I SA/Bd 717/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018r. sprawy ze skargi Z. o. w B. na zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] [...]. nr [...] w przedmiocie ustanowienia zastawu skarbowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE I SA/Bd 717/18 Uzasadnienie Skarżąca spółka złożyła do tut. Sądu skargę z 21 sierpnia 2018r. zatytułowaną "na ustanowienie zastawu skarbowego na udziałach w Z. P.-C. sp. z o.o.". Jak uzasadniono ustanowienie odbyło się bez stosownego wniosku. Brak wniosku wywiedziono z braku odpowiedzi na żądanie, jakie wystosowała spółka do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. o przesłanie dokumentacji będącej podstawą wpisu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302, t.j.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W sprawie bezspornie i z odzwierciedleniem w aktach sprawy, skarżąca otrzymała informację z 16 lipca 2018r. o dokonaniu wpisu do rejestru zastawów skarbowych (k. 20) od Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S., którą to informację odebrano 8 sierpnia 2018r. (k. 19). Ten konkretny organ (w S.) na podstawie § 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 12 października 2017r. w sprawie wyznaczenia organu do prowadzenia Rejestru Zastawów Skarbowych (Dz.U. poz.1919) został wyznaczony na podstawie art. 43 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017r. poz. 201, 648, 768, 935, 1428 i 1537) –zw. dalej "O.p.", do prowadzenia Rejestru Zastawów Skarbowych. Procedura co do wpisu została uregulowana w art. 43 – 45 O.p. i wynika z niej, że Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. był organem występującym z wnioskiem o wpis, natomiast wpisu dokonał Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S.. Ponieważ zgodnie z art. 45 § 1 O.p. zastaw skarbowy powstaje z dniem wpisu do rejestru zastawów, ustanowienie jest czynnością jakiej dokonał Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S.. Tymczasem ze skargi wynika, że skarżąca nie zgadza się z działaniami Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B., gdyż powołuje się na zawiadomienie tego organu z 17 lipca 2018r., tenże organ wybiera na pośrednika skargi, którą ostatecznie kieruje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Co więcej skargę opiera na zaniechaniu polegającym na braku przesłania wniosku o wpis, przekładając to na brak wniosku w ogóle, co, na marginesie, należy uznać za pewne nadużycie, gdyż nie zawsze brak dostarczenia dokumentów oznacza ich brak. Mając powyższe na względzie, w ocenie tut. Sądu, złożona skarga dotyczy zawiadomienia Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. adresowanego na Z. P.-C. sp. z o.o. (k. 16). Zaskarżone pismo to pismo, w którym organ informuje dłużnika zajętej wierzytelności o ustanowieniu zastawu skarbowego na udziałach spółki. Pismo takie nie należy do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi ono ani żadnego aktu, ani też czynności wymienionych w cytowanym przepisie, ponieważ nie dotyczy żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Charakter taki ma dopiero czynność naczelnika urzędu skarbowego, który zgodnie z treścią art. 43 § 1 O.p. prowadzi rejestr zastawów. To z jego czynności, polegającej na wpisie do rejestru zastawów skarbowych lub wykreśleniu z tego rejestru, wynikają dla podatnika określone obowiązki lub prawa. Z tego też względu orzecznictwo i doktryna przyjmują możliwość zaskarżenia tej czynności do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 28 kwietnia 2014r., I SA/Ke 193/14 wraz z piśmiennictwem tam powołanym). Jest jednak bezspornym i oczywistym w sprawie, że to nie ta czynność była przedmiotem skargi. Mimo tytułu skargi, skarżąca całkowicie pomija działania Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S., o jakich to działaniach wiedziała i jakie to działania były jedynie skuteczne dla ustanowienia zastawu. W świetle powyższego oznacza to, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, należało ją odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w sentencji postanowienia.