I C 316/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 316/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 8 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Katarzyna Wysoczyńska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Dagmara Smerdzyńska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. w Jędrzejowie na rozprawie</p> <p>sprawy <strong> <!-- -->z </strong>powództwa <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">N. (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">W. B.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo</p> <p>Sygn. akt I C 316/24</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->WYROKU z dnia 8 kwietnia 2025 roku </strong> </p> <p>W dniu 14 listopada 2024 roku do tut. Sądu wpłynął pozew <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">N. (...)</span>w <span class="anon-block">G.</span> przeciwko <span class="anon-block">W. B.</span> o zapłatę kwoty 3114,22 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 lipca 2024 roku od kwoty 841,50 zł i odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 5 lipca 2024 roku od kwoty 2272,72 zł i kosztami procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że kwota roszczenia wynika z umowy kredytu jaką zawarł pozwany z <span class="anon-block">S.</span> Bank w dniu 16 kwietnia 2022 roku. Strona powodowa wskazała nadto, że wierzytelność przeciwko pozwanemu nabyła na podstawie umowy przelewu wierzytelności, a na kwotę objętą żądaniem składają się kwota <span class="anon-block"> (...)</span>,72 tytułem kapitału i kwota 841,50 zł tytułem skapitalizowanych odsetek.</p> <p>Roszczenie strony powodowej było przedmiotem postępowanie przed Sądem Rejonowym w Lublinie w sprawie sygn. akt VI Nc- e <span class="anon-block">(...)</span>, który postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2024 roku umorzył postępowanie w związku ze złożonym przez pozwanego sprzeciwem od nakazu zapłaty (k. 3, 37 - 57).</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty złożonemu do Sądu Rejonowego w Lublinie pozwany wskazał na brak legitymacji czynnej strony powodowej, podniósł przedwczesność żądania i brak jego wymagalności, nieudowodnienie roszczenia co do zasady i wysokości oraz stosowanie w umowie kredytu klauzul niedozwolonych.</p> <p>Po złożeniu pozwu do tut. Sądu, pozwany nie zajął stanowiska w sprawie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił co następuje:</strong> </p> <p>W wydruku umowy o kredyt gotówkowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>_1020 z dnia 16 kwietnia 2022 roku jako strony wpisano pozwanego oraz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> W umowie wskazano, że całkowita kwota kredytu wyniesie 2417,32 zł, a kwota do wypłaty 2200 zł, prowizja 217,32 zł, odsetki od kredytu 807,90 zł, <span class="anon-block"> (...)</span> określono na 17,49 %, a całkowitą kwotę do spłaty określono na 3225,22 zł, która miała być spłacona do dnia 16 kwietnia 2027 roku w 60 ratach kapitałowych.</p> <p>Strona powodowa <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> zawarły w dniu 17 listopada 2023 roku umowę przelewu wierzytelności, a w dniu 8 grudnia 2023 roku <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do tej umowy, na podstawie, których strona powodowa nabyła wierzytelność przeciwko pozwanemu z umowy kredytu z dnia 16 kwietnia 2022 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong>wyciąg z ksiąg rachunkowych (k. 8), umowa przelewu wierzytelności z załącznikami i aneksem (k. 11 – 19, 35), wydruk umowy (k. 24 – 26).</p> <p>W toku postępowania nastąpiła zmiana strony powodowej w związku z połączeniem funduszy i przejęciem majątku poprzedniego powoda przez <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">N. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> postanowienie (k. 93).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu powództwo nie jest zasadne.</p> <p>W cenie Sądu niezasadny był zarzut pozwanego złożony w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Lublinie dotyczący braku legitymacji strony powodowej.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 §1 kc</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.</p> <p>Na podstawie wskazanego przepisu przelew wierzytelności jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej, a przedmiotem przelewu jest wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać i która jest w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). W tym zakresie konieczne jest wyraźne określenie stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność. Wymaga się zatem oznaczenia stron tego stosunku zobowiązaniowego oraz przedmiotu świadczenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15 października 2015 roku sygn. akt I ACa 492/15 LEX nr 184218; wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r. III CKN 423/98 Biuletyn Sądu Najwyższego 2000/1 str. 1).</p> <p>W ocenie Sądu strona powodowa przedkładając umowę przelewu wierzytelności, <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do niej i wyciąg z załącznika obejmujący wykaz wierzytelności wykazała, że wstąpiła w prawa pierwotnego wierzyciela co do umowy kredytu z dnia 16 kwietnia 2022 roku.</p> <p>Dokumenty te potwierdzając, że doszło zawarcia umowy przelewu, której przedmiotem było do nabycia konkretnej wierzytelności na rzecz strony powodowej.</p> <p>Natomiast, co wymaga podkreślenia dokumenty nie potwierdzają istnienia samej wierzytelności, jak i jej wysokości, tak jak i wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu. Należy zważyć, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu nie korzysta z waloru dokumentu urzędowego, a jedynie jest dokumentem prywatnym potwierdzającym określony zapis w księgach rachunkowych funduszu (wyrok TK z dnia 11.07.2011 roku P 1/11 <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">Seria (...)</span> 2011 nr 6 poz. 53; wyrok Sadu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lipca 2015 roku I ACa 824/14 legalis 1213577).</p> <p>Na marginesie należy dodać, że Sąd nie kwestionował skutecznego wstąpienia do sprawy aktualnego powoda.</p> <p>Niezależnie od powyższego strona powodowa nie wykazała, że faktycznie doszło do zawarcia umowy kredyty z dnia 16 kwietnia 2022 roku, która była umową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 5;art. 5 pkt. 13)">art. 5 pkt 13 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a> (Dz. U nr 126 z późn. zm.) i miały być zawarte w trybie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 15)">art. 15</a> wskazanej ustawy bez jednoczesnej obecności obu stron umowy przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość (tzw. umowa o kredyt konsumencki zawierana na odległość), czyli w drodze elektronicznej.</p> <p>Do ważności umowy kredytu zawartej w drodze elektronicznej nie jest wymagana forma pisemna, co wynika z treści przepisu art. 29 ust. 1 wskazanej ustawy, zgodnie z którym umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. Z przepisu tego nie wynika zatem, aby forma pisemna została zastrzeżona pod rygorem nieważności, a zatem należało przyjąć, że zastrzeżenie formy pisemnej, zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 kc</a>, zostało zastrzeżone jedynie pod rygorem dowodowym (wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 12 grudnia 2017 roku II Ca 2448/17 legalis 2052181).</p> <p>Do przyjęcia, że doszło do zawarcia umowy o kredyt konsumencki, zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1997 roku Prawo bankowe, wystarczy przedłożenie umowy na innym trwałym nośniku w postaci elektronicznej (wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 14 maja 2019 roku II Ca 180/19 legalis 2159273; komentarz do art. 29 ustawy o kredycie konsumenckim pod red. Osajda) oraz dowodu doręczenia tej umowy konsumentowi stosownie do art. 29 ust. 2 wskazanej ustawy o kredycie konsumenckim. Doręczenie to może nastąpić w dowolny sposób w tym również w drodze elektronicznej, przy czym na pożyczkodawcy ciąży udowodnienie faktu doręczenia konsumentowi takiej umowy (Wyrok Sądu Rejonowego Łódź – Widzew z dnia 15 października 2020 roku II C 516/20 legalis 249501; wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17 września 2020 roku II Ca 771/20 legalis 2494149).</p> <p>Zdaniem Sądu strona powodowa nie przedłożyła żadnego wiarygodnego dowodu, z którego wynikałoby, że pozwany wyraził zgodę na warunki wskazanej umowy kredytu, a nadto nie złożyła żadnego dowodu, że ta umowa, jak również formularze informacyjne zostały przesłane pozwanego i doręczone tak, aby mógł się z nimi zapoznać i ostatecznie zaakceptować. Nadto strona powodowa nie przedłożyła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że pozwany podpisał wskazaną umowę elektronicznie, co wymagało dodatkowego zarejestrowania w systemie, a nawet nie złożyła wniosku pozwanego <br/>o zawarcie wskazanej umowy. Nadto nie została złożona historia rachunku do spłaty kredytu, a także żadnego dowodu, że pozwanemu wypłacono kwotę wskazaną w umowie.</p> <p>Nadto należy wskazać, że strona powodowa nie wykazała, że doszło do prawidłowego wypowiedzenia umowy kredytu zgodnie z warunkami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku prawo bankowe</a>. Dowodem na to nie mogły być wydruk pisma k. 27, albowiem nie dołączono dowodu doręczenia tego pisma pozwanemu, a nadto z jego treści nie wynika, ze umowa została wypowiedziana.</p> <p>Z uwagi na powyższe powództwo oddalono.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd nie czynił ustaleń w zakresie stosowania w umowie kredytu klauzul niedozwolonych, uznając je za zbyteczne.</p> </div>