I SA/Wa 2144/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania J. M. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J. M. przesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Nadmienić należy, że skarga strony dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego. Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). W sprawie wziąć pod uwagę należy również zapis art. 239 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy, który stanowi, że nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Ma to znaczenie o tyle, że w sprawie niniejszej J. M. skarży decyzję o odmowie przyznania zasiłku celowego, a zatem decyzję spełniającą to kryterium ustawowe. Skoro zatem wnioskodawca jest ustawowo zwolniony z obowiązku opłacenia kosztów sądowych zasadna jest odmowa przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.