IV SA/Wa 2876/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu 16 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wizy krajowej postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - UZASADNIENIE Skarżący złożył skargę na wskazaną w sentencji decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając go pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie decyzji "skutkować będzie znacznymi stratami". Ponadto zwrócił się o uwzględnienie zarzutów dotyczących wadliwości decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie Sąd zwraca uwagę, że nieskuteczne jest powoływanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek odnoszących się w istocie do ewentualnego merytorycznego zakończenia postępowania przed sądem. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o słuszności zarzutów skargi, powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Przechodząc do rozpatrzenia kwestii zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy zauważyć, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa bowiem na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Przy tym możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazano w istocie żadnych okoliczności, które miałyby świadczyć o spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powoływanie absolutnie niesprecyzowanych "znaczących strat" w uzasadnieniu wniosku, w sposób hasłowy i nie poparty choćby wskazaniem konkretnych okoliczności nie może zostać uznane za właściwe wykazanie zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedstawionym kształcie nie może zostać uwzględniony. Mając to na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.