II SAB/Wa 392/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] kwietnia 2019 r. 1. stwierdza, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu skargi z dnia [...] kwietnia 2019 r.; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz K.W. sumę pieniężną w kwocie 1000 zł (słownie: tysiąc złotych); 4. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na rzecz K.W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE K. W., w dniu [...] kwietnia 2019 r. skierowała do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej; "Prezes UODO") skargę na niezgodne z prawem przetwarzanie jej danych osobowych przez [...] Spółkę z o.o. z siedzibą w [...]. W dniu [...] czerwca 2019 r. ww. skierowała do organu ponaglenie (art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 k.p.a.). K. W. w dniu 27 kwietnia 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz przewlekłość prowadzonego przez Prezesa UODO w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] kwietnia 2019 r. Skarżąca wniosła o: 1. Zobowiązanie Prezesa UODO do wydania decyzji w odpowiedzi na skargę z [...] kwietnia 2019 r., w terminie miesiąca. 2. Stwierdzenie, że bezczynność organu i przewlekłość prowadzonego postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzenie od organu na podstawie art. 149 ust. 2 p.p.s.a. na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł. 4. Zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania. Prezes UODO w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ w uzasadnieniu skargi podał, że nie uchylał się od podjęcia czynności mających na celu rozstrzygnięcia sprawy skarżącej, a zasada szybkości postępowania, jakkolwiek bardzo istotna, nie może być uznana za nadrzędną, w szczególności wobec zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a. Rozpatrywanie sprawy przez organ uległo wydłużeniu, jednakże w dniu [...] maja 2021 r. została wydana decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) dalej: "k.p.a.", lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Przypomnieć należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, jak również rozporządzenie 2016/679, które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o. W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym - w myśl § 3 tego przepisu - załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi - wynosi trzy miesiące. Z akt sprawy wynika, że skarżąca skierowała skargę do Prezesa UODO w dniu [...] kwietnia 2019 r., zaś organ dokonał pierwszej czynności - po uzupełnieniu przez skarżącą braków formalnych w dniu [...] lipca 2019 r. Organ pierwszą czynność podjął w dniu [...] lipca 2019 r. Skarżąca wystąpiła ze skargą na bezczynność do sądu administracyjnego pismem z dnia 27 kwietnia 2021 r. oraz z dnia 16 września 2020 r. i dopiero po tej dacie, tj. 10 maja 2021 r. Prezes UODO skierował do stron postępowania pismo informujące o zgromadzeniu materiału wystarczającego do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. W piśmie tym strony zostały pouczone o prawie wglądu do akt w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Zaś decyzję administracyjną w kwestii przedmiotowej skargi złożonej przez K. W. Prezes UODO wydał dopiero w dniu [...] maja 2021 r. W konsekwencji, należało stwierdzić, że Prezes UODO w przedmiotowej sprawie pozostawał w bezczynności, skoro podjął czynności zmierzające do jej załatwienia, z przekroczeniem terminów przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach rozporządzenia 2016/679 oraz k.p.a. i po złożeniu skargi do sądu administracyjnego (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Załatwienie sprawy przez organ po wniesieniu skargi nie zwalnia Sądu z badania bezczynności i jej charakteru. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, nawet jeżeli wniosek strony został załatwiony przez organ w toku postępowania sądowego (już po wniesieniu skargi), obliguje Sąd do oceny, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Analiza okoliczności sprawy pozwala stwierdzić, aby bezczynność organu nosiła cechy rażącego naruszenia prawa, co wynika z prostego zestawienia dat, tj. od dnia złożenia skargi do Prezesa UODO do dnia wydania przez organ decyzji. Taka sytuacja, również w kontekście złożonych w odpowiedzi na skargę wyjaśnień Prezesa UODO, zdaniem Sądu, wskazuje, że organ dopuścił się kwalifikowanego lekceważenia obowiązków ustawowych. Z tych względów Sąd stwierdził podstawę do nie przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a.