II SA/Ke 616/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Karolina Chrapkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2019 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...], po dokonaniu czynności kontrolnych w sprawie dopuszczalności odwołania B.B., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie dotyczącej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. [...], położonej w P., stwierdził niedopuszczalność złożonego odwołania. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor podał, że decyzja organu I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania. Natomiast z akt sprawy wynika, że B.B. nie odebrała przesyłki zawierającej powyższą decyzję. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowania 10 i 18 kwietnia 2019 r. Zatem, stosownie do art. 44 kpa, należało uznać, że pismo doręczone zostało skarżącej 24 kwietnia 2019 r., a co za tym idzie czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął 8 maja 2019 r. W konsekwencji więc zgodnie z art. 57 § 1 kpa, bieg terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji rozpoczął się [...]. Tymczasem w niniejszej sprawie odwołanie B.B., reprezentowanej przez jej pełnomocnika B.K., zostało złożone w siedzibie PINB [...], a zatem przed rozpoczęciem biegu terminu do dokonania tej czynności. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że ponieważ wniesienie odwołania było przedwczesne i nie mogło wywoływać skutków prawnych, należało stwierdzić niedopuszczalność tak złożonego odwołania. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie B.B. reprezentowana przez pełnomocnika B.K., domagała się rozpoznania złożonego odwołania. W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że decyzja z [...] "z powołaniem się na daty 10 i 18 kwietnia na wymieniony adres nigdy nie wpłynęła.". Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że jej odpis, nie będąc adresatem tej decyzji uzyskał dopiero dokonując przeglądu akt sprawy w siedzibie WINB [...], gdzie ustalał przyczyny jej niedostarczenia. Dodał, że aktualnie jest w posiadaniu odpisów dwóch kopert adresowanych na A.B. i córkę B. B., na których zamieszczony jest nieprawidłowy adres ich miejsca zamieszkania – P. nr 45B, zamiast P. 48, które uzyskał w ubiegłym tygodniu w biurze PINB. Ponadto oświadczył, że ani on, ani jego żona mieszkając pod adresem P. 45B, przedmiotowej korespondencji nie odebrali. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wskazując, że decyzja została przesłana przez organ I instancji na adres B.B. znany organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych, postępowanie zakończone decyzją PINB z [...], umarzającą postępowanie, było prowadzone z udziałem A.G.(inwestora) oraz A.B.i B.B., samo zaś postępowanie zostało wszczęte z urzędu, ale w związku z pismem B.K. z 18 stycznia 2019 r. (zawierającym wniosek o sprawdzenie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych), którego jednak organ I instancji nie uznał za stronę postępowania. B.K. jest ojcem B.B. i zamieszkuje w P. pod numerem 45B. Decyzja z [...] została doręczona w dniu 10 kwietnia 2019 r. A.G., natomiast do B.B. oraz A.B. została wysłana na adres P. 45B i powróciła z adnotacją zwrot nie podjęto w terminie. W dniu [...],a więc gdy decyzja PINB weszła już do obrotu (gdyż wcześniej została ona już skutecznie doręczona A.G.) odwołanie wniósł B.K., występując w imieniu swojej córki B.B. Do odwołania zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone mu przez B. B. 28 lutego 2019 r. W pełnomocnictwie tym B.B. wskazała jako swój adres zamieszkania P. 48. Wezwaniem z 23 maja 2019 r. WINB wezwał B.K., jako pełnomocnika B.B., do jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia, informując, że organ I instancji wydał dwie decyzje: [...] - w sprawie stodoły oraz [...]- w spawie budynku mieszkalnego. Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 30 maja 2019 r. wynika, że tego dnia udostępniono B.K. akta dwóch spraw oraz wydano mu kserokopię decyzji z [...]. W piśmie z 5 czerwca 2019 r. B.K., jako pełnomocnik swojej córki, oświadczył, że odwołanie dotyczy obu decyzji, które otrzymał 30 maja 2019 r. W dalszej części tego pisma zawarł zarzuty pod adresem między innymi decyzji z [...], zarzucając stronniczość, brak rzetelności w ocenie faktów dotyczących prowadzenia prac modernizacyjnych przy obiektach zlokalizowanych na działce nr [...], prowadzonych bez zgłoszenia i zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalno – inwentarskiego na mieszkalny, naruszenie prywatności poprzez wstawienie okien w ścianie graniczącej z działką jego córki. W takim stanie faktycznym zapadło będące przedmiotem skargi postanowienie. Organ uznał mianowicie, że odwołanie od decyzji organu I instancji było przedwczesne, bowiem dopiero w dniu 24 kwietnia 2019 r. rozpoczął bieg termin do jego wniesienia przez B. B., który to termin upłynął 8 maja 2019 r. W ocenie Sądu powyższe postanowienie zostało wydane co najmniej przedwcześnie. O ile można by się zgodzić z organem, że wniesione w dniu [...] odwołanie było przedwczesne, skoro zostało ono złożone zanim doszło do skutecznego doręczenia decyzji B. B. (jak wynika z oświadczenia B.K. przed [...] dowiedział się on od Inspektora w J., ale tylko o wydaniu decyzji, a jak by to wynikało z akt sprawy organ nie dysponował wówczas jeszcze udzielonym B.K. pełnomocnictwem). Jednakże zauważyć należy, że jak wynika chociażby z dokumentu pełnomocnictwa, B.B. zamieszkuje pod adresem P. 48, zaś jak wynika z oświadczenia jej pełnomocnika, pod tym adresem zamieszkuje ona od około 3 lat, a więc zanim zostało wszczęte postępowanie w tej sprawie. Podkreślenia wymaga, że aby uznać, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji na podstawie art. 44 § 4 kpa konieczne jest jej wysłanie na prawidłowy adres. Niniejsza sprawa była prowadzona na podstawie przepisów prawa budowlanego, które nie przewidują, że doręczenie na adres wynikający z ewidencji gruntów jest skuteczne. Dlatego też odpowiedź organu na zarzut skargi, dotyczący wysłania decyzji na nieprawidłowy adres, że taki adres był znany organowi, nie jest wystarczające do uznania, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji [...]. W niniejszej sprawie, o ile potwierdzi się zarzut, że skarżąca zamieszkuje pod adresem P. 48 i w okresie od wszczęcia postępowania nie zamieszkiwała pod adresem P. 45B, należy uznać, że do skutecznego doręczenia jej decyzji doszło w dniu [...], kiedy to odpis decyzji otrzymał ustanowiony przez nią pełnomocnik. Skoro zaś [...], a więc w terminie, o jakim mowa w art. 129 § 2 kpa, zostało przez niego wniesione pismo zawierające zarzuty do decyzji oraz wskazujące, że wolą jego mocodawczyni jest wniesienie odwołania, za naruszające prawo – art. 134 kpa w zw. art. 44 kpa uznać należy działanie organu, polegające na wysłaniu skarżącej decyzji na błędny adres i następnie uznaniu, że wniesione przez nią odwołania zarówno w terminie liczonym od wejścia do obrotu prawnego decyzji jak i od jej doręczenia pełnomocnikowi są niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami). Ponownie rozpoznając sprawę organ przede wszystkim ustali, gdzie, poczynając od 8 marca 2019 r. (data zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w P.) zamieszkiwała B.B.. W przypadku ustalenia, że od początku postępowania mieszkała ona pod adresem P. 48, organ winien uwzględnić wyżej przedstawioną ocenę co do skuteczności doręczenia jej decyzji [...] i terminowego wniesienia przez nią (jej pełnomocnika) odwołania.