II OZ 1041/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 2966/03 oddalające wniosek S. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. i M. C. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. przyznać S. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Kr 2966/03, oddalił wniosek S. C. o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J. i M. C. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji uznał, że uczestnik nie wykazał w sposób przekonywujący, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku. Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy źródłem utrzymania skarżącego i jego żony jest emerytura S. C. w wysokości (...) zł brutto miesięcznie oraz emerytura żony w wysokości (...) zł brutto zł miesięcznie, razem (...) zł netto. Ponadto Sąd stwierdził, że w jego ocenie pasieka uczestnika przynosi dochody, brak natomiast dowodów, że jest to istotne źródło utrzymania, a także, że wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie wykazał czy i jakie dochody uzyskuje z (...) nieruchomości rolnej. Sąd stwierdził także, że syn zamieszkujący we wspólnym gospodarstwie domowym pobiera naukę na studiach stacjonarnych, co umożliwił mu kredyt studencki, a ponadto jest osobą dorosłą, a zatem na nim również spoczywa obowiązek przyczyniania się do kosztów swojego utrzymania. W ocenie Sądu I instancji z przedstawionych przez wnioskującego dowodów nie wynika, aby bieżące wydatki na utrzymanie rodziny stanowiły ponadprzeciętne sumy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. C. twierdząc, że Sąd wydał rozstrzygnięcie niesłuszne i krzywdzące interpretując przedstawione okoliczności na jego niekorzyść. Ponadto wnoszący zażalenie załączył kserokopię decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w N. T., której skutkiem według niego było całkowite zniszczenie pasieki, a zatem niemożność pobierania z niej żadnych korzyści. Wnoszący zażalenie stwierdził, że Sąd odmawiając mu przyznania prawa pomocy pozbawił go prawa do sądu i uniemożliwił wniesienie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie ustalając stan majątkowy uczestnika postępowania uznał, że S. C. jest w stanie ponieść koszty postępowania sądowego i pokryć koszty pełnomocnika. Ocenę tę, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, można było by podzielić, gdyby nie zmiana okoliczności faktycznych oraz podeszły wiek uczestnika, który utrudnia mu pobieranie korzyści z posiadanego majątku. Wnoszący zażalenie podniósł, że pasieki już nie ma, a zatem nie przynosi żadnych dochodów, ponieważ w związku z chorobą pszczół musiała zostać spalona. Ponadto okoliczności sprawy wskazują, że S. C. jest adresatem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, a zatem jako głównego zainteresowanego nie można pozbawić go prawa do sądu odmawiając ustanowienia adwokata z urzędu i uniemożliwić wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie słuszne natomiast uznał, że przedstawione przez wnioskującego o przyznanie prawa pomocy dowody nie wskazują, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem nie wypełnił przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1. Nie można jednak zgodzić się z tym, że nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt. 2, ponieważ w związku z pojawieniem się nowych okoliczności należy uznać, że z posiadanego majątku S. C. nie będzie w stanie pokryć równocześnie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 188 w związku z art. 197 ppsa.