III SA/Wa 2737/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 rok postanawia: odmówić sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 września 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2737/08 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle tego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej omyłki, lecz tylko takiej która charakteryzuje się oczywistością. Oznacza to, że jest bezsporna i łatwo rozpoznawalna. W niniejszej sprawie J. S. wnosi o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z 25 września 2009 r. poprzez zmianę sformułowania "oraz około 31 hektarów ziemi rolnej o niejasnej sytuacji prawnej", wskazując, że odbiega ono od informacji podanych przez nią we wniosku o udzielenie prawa pomocy. W ocenie Sądu powyższy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Skarżąca w istocie zarzuca bowiem, że Sąd dokonał nieprawidłowego ustalenia faktycznego co do danych podanych przez nią we wniosku oraz nieprawidłowej interpretacji tych danych. Zarzuty takie Skarżąca mogła podnosić w zażaleniu od postanowienia z 25 września 2009 r., przy czym zaznaczyć należy, że postanowieniem tym uwzględniono wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, a zatem było ono dla Skarżącej korzystne. Jak wskazano powyżej w trybie sprostowania sąd może dokonać korekty niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub inne oczywistych omyłek. Tryb ten nie służy zatem kontroli merytorycznej rozstrzygnięć. Tym samym nie jest możliwe zastosowanie powyższych przepisów zgodnie z żądaniem Skarżącej. W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.