II OSK 2357/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. K. i M. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej H. K. i M. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 952/21 w sprawie ze skargi H. K. i M. U. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 828/17 po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji złożonego w skardze H. K. i M. U. (dalej jako skarżący) do WSA w Warszawie na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżących na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1301/17 oddalił zażalenie. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 828/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżących wniesioną w niniejszej sprawie. Wnosząc skargę kasacyjną od powyższego wyroku skarżący wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji PINB dla [...] z [...] grudnia 2016 r. nr [...] na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu międzyinstancyjnym postanowieniem z 25 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną H. K. jako niedopuszczalną bowiem w terminie do tego wyznaczonym nie wystąpiła z wnioskiem o doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 września 2018 r., sygn. akt II OSK 1957/18 rozpoznając wniosek M. U. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z 21 kwietnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt II OSK 1957/18, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania a na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a., odstąpił do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Ponownie rozpoznając skargę wniesioną w niniejszej sprawie przez skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 952/21 orzekł o jej oddaleniu. Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, domagając się jego zmiany i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji PINB dla [...] z [...] grudnia 2016 r. nr [...] Jednocześnie wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji PINB dla m. st. Warszawy z [...] grudnia 2016 r. stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do znacznej szkody bowiem podczas realizacji prac budowlanych na sąsiedniej działce dojdzie do zniszczenia szpaleru 18 świerków posadzonych na granicy z działką inwestora. Ich zniszczenie nie będzie tylko szkodą w ekosystemie i przyrodzie, ale także na długie lata spowoduje, że widoczną granicą działki będzie ściana budynku gospodarczego, co ich zdaniem negatywnie wpłynie na kwestie związane z jakością codziennego użytkowania działki. Szkody jakie wyrządziłaby przedwczesna budowa byłyby zatem nieodwracalne. Wskazano także, że szkoda polegać będzie na rozpoczęciu prac, których zasadność mogłaby zostać zakwestionowana. Argumenty te są identyczne do powołanych w poprzedniej skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegało umorzeniu. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po wniesieniu skargi organ administracji (art. 61 § 2 P.p.s.a.), a po przekazaniu sądowi skargi - sąd, może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, przy czym sąd wydaje takie postanowienie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. pierwsze P.p.s.a.). Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia wniosku jest ustalenie jak długo wywołuje skutki postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Stanowi o tym art. 61 § 6 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w zw. z art. 2 tej ustawy) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z 12 września 2018 r., sygn. akt II OSK 1957/18 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wniosku M. U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji PINB dla [...] z [...] grudnia 2016 r. zawartego w skardze kasacyjnej wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wskazał w nim, że na skutek wstrzymania zaskarżonej decyzji również decyzja organu I instancji nie podlega wykonaniu. Następnie Sąd ten wyrokiem z 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OSK 1957/18 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Z tego wynika, że wyrok Sądu I instancji nie uzyskał waloru prawomocności. Został uchylony a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Wobec tego postanowienie NSA z 12 września 2018 r. nadal zachowuje moc bowiem nie wystąpiła sytuacja z art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. Nie zapadło bowiem prawomocne orzeczenie oddalające skargę. Nastąpi to dopiero gdy NSA rozpozna skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 30 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 952/21 orzekającego o oddaleniu skargi np. poprzez jej oddalenie lub uchylenie wyroku i oddalenie skargi. Wówczas dopiero uprawomocni się orzeczenie oddalające skargę. W tej sytuacji procesowej ponowne rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku z 30 czerwca 2021 r. jest bezprzedmiotowe gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej nie jest możliwe bowiem nadal funkcjonuje w obrocie prawnym postanowienie NSA z 12 września 2018 r. Utraci ono moc gdy wyrok WSA z 30 czerwca 2021 r. uzyska walor prawomocności poprzez oddalenie skargi kasacyjnej lub uchylenie wyroku i oddalenie skargi. Treść art. 61 § 6 P.p.s.a. powoduje, że skutki udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej przez NSA rozciągają się również na ponowny etap kasacyjny postępowania sądowego. Konkluzja ta wynika wprost z art. 61 § 6 pkt 2 P.p.s.a. Tym samym ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, skoro zaskarżona decyzja pozostaje nadal wstrzymana na podstawie postanowienia NSA. Pomimo że postanowienie NSA rozstrzygało tylko wniosek M. U. stwierdzić należy, że jego skutki dotyczą też sytuacji skarżącej H. K. bowiem postanowienie wstrzymuje wykonanie tej decyzji jako takiej. Nie ma znaczenia kto skutecznie wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania. Decyzja ta nie wywołuje skutków do czasu prawomocnego orzeczenia w sprawie skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z 30 czerwca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 952/21, należało umorzyć, o czym orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a.