jej nie podjęcie w zakreślonym terminie. W tych okolicznościach Sąd I instancji słusznie uznał przedmiotowe zarządzenia za skutecznie doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego dnia 22 lutego 2018 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.