II OSK 764/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia del. NSA Jerzy Krupiński Protokolant Anna Jusińska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1515/10 w sprawie ze skargi M. J. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do dalszego szkolenia do służby naziemnego zabezpieczenia lotów oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1515/10, oddalił skargę M. J. na orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych w W. z dnia [...] lipca 2010 r., nr D w przedmiocie zdolności do dalszego szkolenia do służby naziemnego zabezpieczenia lotów. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: M. J., pełniący od dnia [...] października 2009 r. służbę w Wyższej Szkole [...] w D. w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, w dniu [...] listopada 2009 r. został skierowany przez Rektora Szkoły do Wojskowej Komisji Lotniczo – Lekarskiej w D. w celu określenia przydatności do dalszej służby wojskowej. W dniu [...] grudnia 2009 r. Wojskowa Komisja Lotniczo-Lekarska w D. wydała orzeczenie nr A, w którym uznała M. J. za niezdolnego do dalszego szkolenia w składzie służby naziemnego zabezpieczenia lotów – kat N/III. Na skutek odwołania M. J. od powyższego orzeczenia, Wojskowa Komisja Lekarska Sił Powietrznych w W. wydała w dniu [...] lipca 2010 r. orzeczenie nr D, którym uchyliła orzeczenie Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w D. nr A w sprawie zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów i umorzyła prowadzone w tej materii przez WKL-L w D. postępowanie. W uzasadnieniu wskazano bezprzedmiotowość wydania przez WKL-L orzeczenia o tej treści, albowiem innym orzeczeniem nr B z dnia [...] grudnia 2009 r. WKL-L stwierdziła niezdolność M. J. do zawodowej służby wojskowej – kat. "N" – grupa II. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Wojskową Komisję Lekarską Sił Powietrznych w W. orzeczeniem nr C z dnia [...] lipca 2010 r. M. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie nr D Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych w W. z dnia [...] lipca 2010 r., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji, bądź ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji. Odpowiedź na skargę wniosła Wojskowa Komisja Lekarska Sił Powietrznych, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wskazał, że organ II instancji prawidłowo uchylił orzeczenie nr A Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w D. z dnia [...] grudnia 2009 r. ze względu na jego bezprzedmiotowość i umorzył postępowanie. W ocenie Sądu kluczowe znaczenie ma orzeczenie nr C Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych w W. z dnia [...] lipca 2010 r., które utrzymało w mocy orzeczenie nr B wydane przez Wojskową Komisję Lotniczo-Lekarską w D., orzekające, iż M. J. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej kat. N - grupa II. Orzeczenie to, wyłączając żołnierza z grona osób zdolnych do zawodowej służby wojskowej spowodowało bezprzedmiotowość w zakresie orzekania o zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów, czyli bezprzedmiotowość orzeczenia nr A Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej w D. z dnia [...] grudnia 2009 r. W związku z powyższym organ II instancji uchylił to orzeczenie i umorzył postępowanie. Organ trafnie wskazał, że orzekanie o zdolności danego żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów jest możliwe wyłącznie wobec tych żołnierzy, którzy są zdolni do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zasada ta wynika z porównania zapisów § 6 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 15, poz. 80). Sąd zwrócił uwagę, że wniesiona skarga, negująca ustalenia o zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej, dotyczy materii nienależącej do sfery orzeczniczej zaskarżonego orzeczenia nr D z dnia [...] lipca 2010 r. Mając na względzie powyższe, Sąd – na podstawie art. 132 i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. - orzekł o oddaleniu skargi. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł M. J., zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przez Sąd I instancji przepisów postępowania, tj.: 1) art. 151 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy istniały podstawy do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. uznania zasadności umorzenia postępowania przez organ II instancji mimo istnienia przesłanek do zawieszenia postępowania z urzędu, 2) art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z § 6 ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 15, poz. 80) poprzez przyjęcie, że orzeczenie o niezdolności do zawodowej służby wojskowej wydane w innej sprawie (orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej Sił Powietrznych w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr C) już po wydaniu orzeczenia o niezdolności do służby naziemnej w zabezpieczeniu lotów miało kluczowe znaczenie dla orzekania w niniejszej sprawie i stanowiło warunek sine qua non do orzekania w tej sprawie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że założenie Sądu I instancji, iż kwestią wstępną w stosunku do orzekania o zdolności do służby naziemnej przy zabezpieczeniu lotów było orzeczenie o zdolności do zawodowej służby wojskowej jako takiej jest niezgodne ze stanem faktycznym sprawy i procedurą zastosowaną przez organy wobec skarżącego. Wydana przez wojskową Komisję Lotniczo – Lekarską w D. decyzja o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów nosi nr A, natomiast orzeczenie o jego niezdolności do zawodowej służby wojskowej kat. N grupa II wydano pod numerem B, a więc późniejszy. Sąd I instancji rozpatrzył jako pierwszą sprawę dotyczącą zdolności do naziemnego zabezpieczenia lotów, a następnie sprawę dotyczącą niezdolności do służby jako takiej, co zdaniem skarżącego stanowi wyraz niekonsekwencji wobec twierdzenia, iż przedmiotowość orzekania w sprawie o zdolności do naziemnego zabezpieczenia lotów jest bezpośrednio zależna od wydania orzeczenia o niezdolności do służby jako takiej. W ocenie skarżącego ustalenie, że dany żołnierz musi zostać wykluczony z danego rodzaju służby nie przesądza o wykluczeniu ze służby wojskowej w ogóle. Organ II instancji rozpatrując odwołanie od decyzji orzekające o niezdolności do zabezpieczenia lotów, a mając wiedzę, że sprawa zdolności do służby nie została zakończona, powinien zawiesić postępowanie do czasu wyjaśnienia sprawy, nie zaś uchylić decyzję i umorzyć postępowanie. Umorzenie postępowania na mocy orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie miało miejsce jeszcze przed uprawomocnieniem się orzeczenia nr C z dnia [...] lipca 2010 r. Bezprzedmiotowość została więc stwierdzona, mimo że do tej pory orzeczenie o braku zdolności do zawodowej służby wojskowej jako takiej nie jest prawomocne. W sprawie orzekania o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w składzie personelu naziemnego zabezpieczenia lotów, skoro już zostało wydane orzeczenie organu I instancji o niezdolności do tej służby na etapie postępowania przed organem II instancji powinno dojść do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Rozstrzygając niniejszą sprawę należy zauważyć, że Rektor Wyższej Szkoły [...] w D. skierował skarżącego do Wojskowej Komisji Lotniczo - Lekarkiej w D. w celu określenia przydatności do dalszej służby wojskowej. Oznacza to, że WKL-L miała orzec o zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a więc o zdolności ogólnej, a nie o zdolności do pełnienia określonego rodzaju służby. Tymczasem WKL-L, jak wynika z niekwestonowanego stanu faktycznego, orzekła nie tylko o zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej, lecz również wydała orzeczenie w przedmiocie zdolności do dalszego szkolenia do służby naziemnego zabezpieczenia lotów. Zatem organ orzekł o zdolności skarżącego do pełnienia określonego rodzaju służby, wykraczając poza ramy zakreślone wnioskiem Rektora Szkoły i tym samym wykreował postępowanie, które nie wynikało z wniosku podmiotu kierującego skarżącego na badania. Dlatego też prawidłowo organ odwoławczy uznał postępowanie organu pierwszej instancji za bezprzedmiotowe i orzekł w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W zaistniałym stanie faktycznym bez znaczenia natomiast pozostaje kolejność wydawania orzeczeń przez WKL-L w D. Wobec powyższego brak jest podstaw, aby skutecznie zarzucać Sądowi I instancji błędne zastosowanie art. 151 p.p.s.a. i niezastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz naruszenie art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.