II OZ 906/11

SENTENCJA Dnia 11 października 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 lipca 2011 roku, sygn. akt II SA/Rz 398/11 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] marca 2011 roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił wniosek A. Spółki z o.o. z siedzibą w R. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody Podkarpackiego. Oddalając wniosek Sąd I instancji wyjaśnił, że w treści uzasadnienia skargi strona skarżąca nie podała jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć, że wykonanie opisanego aktu spowoduje powstanie znacznej szkody lub spowoduje skutki trudne do odwrócenia. Objęta skargą argumentacja strony podważa legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego. Jedynym miernikiem decyzji Sądu o wstrzymaniu wykonania może być niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub spowodowanie skutków trudnych do odwrócenia dla wnoszącego skargę Sąd I instancji stwierdził także, że zaskarżone postanowienie nie jest w stanie wywołać negatywnych konsekwencji wobec skarżącej Spółki. Postanowienie to nie nakłada na stronę jakichkolwiek obowiązków jak również nie znosi nabytych wcześniej uprawnień. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka. Zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu Spółka przedstawiła przebieg postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych, które dotyczą przedmiotowej inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Tylko uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony, bowiem brak uzasadnienia nie pozwala na ocenę, czy opisane powyżej przesłanki w danej sprawie zachodzą. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego formułowania argumentów uzasadniających wniosek o wstrzymanie, a obowiązek w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W treści zażalenia Spółka odniosła się do innych postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych dotyczących przedmiotowej inwestycji, jednak nadal nie wskazała, na czym, w jej ocenie, polegać będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczniej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, że argumenty dotyczące merytorycznej zasadności skargi nie mogą być rozpoznawane na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.