I OZ 732/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 402/06 odrzucające wniosek B. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi B. P. na Administrację Nieruchomości Ł.-G. "P." w przedmiocie opieszałości administracji postanawia: I. uchylić zaskarżone postanowienie; II. odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 402/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej. "p.p.s.a.") odrzucił jako niedopuszczalny wniosek B. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na Administrację Nieruchomości Ł.-G. "P." w przedmiocie opieszałości administracji. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia 6 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 402/06 odrzucił skargę B. P. na Administrację Nieruchomości Ł.-G. "P." w przedmiocie opieszałości administracji. Wcześniej postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji uznał, że sprawa w zakresie przyznania skarżącej prawa pomocy została już prawomocnie rozstrzygnięta, z uwagi na fakt, iż wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy był już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a pogląd ten podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r. oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 lipca 2007 r. wniosła skarżąca B. P. wskazując, iż Sąd pierwszej instancji ewidentnie pomija art. 3 § 2 pkt 4, 5, 6, 7 i 8 w związku z art. 12 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przyczyną odrzucenia wniosku Bo. P. o przyznanie prawa pomocy było to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż sprawa w tym zakresie została już prawomocnie rozstrzygnięta. Zgodnie z art. 247 p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Skarga B. P. została wniesiona na opieszałość Administracji Nieruchomości Ł. - G. "P.". Przedmiotem skargi jest roszczenie wynikające z umowy o najem lokalu mieszkalnego, która jest czynnością o charakterze cywilnym. Wobec tego uznać należy, że skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych i jest niedopuszczalna. W takiej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje stronie i wniosek w tym przedmiocie nie może być rozstrzygnięty pozytywnie. Wskazać należy, iż postanowieniem z dnia 12 września 2006 r. Sąd pierwszej instancji odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Wobec wniesienia zażalenia postanowienie to zostało poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 154/07 zażalenie oddalił, wskazując iż przedmiotowa sprawa ma charakter cywilnoprawny i jako taka podlega rozpoznaniu przez sądy powszechne. Jednak nie oznacza to, iż strona nie ma prawa do ponownego złożenia wniosku w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się z oceną dokonaną przez Sąd pierwszej instancji, iż sprawa w zakresie przyznania skarżącej prawa pomocy została już prawomocnie rozstrzygnięta i w związku z tym kolejny taki wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Postanowienie wydane w sprawie przyznania prawa pomocy nie jest kończącym postępowanie w sprawie, a wobec tego może być nawet uchylane lub zmieniane, o czym mowa w art. 165 p.p.s.a. Wobec tego ponowny wniosek skarżącej nie powinien zostać odrzucony. Jednakże z mocy art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje skarżącej z powodu oczywistej bezzasadności jej skargi, o czym przesądził Naczelny Sąd Administracyjny we wspomnianym postanowieniu z dnia13 marca 2007 r. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.