I SA/Łd 611/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata I. Cz. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi I. Cz. kwotę 60,- (sześćdziesiąt) złotych plus należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu i nakazać wypłatę tej kwoty z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu z dnia 15 czerwca 2011 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy adwokat I. C.. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. Sąd umorzył postępowanie oraz zwrócił stronie skarżącej kwotę 50 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 7 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Złożyła oświadczenie, że skarżąca nie uiściła opłat w całości ani w części. Wyjaśniła, że zapoznała się z aktami sprawy oraz zrobiła notatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, kwestię wysokości wynagrodzenia należnego adwokatowi ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy, normuje § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stanowiąc, że wynagrodzenie to przysługuje według stawki obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 478 zł, to zgodnie z § 6 pkt 1 w/w rozporządzenia, wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 60 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanych powyżej przepisów, Sąd orzekł jak w postanowieniu. P.Z-C.