Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II GZ 1287/16

Sądy administracyjne2016-12-20
Sygnatura
II GZ 1287/16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2016-12-20
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Jan Bała

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 464/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 września 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 464/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił A. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 464/16, wydanego w trybie uproszczonym, którego odpis sentencji został doręczony A. M. [...] sierpnia 2016 r. Zdaniem Sądu I instancji skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu powyższego terminu. We wniosku strona podniosła, że nie dochowała terminu z uwagi na stan zdrowia, tj. schorzenie rwy kulszowej połączone z drętwieniem szyi i niemożnością wstawania z łóżka. Sąd I instancji uznał, że w zaświadczeniu lekarskim z [...] sierpnia 2016 r. przedstawionym przez stronę stwierdzono, że "A. M. leczy się od kilku lat z pojawiającymi się nawrotami choroby. Wymaga systematycznego leczenia. W ostatnich dniach nastąpiło zaostrzenie objawów". W treści tego zaświadczenia nie wskazano, na jaką konkretnie chorobę cierpi skarżąca, ani też jakie są objawy tej choroby. Zdaniem WSA na podstawie tego zaświadczenia nie można stwierdzić, czy rzeczywiście choroba skarżącej miała charakter nagły, który uniemożliwił jej nawet posłużenie się bliską osobą w celu sporządzenia i nadania pisma przesyłką pocztową. Nie stanowi również wystarczającego uprawdopodobnienia, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Z treści powyższego zaświadczenia nie wynika również, przez jak długi okres czasu występowały objawy choroby. Zaświadczenie zostało wystawione w dniu [...] sierpnia 2016r. a więc jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co nastąpiło [...] sierpnia 2016 r. Nie można więc stwierdzić, czy powoływana przez stronę choroba trwała przez cały okres biegu terminu do dokonania ww. czynności procesowej, czy też zakończyła się przed upływem biegu tego terminu. Wprawdzie Strona podała, że jej stan zdrowia uległ poprawie [...] września 2016 r. jednak okoliczność ta również nie została uprawdopodobniona. W szczególności nie wynika ona z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarzuciła naruszenie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) polegające na błędnych uchyleniach faktycznych w sprawie skutkujących jego niezastosowaniem, co miało wpływ na treść postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Strona wnioskująca o przywrócenie terminu zobowiązana jest więc do uprawdopodobnienia dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd oceniając, czy w konkretnej sprawie strona zawiniła uchybienie terminowi do dokonania czynności, powinien przyjąć obiektywny miernik staranności. Innymi słowy Sąd powinien zbadać, czy do uchybienia terminu doszło z uwagi na wystąpienie przyczyn obiektywnych, niezawinionych przez stronę, bądź w sytuacji gdy działa ona przez pełnomocnika – przez tego pełnomocnika. Kwestią sporną jest to, czy skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sad I instancji przyjął, że samo zaświadczenie lekarskie, niewskazujące ani na co skarżąca była chora, ani terminu tej choroby nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia, że choroba uniemożliwiła skarżącej wykonanie czynności, której uchybiła. Naczelny Sąd Administracyjny podziela powyższą ocenę wyrażoną przez WSA. Nie można bowiem uznać, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu przedłożonym zaświadczeniem, z którego nie sposób wyczytać przede wszystkich okresu, w którym A. M. była chora. W dokumencie tym lakonicznie stwierdzono, że objawy choroby wystąpiły "w ostatnim czasie". Powyższe zaświadczenie nie precyzuje również, na czym polegała choroba skarżącej. NSA podziela przy tym stanowisko wyrażone w postanowieniu z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 265/15, że bez znaczenia dla oceny spełnienia przesłanki braku winy jest to, jaka jednostka chorobowa wystąpiła u strony, gdy z zaświadczenia lekarskiego wynika, że chory powinien leżeć. Jednak nawet ta ostatnia okoliczność z zaświadczenia złożonego przez skarżącą nie wynika. Wobec tego Sąd I instancji słusznie uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. W konsekwencji NSA podziela ocenę WSA, że nie zaszły przesłanki przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. NSA podkreśla przy tym, że – wbrew stanowisku skarżącej – bez znaczenia jest przy ocenie spełniania przesłanek, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. to, ile A. M. spóźniła się z czynnością. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 194 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.